tag:blogger.com,1999:blog-61178433807837418812011-10-03T08:26:49.660-07:00BODY&MINDเพื่อการเผยแพร่ศีลธรรมและสาระประโยชน์ ข้อมูลข่าวสารpiyatumnoreply@blogger.comBlogger3401100tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-25246085359672318112011-03-09T03:24:00.000-08:002011-03-09T03:24:23.466-08:00เปิดใจครอบครัว"สมความคิด"5/6.wmv<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/m24Kr-IOBsU?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 12px; "><div id="watch-description-text" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 1.09em; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; line-height: 1.4; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "><p id="eow-description" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 13px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; ">เปิดใจครอบครัวคุณวีระ สมความคิด ซึ่งได้ให้สัมภาษณ์แก่fmtv</p><p id="eow-description" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 13px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "> โดย..ทีมงานคุณตายแน่ มุุ่งมาจน เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2554</p><p id="eow-description" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 13px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; ">.พบกับความจริงและความเป็นไปของคุณวีระ สมความคิด ที่ไม่เคยเปิดเผยที่ใดมาก่อน</p><div><br /></div></div><div id="watch-description-extras" style="margin-top: 1em; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 12px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-2524608535967231811?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-66966333050540383202011-03-08T18:08:00.000-08:002011-03-08T18:08:19.111-08:00FMTV Scoop - ตำรวจขอพื้นที่<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/OphnymVTI3M?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-6696633305054038320?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-11229534510061084052011-03-04T16:03:00.000-08:002011-03-04T16:03:09.532-08:00นายกมาพบพันธมิตรที่ อาคารกีฬาเวส<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/YCadTGZpyUo?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 12px; "><div id="watch-description-text" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 1.09em; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; line-height: 1.4; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "><p id="eow-description" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 13px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "> นายกมาพบพันธมิตรที่ อาคารกีฬาเวส เเล้วพูดว่า</p><p id="eow-description" style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 13px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "> ถ้าขายดินเเดนไม่สมควรเป็นคนไทยเเละนายกรัฐมนตรี</p><div><br /></div></div><div id="watch-description-extras" style="margin-top: 1em; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; font-size: 12px; background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-1122953451006108405?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-89803023836482258682011-02-20T18:22:00.000-08:002011-02-20T18:22:18.109-08:00บ้านเมืองเรื่องของเรา 8 of 8 สิทธิมนุษยชน และ MOU43<iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/UEkCJaIj5MA?fs=1" frameborder="0" width="425" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><br />"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><a href="http://youtu.be/UEkCJaIj5MA">ขอบคุณYouTube</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-8980302383648225868?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-38613953133349705342011-02-20T18:20:00.000-08:002011-02-20T18:20:26.201-08:00บ้านเมืองเรื่องของเรา 7 of 8 สิทธิมนุษยชน และ MOU43<iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/Wenl5-be0UE?fs=1" frameborder="0" width="425" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><br />"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><a href="http://youtu.be/Wenl5-be0UE">ขอบคุณYouTube</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-3861395313334970534?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-5143755290326275622011-02-20T18:18:00.000-08:002011-02-20T18:18:14.214-08:00บ้านเมืองเรื่องของเรา 6 of 8 สิทธิมนุษยชน และ MOU43<iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/R1WNqjht1_4?fs=1" frameborder="0" width="425" allowfullscreen=""></iframe><br /><br />"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><a href="http://youtu.be/R1WNqjht1_4">ขอบคุณYouTube</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-514375529032627562?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-30354308519394227982011-02-20T18:13:00.000-08:002011-02-20T18:13:44.945-08:00บ้านเมืองเรื่องของเรา 5 of 8 สิทธิมนุษยชน และ MOU43<iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/RdfPK4ri_1k?fs=1" frameborder="0" width="425" allowfullscreen=""></iframe><br /><br />"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><a href="http://youtu.be/RdfPK4ri_1k">ขอบคุณYouTube</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-3035430851939422798?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-83041110869644769602011-02-20T18:12:00.000-08:002011-02-20T18:12:31.176-08:00บ้านเมืองเรื่องของเรา 4 of 8 สิทธิมนุษยชน และ MOU43<iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/zs9tj04SWe4?fs=1" frameborder="0" width="425" allowfullscreen=""></iframe><br /><br />"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><a href="http://youtu.be/zs9tj04SWe4">ขอบคุณYouTube</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-8304111086964476960?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-84322398881006872182011-02-20T18:10:00.000-08:002011-02-20T18:10:17.980-08:00บ้านเมืองเรื่องของเรา 3 of 8 สิทธิมนุษยชน และ MOU43<iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/V1g1EFaJvz0?fs=1" frameborder="0" width="425" allowfullscreen=""></iframe><br /><br />"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><a href="http://youtu.be/V1g1EFaJvz0">ขอบคุณYouTube</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-8432239888100687218?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-42711656346930005852011-02-20T18:06:00.000-08:002011-02-20T18:06:46.846-08:00บ้านเมืองเรื่องของเรา 2 of 8 สิทธิมนุษยชน และ MOU43<iframe height="344" src="http://www.youtube.com/embed/EYZXIbCtsXc?fs=1" frameborder="0" width="425" allowfullscreen=""></iframe><br /><br />"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><a href="http://youtu.be/EYZXIbCtsXc">ขอบคุณYouTobe</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-4271165634693000585?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-70078235330783735912011-02-20T16:19:00.000-08:002011-02-20T16:19:17.535-08:00บ้านเมืองเรื่องของเรา 1 of 8 สิทธิมนุษยชน และ MOU43<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/GV_Rp7LRt5s?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><br /><div><a href="http://www.youtube.com/watch?v=GV_Rp7LRt5s">ขอบคุณวิดีโอจาก YouTube</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-7007823533078373591?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-2493199388217348312011-02-20T06:25:00.000-08:002011-02-20T06:25:01.106-08:00สัมปทานน้ำมัน/แก๊ส ในกัมพูชา ผู้นำเผด็จการคอรัปชั่นประโยชน์สิ้น<div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px;"> </span>ขณะที่เป็นที่รู้กันโดยทั่วไปว่า อุตสาหกรรมการขุดแร่นั้นอยู่ในมือชนชั้นนำของกัมพูชา หากแต่ อุตสาหกรรมoil&gasนี้ ได้มีการเปลี่ยนแปลงทางกฏหมาย จากเดิมให้อยู่ที่ในอำนาจของ Ministry of Industry แต่ในปัจจุบันอยู่ในการควบคุม กำกับ ของ Cambodian National Petroleum Authority (CNPA) ซึ่งนัยยะสำคัญก็คือ การได้รับสัมปทานจากรัฐในอุตสาหกรรมนี้ ทำให้การตัดสินใจทั้งหมดอยู่ในมือของ Hun Senนั่นเอง</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">อีกนัยยะก็คือ การเปลี่ยนแปลงทางกฏหมายที่ได้เกิดขึ้นนี้ได้ทำให้การรับอนุมัติสัมปทานไม่ได้ผ่านสภาอีกต่อไป และไม่มีการตรวจสอบจากภายนอก (public)ได้</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">เพราะฉะนั้น จึงเกิดzero transparency หรือก็คือความโปร่งใสเป็นศูนย์ในการให้สัมปทานของอุตสาหกรรมนี้ จึงได้พบว่า หลายหลายบริษัทที่ได้รับสัมปทาน ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญในการขุดเจาะในด้านนี้โดยตรง และไม่ได้รับการตรวจสอบถึงแหล่งเงินทุนที่จะเป็นไปได้สำหรับการขุดเจาะทรัพยการธรรมชาตินี้ ในบางกรณีนั้น ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าใครคือผู้เป็นเจ้าของบริษัทที่จะได้รับผลประโยชน์จากอุตสาหกรรมการขุดเจาะ (ซึ่งมีมูลค่ามหาศาลนี้)</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">สรุป...ประชาชนกัมพูชา แม้จะมีสิทธิเป็นเจ้าของทรัพยากรธรรมชาติน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ แต่ในความเป็นจริงประชาชนชาวกัมพูชาไม่ได้รับอะไรเลยจากทรัพยาการมูลค่ามหาศาลเหล่านี้</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><strong>รายละเอียด</strong></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">อุตสาหกรรมoil&gasนี้ ในทางเทคนิคอยู่ภายใต้ กฏระเบียบว่าด้วยกิจการน้ำมันปี 1991 (the 1991 Petroleum Regulations) ซึ่งกำหนดว่า Ministry of Industry (MIE)เป็นผู้ดูแล และภาพใต้กฏ1991 นี้ในทางทฤษฎีกำหนดให้มีการเปิดเผยเกี่ยวกับการให้สิทธิสัมปทานขุดเจาะ (จากรัฐถึงบริษัทผู้ได้รับสัมปทาน)</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">MIE ถูกกำหนดว่าต้องมีการประกาศ bidding rounds & criteria (คุณสมบัติของการได้รับสัมปทาน) หลังจากนั้นการเสนอราคาจะถูกส่งไปยัง MIE เพื่อ MIE จะพิจารณาคุณสมบัติของแต่ละบริษัทในด้านการเงิน และด้านเทคนิคประสบการณ์ จากนั้น bids ทั้งหมด (โดยมีข้อเสนอแนะจาก MIE ว่าบริษัทใดควรจะได้สัมปทาน) จะถูกส่งไปถึงคณะรัฐมนตรีรัฐบาลกัมพูชา เพื่อผ่านการเห็นชอบ เมื่อครม.อนุมัติแล้ว MIE จะลงนามสัญญาการว่าจ้างในนามของรัฐบาล กฎหมายนี้ยังมีการระบุว่า Petroleum Advisory Board ต้องประกอบไปด้วยคณะทำงานจากหลายฝ่ายในรัฐบาล</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ ข้อกำหนดเหล่านี้ถูกเขี่ยทิ้งจากการออกพรก. (เพื่อเปลี่ยนแปลงกฏหมาย ว่าด้วยอุตสาหกรรมนี้) นั่นคือ.....</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">การโอนย้ายอำนาจการดูแลอุตสาหกรรมนี้ ได้ถูกโอนจาก MIE มายัง CNPA ใน ปี 1998 (royal decree on 22 January 1998) ภายใต้พรก.นี้ กิจการทุกอย่างเกี่ยวกับพลังงาน Oil & gas อยู่ในอำนาจของ CNPA </div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">Article 3 ของ Royal decreeนี้ยังได้กำหนดด้วยว่า CNPA คือองค์กรถาวรอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของนายกรัฐมนตรี</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">Note: ตามรัฐธรรมนูญกัมพูชา กำหนดว่า อำนาจนิติบัญญัติ (ในการออกกฏหมาย) นั้นอยู่กับ National Assembly (รัฐสภา) หากแต่ในทางปฏิบัติ พระราชกำหนด. Or พระราชกฤษฎีกา. ก็สามารถออกมาใช้เพื่อออกกฏหมายได้ โดยไม่ต้องผ่านรัฐสภา</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อจำต้องมีการตั้งองค์กรที่มีอำนาจที่จะให้ทรัพยากรของรัฐไปยังหน่วยงานที่สาม สมควรต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา ซึ่งการใช้ Royal decree (ผ่านจากนายกฯและกษัตริย์เท่านั้น) ในการก่อตั้ง CNPA นี้จึงถือได้ว่าเป็นการปฏิบัติซึ่งผิดหลักการสากล และหมิ่นเหม่ต่อการกระทำผิดบทบัญญัติตามรัฐธรรมนูญด้วย</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">หลังจาก CNPA ได้ก่อตั้งขึ้นตาม royal decree 1998 แล้ว การแก้ไขกฎหมาย ก็ได้เกิดขึ้น ดังต่อไปนี้</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">1st Amendment: จากเดิมที่ได้มีการกำหนดให้มีการประกาศ bidding rounds (ประกาศว่าด้วยการเสนอราคา) การแก้ไขกฏหมายนี้ระบุว่า MIE สามารถกำหนดวิธีการให้ bids โดยมีการเชิญเป็นรายบริษัทไป (หมายความว่า ไม่จำเป็นต้องออกประกาศเป็นสาธารณะ ซึ่งทุกบริษัทมีสิทธิยื่นเสนอ bids ได้ หากแต่ภายใต้กฏหมายใหม่นี้ สามารถเป็นการเจรจาลับระหว่างหน่วยงานกับบริษัทเอกชนได้)</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">2nd Amendment: ให้อำนาจการตัดสินใจในการอนุมัติสัมปทานอยู่ที่ รองนายกกัมพูชา Sok An ซึ่งควบตำแหน่งประธาน CNPA แต่เพียงผู้เดียว</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">ในปัจจุบัน บริษัทใดก็ตามที่ต้องการเข้าไปดำเนินการขุดเจาะน้ำมันในblockต่างๆของกัมพูชา ต้องอยู่ภายใต้สัญญาที่เรียกว่า Production Sharing Contracts (PSCs) แม้ว่าอาจจะมีการปฏิบัติเช่นนี้ในหลายประเทศ หากแต่ในประเทศที่มีการcorruptionสูง เช่นในกัมพูชานี้ private contract เช่นนี้ทำให้ไม่มีความโปร่งใส และสัญญาที่แต่ละบริษัทได้รับจากรัฐบาลมักจะแตกต่างกัน</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">ผู้เขียน (Global Witness) ประเมิณว่า CNPA สมควรได้รับ (อย่างน้อยที่สุด) US$746,000 จากแต่ละบริษัทที่ได้รับสัมปทานสำหรับในปีแรก ซึ่งถ้าคำนวณต่อไปว่าได้รับเช่นนี้ในทั้งหก offshore oil blocks (ทั้งหกแหล่งที่มีการสัมปทาน) CNPA ควรจะได้รับจำนวนเงินเท่ากับ US$4.5 ล้าน เป็นค่าธรรมเนียมทั้งหมด (รวมกัน) จากทุกบริษัทที่ได้รับการสัมปทาน (เรียก ณ ที่นี้ว่า PSC holders)</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><em>Information flows??</em></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">ข้อมูลเกี่ยวกับสัญญาการว่าจ้าง ข้อตกลงต่างๆ จักมีเพียงบุคคลในระดับสูงของรัฐบาลกัมพูชาเท่านั้นที่รับรู้</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">Global Witness (ผู้เขียน) ได้ทำการสอบถามบุคคลที่รู้จักระบบงานของ CNPA หลายๆคน ได้คำตอบตรงกันว่า การแบ่งแยกหน่วยงานในองค์กร ซึ่งทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับสัญญาการทำสัมปทาน อยู่ในมือของบุคคลบางคนนั้น ทำให้ง่ายสำหรับการcorruption</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">จากกฎระเบียบของ 1991 Petroleum (อันเดิม) ที่ระบุให้ต้องมีการทำ public bidding round จึงมีการเปิดประมูลเสนอราคาในปี 1991 นั่นเอง ซึ่งบริษัทที่ได้รับสัมปทานในครั้งนั้น (สำหรับ offshore blocks) คือ บริษัท Oil, Campex and Premier Oil</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">ซึ่งก็เป็นบริษัทสุดท้ายของบริษัทที่ได้รับการสัมปทานแบบ open bidding rounds จากนั้นเป็นต้นมา การได้รับสัมปทานจะเป็นการตกลงกันแบบลับและเป็นการเสนอราคาที่ไม่โปร่งใส</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">March 2002, บริษัท Chevron ของอเมริกาได้รับการสัมปทาน Offshore Block A จาก CNPA และจากนั้นเป็นต้นมาก็มีอีกหลายบริษัทที่ได้รับการสัมปทาน (ทั้งบริษัทที่มีประสบการณ์น้อยและบริษัทที่มีประสบการณ์โดยตรง) ใน Oil Blocks ทั้งหมด</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">แต่ข้อมูลทั้งหมดนี้ไม่มีการได้รับการเผยแพร่จากทางการกัมพูชา ไม่มีการได้รับการตรวจสอบการอนุมัติสัมปทานจากรัฐสภา</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">ในทางทฤษฎีนั้น Ministry of Economy and Finance (MoEF) คือองค์กรที่รับผิดชอบในเรื่องการจัดเก็บและจัดการผลรายได้จากพลังงานpetroleumนี้ หากทว่า ในความเป็นจริงแล้ว the Ministry ถูกตัดออกจากผู้มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องการจัดการรายได้เหล่านี้</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><em>หน้า เป็นรายละเอียดเกี่ยวกับบริษัทผู้ได้รับสัมปทาน สามารถศึกษาข้อมูลได้ด้วยตนเอง หรือหากมีข้อสอบถามก็สามารถถามได้ แต่ขออนุญาติไม่แปลรายละเอียด ณ ที่นี้</em></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">ค่าตอบแทน ที่เรียกกันว่า signature bonus นั้นถือเป็นการจ่ายค่าตอบแทนที่บริษัทที่ได้รับอนุญาติสัมปทานจ่ายถึงรัฐบาลผู้ให้สัมปทาน ธรรมเนียมนี้ปฏิบัติกันทั่วไป อย่างไรก็ดี สำหรับกัมพูชา ข้อมูลเหล่านี้ เกี่ยวกับเรื่อง signature bonus ไม่ได้รับการเปิดเผย</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">บริษัทที่เปิดเผยข้อมูลได้แก่บริษัท PT Medco Energi Internasional (Medco) ของ Indonesia ซึ่งในปัจจุบันถือหุ้น 41.3% ใน offshore Block E และ 52.5% ใน onshore Block XII ซึ่งในปี 2006 Medco ได้ประกาศใน Website ว่าได้รับการสัมปทาน Block E และในการประกาศอันเดียวกันนี้ Medco ได้แจ้งว่าได้จ่าย US$4.5 ล้าน กับรัฐบาลกัมพูชา (ถือเป็น signature bonus)</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">และในปี2007 ได้ประกาศว่าได้จ่าย US$3 million ให้กับรัฐบาลกัมพูชาสำหรับสัมปทาน Block XII</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">หากทว่าเมื่อได้เช็คข้อมูลกับ Ministry of Economy and Finance’s “Tableau des Operations Financieres de L’Etat” (TOFE) ซึ่งเป็นผู้จัดทำข้อมูลรายได้ประจำปีให้กับรัฐบาลกัมพูชา ปรากฏว่า the ministry ในปี 2006 ได้รับจำนวนเงิน(รายได้)เพียง US$19,300 (non-tax) จากภาคอุตสาหกรรมOil&gas ในปี 2007 ได้ US$22,000 ในช่วงระยะเวลาเดียวกันนี้ Medco ได้แจ้งว่าได้จ่าย US$7.5 ล้าน เพื่อนเป็นค่าธรรมเนียมและsignature bonus ให้แก่รัฐบาลกัมพูชา</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;">นี่จึงเป็นคำถามสำคัญว่าเงินจำนวนมากมายมหาศาสได้หายไปอยู่ในกระเป๋าผู้ใด ในเมื่อไม่ได้เข้าเป็นรายรับของรัฐบาลกัมพูชา</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"> แปลจากบทความภาษาอังกฤษ</div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"> <a href="http://www.globalwitness.org/library/country-sale" rel="nofollow" style="color: #3b5998; cursor: pointer; text-decoration: none;" target="_blank">http://www.globalwitness.org/library/country-sale</a> </div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><b>โดย ชิดตะวัน ชนะกุล</b></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; text-align: left;"></div><div class="photo photo_none" style="clear: both; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 16px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><div class="photo_img" style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><img class="img" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/182644_10150096373784822_343554799821_6354936_1449777_n.jpg" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-249319938821734831?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-82536256576193696162011-02-12T01:31:00.000-08:002011-02-12T01:31:22.942-08:00ดูกัมพูชามันทำ!?<span style="color: #003366;">โดย ปานเทพ พัวพงษ์พันธ์</span><br /><br /><strong>น่าแปลกใจมากที่การสู้รบระหว่างไทย-กัมพูชากลายเป็นสมรภูมิการสู้รบที่ยืดเยื้อยาวนาน ตั้งแต่วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่มีท่าทีชัดเจนว่าการสู้รบเช่นนี้จะจบลงหรือไม่และเมื่อใด</strong><br /> <br /> กัมพูชาได้ใช้เวลาวางแผนอย่างลึกซึ้ง เดินเกมทางการทูตและการทหาร และเป็นเรื่องที่น่าเศร้าตรงที่ว่ารัฐบาลไทยเป็นฝ่ายที่ช้ากว่ารัฐบาลกัมพูชาอย่างชัดเจน<br /> <br /> <strong>ขอย้ำอีกทีว่าสมรภูมิที่มีการสู้รบกันตั้งแต่วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 ครั้งนี้อยู่ในบริเวณที่สยามกับฝรั่งเศสตกลงกันเมื่อ 103 ปีที่แล้วว่าให้ใช้ขอบหน้าผาเป็นเส้นเขตแดน</strong>ระหว่างช่องสะงำ จ.ศรีสะเกษ จนถึงช่องบก จ.อุบลราชธานี ความยาว 195 กิโลเมตร และสามารถมองเห็นด้วยตาโดยไม่ต้องจัดทำหลักเขตแดนใดๆ ทั้งสิ้น<br /> <br /> ด้วยเหตุนี้ในเชิงสมรภูมิการสู้รบแล้ว <strong> เดิมกัมพูชาไม่สามารถจะมาทำร้ายทหารหรือราษฎรไทยจากบริเวณนี้ได้เลย เพราะทหารที่อยู่ฝั่งกัมพูชาย่อมอยู่ในพื้นที่ซึ่งเป็น “ตีนหน้าผา” ไม่เหมาะที่จะเป็นยุทธภูมิที่โจมตีฝ่ายไทยได้ </strong><br /> <br /> ก่อนปี พ.ศ. 2543 กัมพูชาได้ใช้เวลาเริ่มรุกรานไทยอย่างเป็นระบบ เริ่มก่อสร้างวัด ย้ายชุมชน และสร้างตลาด เข้ามาอยู่ในดินแดนไทย <strong> หลังจากนั้นก็เซ็นบันทึกความเข้าใจฯ พ.ศ. 2543 </strong>(MOU 2543) <strong> กับฝ่ายไทย </strong>กัมพูชาจึงได้อาศัยข้อ 5 ใน MOU 2543 ว่าห้ามเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมใดๆ ในระหว่างการสำรวจและจัดทำหลักเขตแดน เป็นผลทำให้ฝ่ายไทยไม่สามารถใช้กำลังผลักดันกัมพูชาออกจากพื้นที่ได้ <strong> กัมพูชาจึงสามารถยึดครองดินแดนบริเวณดังกล่าวได้อย่างไม่มีกำหนดระยะเวลาจนกว่าการเจรจาจะเป็นที่พอใจของฝ่ายกัมพูชาเท่านั้น</strong><br /> <br /> <strong>หลังจากปี 2543 กัมพูชาก็ได้ย้ายกำลังทหาร และทยอยสร้างถนนขึ้นจากบ้านโกมุยของฝั่งกัมพูชาเข้ามายังฝั่งไทยผ่านวัดแก้วสิกขาคีรีสวาระแล้วขึ้นถึงตัวปราสาทพระวิหารในที่สุด</strong> โดยที่ฝ่ายไทยมีความภาคภูมิใจมาหลายปีว่าเพราะมี MOU 2543 ทำให้ฝ่ายไทยได้ทำหนังสือประท้วงไปแล้วหลายสิบครั้งในการรักษาสิทธิ์ และทหารไทยก็ไม่สามารถใช้กำลังทหารผลักดันได้ เพราะต้องยึด MOU 2543 ข้อ 8 อีกเช่นกัน<br /> <br /> <strong>ในที่สุดปราสาทพระวิหารก็กลายเป็นมรดกโลกและวัดแก้วสิกขาคีรีสวาระก็กลายเป็นพื้นที่ซึ่งกัมพูชาอ้างว่าเป็นของกัมพูชาฝ่ายเดียว และยังใช้เป็นเกราะคุ้มกันให้กับทหารกัมพูชาที่ใช้สำหรับยิงทำร้ายราษฎรไทยอย่างอำมหิตยิ่งนัก</strong><br /> <br /> ด้าน <strong>“ภูมะเขือ”</strong> ซึ่งอยู่ด้านทิศตะวันออกของปราสาทพระวิหารก็เช่นกัน ได้มีการสร้างบันได และถนนจากตีนหน้าผาขึ้นมาถึงยอดสุดภูมะเขือของฝั่งไทย โดยที่ทหารไทยได้คุมเชิงอยู่ด้านล่างเพื่อไม่ให้กัมพูชาขยายตัว ทั้งนี้ฝ่ายไทยหลงเพียงแค่ว่าเราควบคุมไม่ให้กัมพูชาขยายตัวลงจากยอดภูมะเขือคือชัย<br /><br />ชนะแล้วตาม MOU 2543<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-I6orJnHkiSI/TVZS7x_-OBI/AAAAAAAAbk4/IT6cAS0tqos/s1600/554000001824701.JPEG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="http://2.bp.blogspot.com/-I6orJnHkiSI/TVZS7x_-OBI/AAAAAAAAbk4/IT6cAS0tqos/s400/554000001824701.JPEG" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><span style="font-size: x-small;"><strong>ภาพ: ทางขึ้นภูมะเขือทิศใต้จากฝั่งกัมพูชาที่สร้างขึ้นเพื่อยึดยอดภูมะเขือฝั่ง ไทยให้กลายเป็นฐานทัพแห่งใหม่ของกัมพูชาเพื่อยิงใส่ราษฎรไทยในวันนี้</strong></span><br /><br /><span style="font-size: x-small;"><strong> </strong></span>แต่ในที่สุดยอดภูมะเขือกัมพูชายึดครองนั้น กัมพูชาใช้ความเพียรพยายามจนสามารถสร้างศูนย์โทรคมนาคมทางทหาร เป็นเส้นทางลำเลียงและซ่องสุมอาวุธ และสามารถวางกำลังเป็นฐานทัพแห่งใหม่ที่ยิงอาวุธสงครามใส่ทหารและราษฎรไทยอย่างอำมหิตโหดเหี้ยมเลวทรามต่ำช้าเป็นที่สุด<br /> <br /> <strong>ทั้งบริเวณ “เขาพระวิหาร” และ “ภูมะเขือ” ทหารกัมพูชาเปลี่ยนจากสถานภาพที่เคยอยู่ “ตีนหน้าผา” ในดินแดนกัมพูชากลายเป็นมาอยู่ “ยอดหน้าผา” ในดินแดนไทย ซึ่งถือเป็นการยึดจุดสูงข่มที่ได้เปรียบสมรภูมิทางการทหาร จากแผนการที่วางเอาไว้ล่วงหน้าในการยึดครองดินแดนไทย</strong><br /> <br /> <strong>ดังนั้นการปะทะกันระหว่างไทย-กัมพูชาตั้งแต่วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 เป็นต้นมา จึงถือเป็นผลลัพธ์ MOU 2543 อย่างแท้จริง!!!</strong><br /> <br /> เพราะในขณะที่ฝ่ายไทยยึดถือ MOU 2543 อย่างเคร่งครัด ในขณะที่กัมพูชาได้อาศัยความเคร่งครัดของไทยต่อ MOU 2543 เข้ายึดพื้นที่ยุทธภูมิสำคัญในดินแดนไทย<br /> <br /> พื้นที่บริเวณเขาพระวิหารและภูมะเขือถือเป็นบริเวณที่เป็นเขตอุทยานแห่งชาติ ตามปกติแล้วไม่มีราษฎรไทยอาศัยอยู่ แต่กัมพูชากลับมีเจตนาเลือกยิงปืนใหญ่ข้ามเขตอุทยานแห่งชาติใส่ราษฎรไทยเป็นเป้าหลักสำคัญ ตั้งแต่วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 เป็นต้นมา<br /> <br /> <strong>เจตนาอย่างแรกที่กัมพูชาทำเช่นนี้ก็เพราะต้องการให้ประชาชนชาวไทยเดือดร้อนมากกว่าจะต้องการสู้รบกับทหารไทยที่กัมพูชาเสียเปรียบ </strong>การทำร้ายประชาชนชาวไทยก็ต้องการเพื่อทำให้คนไทยแตกแยกกัน หวาดกลัวกัมพูชา และต้องการให้คนไทยยอมจำนนกับการที่กัมพูชารุกรานดินแดนไทยในยุคที่รัฐบาลไทยอ่อนแอ<br /> <br /> <strong>เจตนาอย่างที่สอง กัมพูชาต้องการทำให้ทหารไทยตอบโต้ไปยังที่วัดแก้วสิกขาคีรีสวาระ และปราสาทพระวิหาร</strong> เพื่อต้องการประชาสัมพันธ์ไปทั่วโลกว่าทหารไทยรุกรานกัมพูชาเท่านั้น แต่ยังหาความชอบธรรมจากนานาชาติว่ากัมพูชาถูกรังแกจากไทยแม้กระทั่ง “วัด” ซึ่งควรเป็นพื้นที่สันติภาพ และ “ปราสาท” ที่เป็นมรดกโลก<br /> <br /> <strong>เจตนาอย่างที่สาม กัมพูชาพยายามยกให้ปัญหาไทย-กัมพูชาให้อยู่ในเวทีนานาชาติ โดยกัมพูชาจับได้ว่าแถลงการณ์ของกัมพูชาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 ที่กัมพูชาได้อ้างว่าแผนที่มาตราส่วน 1:200,000 ข้อ 1 (ค) ที่มีสภาพบังคับให้ไทย-และกัมพูชาต้องพิจารณาแผนที่นี้บนโต๊ะเจรจานั้น เมื่อผนวกกับคำบรรยายคำพิพากษาของศาลโลกเกี่ยวกับกฎหมายปิดปากในเรื่อง แผนที่ดังกล่าวในคดีปราสาทพระวิหารนั้นหมายความว่าฝ่ายไทย-และกัมพูชาต้อง ยึดถือตามแผนที่มาตราส่วน 1:200,000 แต่เพียงอย่างเดียวนั้น </strong> ฝ่ายไทยก็ไม่ได้โต้แย้งหรือไม่สามารถโต้แย้งแถลงการณ์ดังกล่าวกลับไปได้แต่ประการใด<br /> <br /> ทำให้กัมพูชามีความเชื่อมั่นว่าตัวเองมีความได้เปรียบที่จะขยายผลคำ พิพากษาของศาลโลกที่เดิมจำกัดอยู่แค่ตัวปราสาทพระวิหาร ให้ลามไปถึงการใช้แผนที่มาตราส่วน 1:200,000 หากได้รับความช่วยเหลือในเวทีนานาชาติ ด้วยเหตุนี้กัมพูชาจึงได้ระดมกำลังทหารและยุทโธปกรณ์ยิงเข้าใส่ราษฎรไทย เพื่อหวังให้ไทยตอบโต้กลับด้วยความรุนแรงเพื่อที่จะได้พึ่งกองกำลังแห่งสห ประชาชาติ<br /> <br /> <strong>แต่แผนของกัมพูชาแทบจะพังพาบไปเกือบทั้งหมดในคราวนี้ เพราะยุคนี้เป็นยุคที่มีเทคโนโลยีข้อมูลข่าวสารที่รวดเร็ว บวกกับภาคประชาชนในนามการชุมนุมรวมพลังปกป้องแผ่นดินที่บริเวณถนนราชดำเนินที่ได้ประณามกัมพูชาพร้อมๆ กับได้แสดงหลักฐานมากมายในทางสาธารณะทั้งในประเทศและต่างประเทศ ทำให้นานาชาติเข้าใจได้ทันทีว่า กัมพูชาเป็นฝ่ายโจมตีใช้อาวุธสงครามกับราษฎรไทย และยังใช้วัดแก้วสิกขาคีรีสวาระ และปราสาทพระวิหารเป็นฐานทัพอย่างไร้ยางอาย</strong><br /> <br /> และเมื่อหลักฐานมีความาชัดเจนเช่นนี้ก็ทำให้กัมพูชาไม่สามารถอาศัยกองกำลังของสหประชาชาติเข้ามาช่วยเหลือได้ เพราะไม่มีความชอบธรรมประการหนึ่ง ไม่สามารถฝ่าด่านสำคัญที่ชัดเจนที่สุดก็คือการปะทะตามแนวชายแดนเป็นการสู้รบที่จำกัดพื้นที่ประการหนึ่ง และเป็นสถานการณ์ที่กัมพูชาสร้างขึ้นมาเองเป็นอีกประการหนึ่ง <strong> จึงย่อมไม่เป็นภัยต่อทั้งในระดับภูมิภาคและในระดับนานาชาติตามกฎบัตรสหประชาติ ด้วยเหตุนี้อาเซียนและองค์การสหประชาชาติจึงไม่สามารถเข้ามาแทรกแซงได้ถ้าประเทศไทยไม่ยินยอม </strong><br /> <br /> ความจริงแล้วกัมพูชาพยายามมาเป็นเวลาถึง 50 ปีที่จะให้องค์การสหประชาชาติเข้ามาแทรกแซงเพื่อหวังที่จะขยายผลคำพิพากษาของศาลโลกมาโดยตลอด แต่ก็ไม่เคยประสบความสำเร็จจึงไม่ได้เกี่ยวข้องว่าประเทศไทยและกัมพูชาจะมี MOU 2543 หรือไม่แต่ประการใด<br /> <br /> ในรอบ 50 ปีที่ผ่านมา สหประชาชาติทำได้สูงสุดกรณีปัญหาระหว่างไทย-กัมพูชาก็คือฝ่ายไทยยินยอม อนุญาตให้ผู้แทนขององค์การสหประชาชาติมาเป็นผู้รับฟังการเจรจาระหว่าง ไทย-กัมพูชาเท่านั้น โดยไม่มีฐานะเป็นผู้ไกล่เกลี่ยหรือเป็นคนกลางในการตัดสิน เพราะประเทศไทยเป็นประเทศที่มีเอกราชและสามารถตัดสินการแก้ไขปัญหาด้วยตัว เอง<br /> <br /> กรณีเหตุการณ์ปะทะกันตั้งแต่วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 ที่ทหารกัมพูชารุกรานประเทศไทยก็ดี กรณีการซ่องสุมอาวุธสงครามในวัดและปราสาทก็ดี ตลอดจนกรณีการยิงอาวุธสงครามใส่ราษฎรไทยโดยตั้งฐานทัพอยู่ในดินแดนไทยก็ดี รวมไปถึงการเจรจาว่ายุติการยิงแล้ว กัมพูชายังยิงอาวุธสงครามใส่ราษฎรไทยไม่เลิกก็ดี ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่รัฐบาลไทยสามารถชี้แจงได้ที่จะไม่ให้นานาชาติเข้ามาแทรกแซง ยกเว้นว่ากระทรวงการต่างประเทศและรัฐบาลไร้ฝีมืออ่อนหัดหรือมีวาระซ่อนเร้นเท่านั้นจึงจะทำภารกิจนี้ไม่ได้<br /> <br /> เพราะกัมพูชาเพลี่ยงพล้ำเช่นนี้แล้ว หากรัฐบาลไทยไม่ฉกฉวยโอกาสในการประชาสัมพันธ์ หรือแถลงการณ์ประณามเพื่อทำให้ประชาคมโลกมีความเข้าใจก็น่าเสียดายอย่างยิ่ง เพราะถือเป็นโอกาสและความชอบธรรมเต็มเปี่ยมที่รัฐบาลไทยจะยกเลิก MOU 2543 <strong> แล้วให้ทหารไทยได้ทำหน้าที่ “ผลักดัน” เพื่อให้ทหารกัมพูชาที่ตั้งฐานทัพอยู่ในดินแดนไทยต้องออกไปจากประเทศไทยโดยไม่มีเงื่อนไข และหยุดภัยคุกคามต่อราษฎรไทยโดยเร็วที่สุด</strong><br /> <br /> ราษฎรไทยไม่ควรจะเป็นฝ่ายอพยพหนีออกจากพื้นที่อย่างไม่มีกำหนดระยะเวลาอีกต่อไป แต่ทหารกัมพูชาต่างหากที่จะต้องถูกผลักดันให้ออกจากดินแดนไทยโดยไม่มีเงื่อนไข เพื่อไม่ให้เป็นภัยต่อราษฎรไทยอีกต่อไป<br /> <br /> ไม่ใช่กลับไปเจรจายอมจำนนให้กัมพูชาเข้ามารุกคืบตั้งฐานทัพในดินแดนไทยเป็นอันตรายต่ออธิปไตยและราษฎรไทยได้ต่อไป อย่างที่เคยทำกันอยู่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา<br /> <br /> <strong>หลังจากสร้างความชอบธรรมในเวทีนานาชาติแล้ว ไทยก็มีความชอบธรรมที่ทำลาย “ถนน” ที่สร้างเข้ามาในดินแดนไทย เพื่อทำลายเส้นทางลำเลียงยุทโธปกรณ์ทั้งหมดที่นำเข้ามาในฐานทัพกัมพูชาในดินแดนไทย และถ้าจะไม่ให้ยืดเยื้อก็ควรพิจารณาให้ “กองทัพอากาศ” เข้าดำเนินการผลักดันกองกำลังทหารกัมพูชาที่ยึดดินแดนไทยแล้วยิงอาวุธสงครามใส่ราษฎรไทยให้ออกจากดินแดนไทยโดยเร็ว</strong><br /> <br /> ลงมือทำเสียโดยเร็ว ประชาชนจะได้ไม่ร่ำลือไปว่ารัฐบาลไทย-กัมพูชา เล่นปาหี่สร้างฉากรบยืดเยื้อ เพื่อให้ประชาชนเดือดร้อนเพื่อให้มากดดัน หรือกล่าวโทษใส่ร้ายการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เพื่อที่รัฐบาลไทยจะได้ปัดความรับผิดชอบจากการที่ประเทศไทยต้องเสียดินแดน<br /> <br /> ลงมือทำเสียโดยเร็ว ประชาชนจะได้ไม่เกิดความเคลือบแคลงสงสัยว่าตั้งค่ายอพยพชาวไทยแทนการผลักดัน ทหารกัมพูชาออกจากพื้นที่นั้นเพื่อที่จะได้งบประมาณแผ่นดินจากการรบยืดเยื้อ และแสวงหาผลประโยชน์จากการนำเข้าส่งออกของเถื่อนหนีภาษีที่ต้องให้ประชาชน เดือดร้อนอย่างไม่รู้จบสิ้น<br /> <br /> <strong>สุดท้ายขอให้กำลังใจทหารที่กำลังทำหน้าที่อย่างหาญกล้า และให้กำลังใจประชาชนผู้ที่ได้รับผลกระทบจากภัยของ MOU 2543 ที่ได้แผลงฤทธิ์แล้วในวันนี้ และขอประณามรัฐบาล ทหารกัมพูชา และนักการเมืองไทยบางคนที่เลวทรามต่ำช้าและอำมหิตอย่างที่สุด</strong><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-8253625657619369616?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-74913403399837492682011-02-11T00:46:00.000-08:002011-02-11T00:46:52.417-08:00540208 1 อ ปราโมทย์ นาครทรรพ<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/S1EAJM-IwCE?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><span jsid="text"><span>"ถึงเจ้าจะเป็นลูกของพ่อแม</span><wbr><span class="word_break" style="display: block; float: left; margin-left: -10px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "></span><span>่ ก็จริงแหล่แต่ชาติสำคัญกว่า</span></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><span jsid="text"><span></span><wbr><span class="word_break" style="display: block; float: left; margin-left: -10px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "></span><span> ทางที่ถูกเจ้าเป็นลูกอยุธยา</span><wbr><span class="word_break" style="display: block; float: left; margin-left: -10px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "></span><span> ก็ดีกว่าพ่อแม่มาแต่ไร"</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><span jsid="text"><span> เจ้าอาจเสียพ่อแม่ในวันหน้า</span><wbr><span class="word_break" style="display: block; float: left; margin-left: -10px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "></span><span> แต่จะเสียอยุธยาหาได้ไม่</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><span jsid="text"><span> เพราะฉะนั้นจงรู้จักรักเมือ</span><wbr><span class="word_break" style="display: block; float: left; margin-left: -10px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "></span>งไทย รักษาไว้ให้อยู่คู่ฟ้าดิน" </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><span jsid="text">พ.อ.ม.ร.ว.เล็ก งอนรถ</span></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><span jsid="text"><br /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-7491340339983749268?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-90302764995466220322011-01-31T04:08:00.000-08:002011-01-31T04:08:08.424-08:00หลวงตาไม่ตาย<h6 class="uiStreamMessage"><span class="messageBody"><br /><br /><span style="font-size: small;">หลวงตาบัวยิ่งใหญ่ด้วยใจแกร่ง<br />เป็นพระแบ่ง เสียสละ ไม่สะสม<br />เป็นพระให้ ใจจริงจัง คืนสังคม<br /><span class="text_exposed_hide">...</span><span class="text_exposed_show">เป็นพระปลดเปลื้องปมกิเลสไป<br /><br />เป็นพระเฒ่าเท่าทันขยันเทศน์<br />เป็นพระซึ่งปฏิเสธอำนาจใหญ่<br />เป็นพระแน่วแน่นนำธรรมวินัย<br />เป็นพระป่าแต่หัวใจรับใช้เมือง</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage"><span class="messageBody"><span style="font-size: small;"><span class="text_exposed_show"><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=100001000060689">Prajan ท่านจันทร์ สันติอโศก</a></span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage"><span class="messageBody"><span style="font-size: small;"><span class="text_exposed_show"> </span></span></span></h6><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-9030276499546622032?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-62750127198572595092011-01-30T06:32:00.000-08:002011-01-30T06:32:09.361-08:00ธรรมาธรรมะสงคราม<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TUV2DUbHh4I/AAAAAAAAbhM/0DiJWmAp3Dc/s1600/57.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TUV2DUbHh4I/AAAAAAAAbhM/0DiJWmAp3Dc/s400/57.jpg" width="286" /></a></div><br /><br />ไม่นึกแม้สักนิด<br />ว่าชีวิตจักพบเห็น<br />นักพรตผู้บำเพ็ญ<br />ปางโปรดมารการเมือง<br /><br />โดนระเบิดระบบถล่มวัด<br />เยือกเย็นยืนหยัดย่างเยื้อง<br />หกรอบอายุขัยใครขุ่นเคือง<br />หรือกระเตื้องสติใหม่ตัวใครตัวมัน<br /><br />ขอบคุณไทยโพสต์ วันจันทร์ที่ ๖ มีนาคม ๒๕๔๙<br />ภาพจากอินเทอร์เนต<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-6275012719857259509?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-87949472457676029462011-01-29T03:09:00.000-08:002011-01-29T03:09:22.583-08:00ลุกขึ้นเถิดคนดี<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/1N0FHtHyRFw?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-8794947245767602946?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-34287360821456591102011-01-29T02:35:00.000-08:002011-01-29T02:35:05.066-08:00พันธะแห่งมิตร"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TUPruk4U13I/AAAAAAAAbgE/ZfZaXLuOIPU/s1600/11111000.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="232" src="http://2.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TUPruk4U13I/AAAAAAAAbgE/ZfZaXLuOIPU/s320/11111000.gif" width="320" /></a></div><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br />พันธมิตรจิตมั่นใจมุ่ง<br />ร่วมผดุงคนดีศรีหล้า<br />ร่วมเผด็จคนชั่วต่ำช้า<br />ร่วมกู้ชาติกล้าไม่กลัว<br /><br />เพื่อสามสถาบันมั่นคง<br />เพื่อธรรมดำรงถ้วนทั่ว<br />เพื่อคนเขลา-เมามัว<br />เพื่อข้าวในครัวยังมีกิน<br /><br />บทกวีประกายสำนึกโดยท่าน พ.กิ่งโพธิ์<br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TUPsfsiNF3I/AAAAAAAAbgI/n_EHmbed-CU/s1600/554000001168101.JPEG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="156" src="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TUPsfsiNF3I/AAAAAAAAbgI/n_EHmbed-CU/s320/554000001168101.JPEG" width="320" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-3428736082145659110?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-70836949765524696572011-01-28T18:23:00.000-08:002011-01-28T18:23:24.484-08:00แบบคนจน - พระราชดำรัสในหลวง<iframe src="http://www.youtube.com/embed/18fpXmBydLc?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="425"></iframe><br /><br /><br />"แบบที่เรียกว่า ทำ "แบบคนจน" คือทำวิธีการแบบคนจน ไม่ได้มีการลงทุนมากหลายอย่างของเขาเราก็ทำไป<br /> ก็เลยบอกว่าถ้าจะแนะนำ ก็แนะนำได้ "ทำแบบคนจน" เพราะเราไม่ได้เป็นประเทศที่รวย<br /> เราก็รวยพอสมควร อยู่ได้ แต่ไม่ใช่เป็นประเทศที่ก้าวหน้าอย่างมาก<br /> เราไม่อยากจะเป็นประเทศอย่างก้าวหน้าอย่างมาก เพราะว่าถ้าเราเป็นประเทศที่ก้าวหน้าอย่างมาก<br /> มีแต่.. มีแต่ถอยหลัง ประเทศเหล่านั้นที่เขามีอุตสาหกรรมสูงมีแต่ถอย หลัง และถอยหลังอย่างน่ากลัว<br /> แต่ถ้าเรามีการปกครองแบบ แบบว่า แบบคนจน แบบที่ไม่ติดกับตำรามากเกินไป<br /> ทำอย่างมีสามัคคีนี่แหละ มีเมตตากัน ก็จะอยู่ได้ตลอดไป ไม่เหมือนคนที่ทำตามวิชาการ<br /> แล้วก็วิชาการนั้นก็เราดูตำราแล้วพลิกไปถึงหน้าสุดท้าย หนึ่งหน้าสุดท้ายนั้นเขาบอกว่า"อนาคตยังมี"<br /> แต่ไม่บอกว่าเป็นอย่างไร เวลาปิดเล่มแล้วมันก็ปิดตำรา ปิดตำราแล้วไม่รู้จะทำอะไร<br /> ลงท้ายก็ต้องเปิดหน้าแรกใหม่ เปิดหน้าแรกก็เริ่มต้นใหม่ "ถอยหลังเข้าคลอง"<br />แต่ถ้าเราใช้ตำราแบบที่เราอะลุ่มอล่วยกัน ตำรานั้นไม่จบ"<br /><br />ในหลวงทรงมีพระราชดำรัสนี้เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ.2534<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-7083694976552469657?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-56417378169995504782011-01-28T18:13:00.000-08:002011-01-28T18:13:56.842-08:00มนุษย์เราเอ๋ย<iframe src="http://www.youtube.com/embed/-8vCvavNYDo?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="425"></iframe><br /><br /><br /><span style="font-family: Arial; font-size: x-small;"><span style="font-size: small;"><b><span style="color: grey; font-family: Arial;"><span> </span></span></b><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;" lang="TH">อย่า ฝืนกฎระเบียบ</span></b><span><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;"> </span></b></span><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;"> <span lang="TH">อย่ าเอาเปรียบสังคม</span></span></b><b><span style="color: grey; font-family: Arial;"><br /></span></b><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;" lang="TH">อย่าชื่นชมคนผิด</span></b><span><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;"> </span></b></span><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;"> <span lang="TH">อย่าคิ ดเอาแต่ได้</span></span></b><b><span style="color: grey; font-family: Arial;"><br /></span></b><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;" lang="TH">อย่าใส่ร้ายคนดี</span></b><span><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;"> </span></b></span><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;"> <span lang="TH">อย่ากล่ าววจีมุสา</span></span></b><b><span style="color: grey; font-family: Arial;"><br /></span></b><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;" lang="TH">อย่านินทาพระเจ้า</span></b><span><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;"> </span></b></span><b><span style="color: grey; font-family: Tahoma;"> <span lang="TH">อย่ าขลาดเขลาเมื่อมีทุกข์"</span></span></b></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-5641737816999550478?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-20539798028519513002011-01-25T02:41:00.000-08:002011-01-25T02:41:41.680-08:00ภาพกิจกรรมงานของพระศาสนาที่วัดป่าวังไฮ<b> วัดป่าวังไฮ ต.หญ้าปล้อง อเมือง.จ ศรีสะเกษ</b><br /><b> </b><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaIfeXp-VI/AAAAAAAAAP4/jyQ0YLnHITs/P1010929%5B3%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1010929" height="300" src="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaIju_IhbI/AAAAAAAAAP8/ff7a1loFrdc/P1010929_thumb%5B1%5D.jpg" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaIRjPoKaI/AAAAAAAAAPw/gpiG_bDsrVQ/P1020065%5B2%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1020065" border="0" height="267" src="http://lh4.ggpht.com/piyatuM/SKaIVZvEinI/AAAAAAAAAP0/w7BhQ6XkDCQ/P1020065_thumb.jpg" style="border: 0px none;" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh4.ggpht.com/piyatuM/SKaI03NqGDI/AAAAAAAAAQI/XpznKCB0RRw/P1010932%5B2%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1010932" border="0" height="301" src="http://lh4.ggpht.com/piyatuM/SKaI7raPOLI/AAAAAAAAAQM/ZQmxos5Wb4c/P1010932_thumb.jpg" style="border: 0px none;" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh3.ggpht.com/piyatuM/SKaJDwwV6TI/AAAAAAAAAQQ/QGP1lO5g_yE/P1020056%5B2%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1020056" border="0" height="301" src="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaJIePFbtI/AAAAAAAAAQU/QQP2pPFR-vg/P1020056_thumb.jpg" style="border: 0px none;" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaJSERu1ZI/AAAAAAAAAQY/JhAPd5sqkRI/P1010888%5B2%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1010888" border="0" height="301" src="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaJZpqQ7zI/AAAAAAAAAQc/MROtHiP45UY/P1010888_thumb.jpg" style="border: 0px none;" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh3.ggpht.com/piyatuM/SKaIo6Td37I/AAAAAAAAAQA/OEFZ8CHuFIs/P1010132%5B2%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1010132" border="0" height="301" src="http://lh6.ggpht.com/piyatuM/SKaIsLAzUoI/AAAAAAAAAQE/Hg_z-M_4lb8/P1010132_thumb.jpg" style="border: 0px none;" width="400" /></a></div> <br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaJwIZe7tI/AAAAAAAAAQo/AJAMdICIokA/P1010934%5B2%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1010934" border="0" height="301" src="http://lh4.ggpht.com/piyatuM/SKaJ0TqIpDI/AAAAAAAAAQs/E5sSknCChyc/P1010934_thumb.jpg" style="border: 0px none;" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaJieRdigI/AAAAAAAAAQg/ET8ME5S3_VM/P1010933%5B2%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1010933" border="0" height="301" src="http://lh6.ggpht.com/piyatuM/SKaJmjP55cI/AAAAAAAAAQk/tSRYlMLxvzQ/P1010933_thumb.jpg" style="border: 0px none;" width="400" /> </a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://lh6.ggpht.com/piyatuM/SKaJ8ub1t6I/AAAAAAAAAQw/6UJefMPHgXI/P1010926%5B2%5D.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img alt="P1010926" border="0" height="301" src="http://lh5.ggpht.com/piyatuM/SKaKA-gnf5I/AAAAAAAAAQ0/LT7AcT_Z2f4/P1010926_thumb.jpg" style="border: 0px none;" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-2053979802851951300?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-62762758060451499582011-01-23T03:39:00.000-08:002011-01-23T03:39:49.894-08:00พนิต-ส.ส.ตัวจริง"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><h6 class="uiStreamMessage"><span class="messageBody"><br /><br /><span style="font-size: small;">ยินดีต้อนรับกลุ่มคนไทยทั้งห้า<br />ผู้กลับมาแผ่นดินไทยใจจดจ่อ<br /><span>สู่เพื่อนพ้องพี่น้องเราคนเฝ้าร</span><span class="word_break"></span>อ<br /><span class="text_exposed_hide">...</span><span class="text_exposed_show">แผ่นดินพ่อแผ่นดินแม่จงแน่ใจ<br /><br />ส.ส.พนิต ผู้บำเพ็ญยากเข็ญยิ่ง<br /><span>เธอเป็นสิ่งมีคุณมีค่ากว่าสิ่งไ</span><span class="word_break"></span>หน<br />จะเลือกเธอเป็น ส.ส.อีกต่อไป<br />เราภูมิใจเป็นพิเศษ..อยู่เขตเธอ</span></span></span></h6><h6 class="uiStreamMessage"><span class="messageBody"><span class="text_exposed_show"> </span></span><a class="profilePicLink UIImageBlock_Image UIImageBlock_MED_Image" href="http://www.facebook.com/profile.php?id=100001000060689" tabindex="-1"><img alt="" class="uiProfilePhoto profilePic uiProfilePhotoLarge img" src="http://profile.ak.fbcdn.net/hprofile-ak-snc4/hs178.ash2/41775_100001000060689_5825_q.jpg" /></a></h6><h6 class="uiStreamMessage"><div class="actorName actorDescription"><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=100001000060689">Prajan ท่านจันทร์ สันติอโศก</a></div></h6><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-6276275806045149958?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-13087866520268021032011-01-23T03:23:00.000-08:002011-01-23T03:23:14.634-08:00[www.fm-tv.tv]แม่กบช่วยลูก.flv<iframe src="http://www.youtube.com/embed/GqME8PF07rs?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="425"></iframe><br /><br /><br /><br /><br />"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-1308786652026802103?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-22432604773065752372011-01-19T01:31:00.000-08:002011-01-19T01:31:34.928-08:00ด่วน! สภาก่อการร้ายสากลไม่รับชื่อ “ไชยวัฒน์” อ้างทำเสียสถาบัน<a href="http://www.paisalvision.com/news/77-special-reports/5929-2011-01-19-06-54-05.html">ด่วน! สภาก่อการร้ายสากลไม่รับชื่อ “ไชยวัฒน์” อ้างทำเสียสถาบัน</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-2243260477306575237?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-85965766397325723542011-01-18T05:14:00.000-08:002011-01-18T05:14:21.553-08:00เปิดเนื้อหาฎีกา “คนไทยฯ” ร้องรัฐบาลไม่พิทักษ์อธิปไตย-ปล่อยให้เขมรข่มเหง<a href="http://www.manager.co.th/Politics/ViewNews.aspx?NewsID=9540000007117"><span style="color: #003366;">โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์</span></a> 18 มกราคม 2554 16:49 น.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TTWOe3pLU-I/AAAAAAAAbY4/t7yFKBzodyE/s1600/554000000759301.JPEG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="http://2.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TTWOe3pLU-I/AAAAAAAAbY4/t7yFKBzodyE/s400/554000000759301.JPEG" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TTWO8_IRF3I/AAAAAAAAbY8/iRRzIoiZHRY/s1600/554000000759302.JPEG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TTWO8_IRF3I/AAAAAAAAbY8/iRRzIoiZHRY/s400/554000000759302.JPEG" width="400" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TTWPeUDo9MI/AAAAAAAAbZA/nYmbedIsfa4/s1600/554000000759303.JPEG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TTWPeUDo9MI/AAAAAAAAbZA/nYmbedIsfa4/s400/554000000759303.JPEG" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TTWP3ZKJsCI/AAAAAAAAbZE/0WUMvp7Xto0/s1600/554000000759304.JPEG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TTWP3ZKJsCI/AAAAAAAAbZE/0WUMvp7Xto0/s400/554000000759304.JPEG" width="266" /></a></div><br /><br /><strong style="color: black;">เปิดเนื้อหาฎีการ้องทุกข์ “เครือข่ายคนไทยหัวใจรักชาติ” ระบุรัฐบาลอภิสิทธิ์ไม่ทำหน้าที่ปกป้องดินแดนไทย ปล่อยให้ทหารเขมรยึดครองพื้นที่ตามแนวชายแดน กระทำข้อตกลง MOU43 ล้ำแนวเขตแดนที่ปักป้นตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ร่วมกับฝรั่งเศส ยกอ่าวไทยให้ต่างชาติสำรวจพลังงาน ชี้กรณี 7 คนไทยถูกจับกุมกลับใส่ร้ายว่าบุกรุกดินแดนกัมพูชา สุดทนถูกกัมพูชาข่มเหง ขอพึ่งพระบารมีพระราชทานคำแนะนำให้รัฐบาลพ้นจากตำแหน่ง</strong><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> วันนี้ (18 ม.ค.) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา เครือข่ายประชาชนไทยหัวใจรักชาติ นำโดย พล.ร.อ.บรรณวิทย์ เก่งเรียน อดีตรองปลัดกระทรวงกลาโหม และอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้เคลื่อนขบวนออกจากทำเนียบรัฐบาลไปยังสำนักราชเลขาธิการ พระบรมมหาราชวัง เพื่อยื่นฎีกาขอพระราชทานร้องทุกข์ เพื่อขอพระราชทานคำแนะนำให้รัฐบาลพ้นจากตำแหน่ง จากกรณีปัญหาชายแดนไทย-กัมพูชา โดยมีรายชื่อประชาชนประมาณ 82,000 รายชื่อแนบท้าย ซึ่งในภายหลังได้มีการเผยแพร่ฎีกาฉบับดังกล่าวไปยังเว็บไซต์ของเครือข่ายฯ</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> สาระสำคัญของฎีการ้องทุกข์ฉบับดังกล่าว มีอยู่ 3 ข้อหลัก ได้แก่ รัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ในฐานะรัฐบาลของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ละเว้นไม่ทำหน้าที่พระบรมราชปณิธาน ปล่อยปละละเลย ยินยอมให้ทหารกัมพูชายึดครองดินแดนไทย และราษฎรชาวไทย ล่าสุดกรณีลักพาตัวสมาชิกรัฐสภาและคณะรวม 7 คน รวมทั้งใส่ร้ายด้วยความเท็จ บนจุดยืนที่เห็นว่าคนไทยทั้ง 7 คนบุกรุกดินแดนกัมพูชา ทำให้เกิดความเสียหายต่อราชอาณาจักรและปวงชนชาวไทย</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ส่วนรัฐบาลที่มีพรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำได้กระทำข้อตกลง MOU 2543 เป็นการเลิกล้มการปักปันเขตแดนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กระทำกับฝรั่งเศส ทำให้สูญเสียดินแดนรอบปราสาทพระวิหาร พื้นที่ตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา 1.8 ล้านไร่ และพื้นที่อ่าวไทย 1 ใน 3 แทนที่จะยุติกลับยืนยันปฏิบัติและพยายามทำสิ่งที่ผิดให้ถูกกฎหมาย ทั้งๆ ที่รู้ว่าทำให้ราชอาณาจักรไทยเสียดินแดนมหาศาล</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> รัฐบาลยังละเว้นไม่ทำหน้าที่รักษาอธิปไตยของประเทศ ยินยอมให้ถอยและถอนกำลังทหารของไทยตาม MOU 2543 และปล่อยให้กัมพูชาส่งทหารและประชาชนยึดครองดินแดนไทย โดยล้ำแนวเขตแดนไทย-กัมพูชาที่ได้ปักปันเรียบร้อยตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 และให้กัมพูชานำพื้นที่ในอ่าวไทยไปให้บริษัทต่างชาติสัมปทานขุดเจาะสำรวจ พลังงาน มีการสร้างความสับสนโดยการเรียกพื้นที่ที่ไม่ชัดเจน ก่อนจะเรียกว่าเป็นพื้นที่ทับซ้อน หรือพื้นที่พิพาท ซึ่งถือว่าเป็นกลอุบายหลอกลวงในการเตรียมการยกดินแดนให้กับกัมพูชา</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> นอกจากนั้นยังได้นำเงินงบประมาณว่าจ้างนักวิชาการและสื่อมวลชนจำนวน หนึ่ง รณรงค์ให้เห็นดีเห็นงามว่าพื้นที่ทับซ้อนนั้นเป็นของกัมพูชา ล้วนเป็นกระบวนการยกดินแดนให้กับกัมพูชาในดินแดนดังกล่าวนี้กัมพูชาได้ส่ง ทหาร ประชาชนชาวกัมพูชา ปล่อยให้มีการรุกราน ยึดครองโดยพฤตินัย กระทั่งเพิกเฉยให้กัมพูชาให้สัมปทานแก่บริษัทต่างชาติเข้ามาบริหารจัดการทำ เป็นแหล่งท่องเที่ยวหลายพื้นที่</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ตลอดระยะเวลา 2 ปีที่รัฐบาลรับตำแหน่ง ทหารกัมพูชารุกรานข่มเหงราษฎรไทย แต่รัฐบาลไม่ทำหน้าที่ปกป้องคุ้มครองราษฎร จะแถลงจุดยืนว่าเป็นความผิดของราษฎรไทยที่บุกรุกพื้นที่ทับซ้อน หรือดินแดนของกัมพูชา ไม่เคยแสดงท่าทีในการรักษาอธิปไตยของประเทศชาติ ปล่อยให้รัฐบาลกัมพูชาเหยียดหยามย่ำยีประหนึ่งว่าเป็นประเทศราช เช่น หัวหน้ารัฐบาลกัมพูชาเหยียดหยามกองทัพไทยและทหารไทยว่าสู้เขมรไม่ได้ เป็นการกระทบต่อพระบรมเดชานุภาพแห่งพระมหากษัตริย์ การที่รัฐบาลแสดงท่าทีการจับกุม 7 คนไทย ว่าไม่กระทบต่อความสัมพันธ์ของไทย หรือการอยู่ภายใต้การข่มขู่และเงื้อมมือของรัฐบาลกัมพูชา</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ในเนื้อหาฎีกาข้อต่อมา ระบุถึงนายอภิสิทธิ์ว่าไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติว่า ประเทศไทยเป็นราชอาณาจักรเดียว จะแบ่งแยกมิได้ รวมทั้งประมวลกฎหมายอาญาได้บัญญัติว่า ผู้ใดก็ตามที่ทำให้เสียดินแดนแก่ชาติอื่น มีความผิดฐานกบฏในราชอาณาจักร การปล่อยให้กัมพูชาอ้างสิทธิดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทยตามแผนที่อัตราส่วน 1:200,000 รวมทั้งปล่อยให้กัมพูชาเข้ามายึดครองดินแดน แสดงท่าทีว่าดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทยดังกล่าวเป็นดินแดนของกัมพูชา มีความผิดฐานกบฏในราชอาณาจักร และยังไม่กระทำหน้าที่อันเป็นการพิทักษ์รักษาเอกราชอธิปไตยและบูรณภาพเหนือ ดินแดน ตลอดจนมีหน้าที่ในการปกป้องคุ้มครองประชาชนชาวไทยให้มีความปลอดภัยในชีวิต ร่างกายและทรัพย์สิน ประหนึ่งว่าเป็นรัฐบาลหุ่นของกัมพูชา</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ข้อที่สาม ผู้ได้รับผลกระทบทั้งผู้มีสิทธิในที่ดิน ผู้ถูกจับเป็นผู้ต้องหาตลอดจน ผู้ที่ได้รับผลเสียหายจากการกระทำอันไม่ชอบธรรม และประชาชนผู้จงรักภักดีต่างอัดอั้นตันใจในความผิดพลาดและอยุติธรรมที่เกิด จากรัฐบาลชุดดังกล่าว ทำให้ประชาชนตื่นตัวขึ้นปกปักรักษาอธิปไตย บูรณภาพเหนือดินแดนและสิทธิเสรีภาพของปวงชน แต่รัฐบาลกลับใช้กลไกอำนาจรัฐ ทั้งสื่อรัฐและเจ้าหน้าที่รัฐ ทำให้ประชาชนชาวไทยเข้าใจว่าดินแดนไทยเป็นดินแดนของกัมพูชา ซึ่งเครือข่ายฯ ได้พยายามหยุดยั้งการกระทำของรัฐบาล แต่ไม่มีองค์กรใดดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมาย จึงจำเป็นต้องขอพึ่งพระบารมีกราบบังคมทูลถวายฎีกา เพื่อทรงพระกรุณาพระราชทานคำแนะนำให้รัฐบาลพ้นจากตำแหน่ง เพื่อดำเนินการต่อไปตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> สำหรับเนื้อหาฎีกาฉบับเต็มของเครือข่ายประชาชนไทยหัวใจรักชาติ มีดังต่อไปนี้</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> “ขอพระราชทานกราบบังคมทูล พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงทราบฝ่าละอองธุลีพระบาท</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ข้าพระพุทธเจ้า ดังรายนามข้างท้ายนี้ ในนามผู้แทนเครือข่ายประชาชนไทยหัวใจรักชาติ ซึ่งเป็นองค์กรภาคประชาชนที่รวมตัวกันจำนวน 72 องค์กร โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลทำหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญที่สำคัญ 2 ประการคือ การปกป้องรักษาอธิปไตยและดินแดนของราชอาณาจักรไทย และการคุ้มครองความปลอดภัยในชีวิต ทรัพย์สินของประชาชนชาวไทย ซึ่งถูกกองกำลังทหารกัมพูชาเข้ายึดครอง รุกราน ย่ำยี เป็นพื้นที่จำนวนมาก ตลอดแนวชายแดน 7 จังหวัดของภาคอีสานและภาคตะวันออก ซึ่งครอบคลุมไปถึงพื้นที่อ่าวไทยถึง 1 ใน 3 และได้เข้ายึดครองที่ทำกินของราษฎรไทยทั้งที่มีเอกสารสิทธิ์และได้เสียภาษี บำรุงท้องที่แก่ทางราชการมาเป็นเวลาช้านาน ขอพระราชทานพระบรมราชวโรกาส กราบบังทูลถวายฎีกาเพื่อพึ่งพระบารมีแห่งพระมหากษัตริย์ พระผู้ทรงเป็นประมุขตามโบราณราชประเพณี ตามนิติราชประเพณี ในการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข และตามแนวทางที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้บัญญัติรับรองไว้ เพื่อบรรเทาทุกข์ของปวงพสกนิกรซึ่งกำลังทุกข์ร้อนอยู่ทุกหย่อมหญ้า และไม่สามารถพึ่งพาองค์กรหรือบุคคลใดในการบรรเทาทุกข์ได้อีกต่อไปแล้ว </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ก่อนที่จะกราบบังคมทูลถวาย ฎีกานี้ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรี ได้แถลงต่อสื่อมวลชนในทำนองท้วงติงว่า เป็นการไม่เหมาะสมที่จะทูลเกล้าถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์ เพราะการพ้นจากตำแหน่งของรัฐบาลต้องเป็นไปตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ ซึ่งข้าพระพุทธเจ้าได้พิเคราะห์ในเบื้องต้นแล้วเห็นว่า เมื่อราษฎรไทยหมดที่พึ่งอื่นใด ย่อมมีสิทธิและความชอบธรรมที่จะพึ่งพระบารมีแห่งพระมหากษัตริย์ของตนตาม โบราณราชประเพณี และตามนิติราชประเพณีได้ นักการเมืองคนไหนก็ตามไม่มีสิทธิ์ที่จะก้าวล่วงพระราชอำนาจมาวินิจฉัยแทนว่า เหมาะสมหรือไม่ ทั้งเห็นด้วยว่าปวงชนชาวไทยต้องพึ่งพระบารมีพระมหากษัตริย์ของราชอาณาจักร ไทยจึงจะเหมาะสม</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ดังนั้น ข้าพระพุทธเจ้าจึงขอกราบทูลถวายฎีกาต่อใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ดังต่อไปนี้</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ข้อ 1. รัฐบาลที่มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี ไม่ทำหน้าที่ตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ และตระบัดสัตย์ที่ได้ถวายสัตย์ไว้ต่อหน้าพระพักตร์ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท สมรู้ร่วมคิดและรู้เห็นยินยอมให้กองกำลังทหารของกัมพูชารุกรานยึดครองดินแดน แห่งราชอาณาจักรไทยเป็นพื้นที่จำนวนมาก รวมทั้งไม่ทำหน้าที่ปกป้องดูแลรักษาความปลอดภัยในชีวิต ร่างกาย และทรัพย์สินของประชาชนชาวไทย ปล่อยให้กองกำลังต่างชาติรุกราน ย่ำยี ลักพาตัว และประพฤติตนเป็นรัฐบาลหุ่นของกัมพูชา ทำตัวเป็นปากเป็นเสียง ตำหนิติเตียน ข่มขู่ข่มเหงราษฎรไทย ที่ต้องการพิทักษ์รักษาอธิปไตยของประเทศ ตลอดจนพระบรมเดชานุภาพแห่งพระมหากษัตริย์ ทั้งยังปล่อยให้ผู้นำรัฐบาลกัมพูชาเหยียดหยาม ย่ำยีเกียรติศักดิ์ของกองทัพไทยและทหารไทย ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงดำรงตำแหน่งจอมทัพ อันเป็นการขัดต่อพระบรมราชปณิธานขององค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ขัดต่อรัฐธรรมนูญ และทรยศต่อประเทศชาติและประชาชนชาวไทย กล่าวคือ </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 1.1 นับแต่องค์พระปฐมบรมกษัตริย์แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ทรงสถาปนากรุงรัตน โกสินทร์เป็นราชธานีแล้ว ทรงประกาศพระบรมราชปณิธาน 3 ประการคือ </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> “ตั้งใจจะอุปถัมภก ยอยกพระพุทธศาสนา </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> จะปกป้องขอบขัณฑสีมา จะบำรุงประชาและมนตรี”</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> สมเด็จพระบุรพกษัตริย์ทั้ง หลายเรื่อยมาจนถึงรัชกาลปัจจุบันได้ทรงสืบทอด สืบสาน และปฏิบัติตามพระบรมราชปณิธานดังกล่าว ซึ่งเป็นหน้าที่ของรัฐบาลที่ประกาศตนว่า เป็นรัฐบาลของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จะต้องทำหน้าที่ 3 ประการนี้อย่างซื่อตรง ด้วยความซื่อสัตย์ เสียสละ และกล้าหาญ แต่ปรากฏว่ารัฐบาลที่มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี ทรยศต่อพระบรมราชปณิธานนี้ ละเว้นไม่ทำหน้าที่ โดยเฉพาะการปล่อยปละละเลย รู้เห็น ยินยอมให้กองทหารกัมพูชารุกรานยึดครองดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทย ย่ำยีราษฎรชาวไทยอย่างต่อเนื่อง กระทั่งมาถึงกรณีล่าสุดคือการลักพาตัวสมาชิกรัฐสภาแห่งราชอาณาจักรไทยและคณะ รวม 7 คน มิหนำซ้ำยังใส่ร้ายด้วยความเท็จ บนจุดยืนที่ทำตัวเป็นรัฐบาลหุ่นของกัมพูชาว่าคนไทยทั้ง 7 คนบุกรุกดินแดนกัมพูชา ทำให้เกิดความเสียหายต่อราชอาณาจักรและปวงชนชาวไทยทั้งมวล</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 1.2 เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงครองสิริราชสมบัติ รัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยได้ทำสนธิสัญญากับฝรั่งเศส ปักปันเขตแดนไทย-กัมพูชา โดยคณะกรรมาธิการร่วมไทย-ฝรั่งเศส โดยพื้นที่ใดมีเส้นแบ่งตามธรรมชาติ คือ สันปันน้ำ หรือร่องน้ำ ก็ถือเส้นแบ่งนั้นตามหลักสากล พื้นที่ใดไม่มิเส้นแบ่งตามธรรมชาติ เช่น เป็นที่ราบ ก็ใช้วิธีปักปันปักหลักเขตแดนโดยคณะกรรมาธิการร่วม ซึ่งคณะกรรมาธิการร่วมไทย-ฝรั่งเศส ได้ทำการปักปันเขตแดนไทย-กัมพูชา เสร็จสิ้นและถือปฏิบัติมาอย่างราบรื่นเรียบร้อยเป็นเวลาร้อยกว่าปีแล้ว แต่รัฐบาลที่มีพรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำและมีนายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี ได้กระทำข้อตกลงเถื่อนหรือที่เรียกว่า MOU 2543 เลิกล้มการปักปันเขตแดนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าอยู่หัวทรงกระทำกับ ฝรั่งเศสเสียทั้งสิ้น และให้ปักปันเขตแดนไทย-กัมพูชาใหม่ โดยถือแนวเขตตามแผนที่ของกัมพูชา ซึ่งฝรั่งเศสทำขึ้นแต่ฝ่ายเดียวเป็นหลัก ซึ่งต้องถือว่าเป็นการกบฎในราชอาณาจักร เพราะไม่ได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาประการหนึ่ง เพราะทำให้ราชอาณาจักรไทยสูญเสียดินแดน 3 ส่วนสำคัญ คือรอบปราสาทพระวิหารส่วนหนึ่ง พื้นที่ตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา ตั้งแต่จังหวัดอุบลราชธานีถึงจังหวัดตราด เป็นพื้นที่ประมาณ 1,800,000 ไร่ส่วนหนึ่ง และพื้นที่อ่าวไทย 1 ใน 3 อีกส่วนหนึ่ง อีกประการหนึ่งและรัฐบาลปัจจุบันนี้แทนที่จะยุติการปฏิบัติใดๆ ตามข้อตกลงเถื่อนอันขัดต่อรัฐธรรมนูญและเป็นกบฏดังกล่าว กลับยืนยันปฏิบัติและพยายามทำสิ่งที่ผิดกฎหมายให้กลายเป็นสิ่งที่ถูกกฎหมาย ทั้งๆ ที่รู้ดีอยู่แล้วว่าได้ทำให้ราชอาณาจักรไทยเสียดินแดนจำนวนมหาศาล </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 1.3 นับแต่รัฐบาลนี้ได้เข้ารับตำแหน่ง ได้ละเว้นไม่ทำหน้าที่ในการรักษาอธิปไตยของประเทศ ปล่อยปละละเลยในลักษณะรู้เห็น ยินยอม คบคิดกับรัฐบาลกัมพูชา ใน 2 ลักษณะ คือ ลักษณะแรก ให้ถอยหรือถอนกำลังทหารของกองทัพไทยที่รักษาแนวชายแดนออกมาตั้งด่านอยู่นอก แนวเขตตาม MOU 2543 ลักษณะที่สอง ปล่อยให้กัมพูชาส่งกำลังทหารและประชาชนกัมพูชาเข้ามายึดครองดินแดนแห่งราช อาณาจักรไทย ล้ำแนวเขตแดนไทย-กัมพูชา ที่ได้ปักปันเรียบร้อยตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และปล่อยปละ รู้เห็นยินยอมให้กัมพูชานำพื้นที่ในอ่าวไทยไปให้บริษัทต่างชาติสัมปทานขุด เจาะสำรวจพลังงานเป็นเนื้อที่ประมาณ 27,000 ตารางกิโลเมตร </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 1.4 รัฐบาลนี้ได้สร้างความสับสนให้แก่ประชาชนชาวไทยโดยการเรียกพื้นที่ดินแดน แห่งราชอาณาจักรไทยส่วนที่ลึกเข้ามาจากเขตแดนที่ปักปันไว้ในสมัยพระบาท สมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวกับพื้นที่อัตราส่วน 1:200,000 ของฝรั่งเศสว่าเป็นพื้นที่ที่ไม่ชัดเจน และต่อมาก็เรียกว่าเป็นพื้นที่ทับซ้อน หรือพื้นที่พิพาท ซึ่งทำให้ประชาชนชาวไทยสับสน มึนงง มึนชา ว่าดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทยกลายเป็นดินแดนที่พิพาทและทับซ้อนกับกัมพูชา ซึ่งเป็นกลอุบายหลอกลวงประชาชนไทยในการเตรียมการยกดินแดนให้กับกัมพูชานั่น เอง </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> นอกจากนั้นยังได้นำเงินงบ ประมาณของแผ่นดินไปว่าจ้างนักวิชาการและสื่อมวลชนจำนวนหนึ่งให้ออกรณรงค์ใน พื้นที่จังหวัดภาคอีสานและภาคตะวันออกเพื่อให้เห็นดีเห็นงามว่าพื้นที่ทับ ซ้อนนั้นเป็นของกัมพูชา โดยบุคคลสำคัญในรัฐบาลและข้าราชการในบังคับบัญชาต่างพากันพูดจาไปในทิศทาง เดียวกันอย่างต่อเนื่อง ซึ่งล้วนเป็นกระบวนการที่จะยกดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทยให้กับกัมพูชา ยิ่งกว่านั้นในดินแดนดังกล่าวนี้กัมพูชาได้ส่งทหาร ประชาชนชาวกัมพูชา เข้ามายึดครองอย่างต่อเนื่องก็ปล่อยปละละเลยเพิกเฉย ปล่อยให้มีการรุกราน ยึดครองโดยพฤตินัย แม้กระทั่งเพิกเฉยให้กัมพูชาให้สัมปทานแก่บริษัทต่างชาติเข้ามาบริหารจัดการ พื้นที่ดินแดนของราชอาณาจักรไทย โดยทำเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลายพื้นที่ </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 1.5 ตลอดระยะเวลา 2 ปีเศษที่รัฐบาลนี้รับตำแหน่งหน้าที่ กองทหารกัมพูชาได้รุกรานข่มเหงราษฎรไทยไม่ขาดระยะ แต่รัฐบาลนี้ไม่ทำหน้าที่ปกป้องคุ้มครองราษฎร ทุกครั้งจะแถลงจุดยืนว่าเป็นความผิดของราษฎรไทยที่บุกรุกพื้นที่ทับซ้อน หรือไม่ก็บุกรุกดินแดนของกัมพูชา ไม่เคยแสดงท่าทีในการรักษาอธิปไตยของประเทศชาติ ปล่อยให้รัฐบาลกัมพูชาเหยียดหยามย่ำยีประหนึ่งว่าเป็นประเทศราช เช่น </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> (1) หัวหน้ารัฐบาลกัมพูชาเหยียดหยามกองทัพไทยและทหารไทยว่าสู้เขมรไม่ได้ ทหารเขมร 1 คนสามารถเอาชนะทหารไทย 6 คนได้ รัฐบาลนี้ก็ก้มหัวยอมสยบให้ ทั้งที่เป็นการกระทบต่อพระบรมเดชานุภาพแห่งพระมหากษัตริย์ </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> (2) ทางการกัมพูชาจับกุมคนไทยและยัดเยียดข้อหา รัฐบาลนี้ ก็แสดงท่าทีว่าไม่กระทบต่อความสัมพันธ์ของไทย </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> (3) ผู้นำรัฐบาลกัมพูชาประจานผู้นำรัฐบาลไทยว่าเป็นเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เป็นเด็กทารกอมมือ กระทั่งแฉความลับว่าล็อบบี้ให้แทรกแซงศาล หรือขอให้ปล่อย ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ ก็ยอมสยบ ไม่กล้าชี้แจงความจริง ดีแต่พูดว่าไม่กระทบความสัมพันธ์</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> (4) ล่าสุดกองทหารกัมพูชาบุกรุกเข้ามาลักพาตัวสมาชิกรัฐสภาไทยและพวกรวม 7 คนในดินแดนไทย รัฐบาลไทยก็แสดงความหวาดกลัวและยอมจำนน กระทั่งยอมรับให้ศาลกัมพูชาเป็นผู้ตัดสินคดีว่าดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทย เป็นดินแดนของกัมพูชาหรือไม่</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> (5) อยู่ภายใต้การข่มขู่และเงื้อมมือของรัฐบาลกัมพูชา เช่น กัมพูชาปล่อยตัวชั่วคราวคนไทย 2 คน แต่ฝ่ายไทยต้องปล่อยชาวกัมพูชาที่หลบหนีเข้าเมืองถึง 200 คน แล้วหลอกลวงคนไทยว่าเป็นเรื่องบังเอิญ </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 1.6 กรณีล่าสุด สมาชิกรัฐสภาไทยและพวกรวม 7 คนที่เดินทางไปตรวจชายแดนโดยการรู้เห็นของนายกรัฐมนตรี ได้ถูกกองทหารกัมพูชาเข้ามาลักพาตัวในพื้นที่ห่างจากถนนศรีเพ็ญ จังหวัดสระแก้ว ซึ่งอยู่ลึกเข้ามาในประเทศไทยห่างจากหลักเขตที่ 46 กว่ากิโลเมตรเศษ แต่รัฐบาลนี้กลับไม่กล้าแถลงความจริง และขอให้กัมพูชาแถลงก่อน เมื่อกัมพูชาแถลงว่าคนไทยรุกล้ำดินแดน รัฐบาลนี้ก็แถลงตามว่ารุกล้ำดินแดน ครั้นถูกภาคประชาชนนำพยานหลักฐานจำนวนมากพิสูจน์ทางสาธารณะว่ากรณีเป็นการ ลักพาตัวในดินแดนไทย ก็พลิกท่าทีใหม่เป็นว่าคนไทยทั้ง 7 คนพลัดหลงเลยหลักเขตที่ 46 เข้าไปในดินแดนกัมพูชากว่ากิโลเมตร ซึ่งเป็นการใส่ร้ายให้เสียหายแก่การต่อสู้คดี </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 1.7 รัฐบาลนี้แสดงท่าทีชักชวนประชาชนไทยให้ยอมรับอำนาจศาลกัมพูชาที่จะชี้ขาดว่า พื้นที่ที่มีการลักพาตัวเป็นพื้นที่ไทยหรือกัมพูชา ซึ่งเป็นการยกอธิปไตยของประเทศให้กับรัฐบาลต่างชาติ ซึ่งจะมีผลผูกพันต่อราชอาณาจักรไทยไปตลอดกาล </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 1.8 รัฐบาลนี้นอกจากไม่ปกป้องคนไทยที่ถูกลักพาตัวแล้ว ยังกีดกันการช่วยเหลือในการต่อสู้คดี โดยพยายามเกลี้ยกล่อมให้ยอมรับว่าบุกรุกดินแดนกัมพูชา เพื่อจะพึ่งบารมีพระมหากษัตริย์กัมพูชาในการอภัยโทษ ประพฤติตนเสมือนหนึ่งเป็นข้าสองเจ้า บ่าวสองนาย อย่างน่าละอายที่สุด ไม่คำนึงถึงน้ำจิตน้ำใจคนไทยทั้งประเทศ ครั้นคนไทยจะถวายฎีกาพึ่งพระบารมีพระมหากษัตริย์ก็ขัดขวาง ก้าวล่วงพระราชอาชญาวินิจฉัยเสียเองว่าไม่เหมาะสม แต่ที่คิดจะพึ่งพาพระมหากษัตริย์กัมพูชากลับพูดอย่างหน้าตาเฉย </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ข้อ 2. รัฐบาลที่มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี ไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ ไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามที่ได้ถวายสัตย์ต่อหน้าพระพักตร์พระมหากษัตริย์ มีพฤติกรรมเป็นกบฎในราชอาณาจักร และทำให้ประชาชนชาวไทยยอมจำนน หวาดกลัว กัมพูชา กระทั่งเกิดวลีที่คนเลี้ยงเด็กขู่เด็กว่า ถ้าร้องฮุนเซนจะมาจับ เด็กก็จะหยุดร้อง ซึ่งเป็นความอัปยศแห่งชาติ กล่าวคือ </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 2.1 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติว่า ประเทศไทยเป็นราชอาณาจักรเดียว จะแบ่งแยกมิได้ นั่นคือจะแบ่งแยกราชอาณาจักรไทยไม่ว่าในส่วนดินแดนหรือประชากรไม่ได้เป็นอัน ขาด โดยในส่วนดินแดนนั้นก็คือ ดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทยตามที่ได้ปักปันเขตแดนร่วมกับฝรั่งเศส ตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีแผนที่อัตราส่วน 1:50,000 ที่กรมแผนที่ทหาร กองบัญชาการกองทัพไทย ได้ร่วมกันจัดทำกับสหรัฐอเมริกาและถือปฏิบัติตลอดมาเป็นหลัก รัฐบาลก็ดี นักการเมืองก็ดี หรือบุคคลใดก็ดี ไม่มีสิทธิยกดินแดนส่วนใดส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรไทยให้กับชาติใดหรือผู้ใด ดังนั้นการตกลงปักปันเขตแดนใหม่และการดำเนินการทั้งปวงเพื่อเปลี่ยนแปลงแนว เขตแห่งราชอาณาจักรที่ได้ปักปันแล้วเสร็จและปฏิบัติมาร้อยกว่าปีแล้วเพื่อยก ดินแดนนั้นให้กับกัมพูชา ทั้งบนบกและในอ่าวไทย จึงขัดต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยมาตรา 1 และไม่มีผลตามกฎหมาย ไม่ผูกมัดราชอาณาจักรไทยและประชาชนชาวไทย ทั้งต้องหยุดกระทำการทันที แต่รัฐบาลนี้ยังคงไม่หยุด ยังคงเดินหน้ายกแผ่นดินแบ่งแยกราชอาณาจักรให้กัมพูชาต่อไปอย่างไม่ลืมหูลืม ตา </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 2.2 ประมวลกฎหมายอาญาได้บัญญัติว่า ผู้ใดก็ตามที่ทำให้เสียดินแดนแก่ชาติอื่น มีความผิดฐานกบฎในราชอาณาจักร การปล่อยให้กัมพูชาอ้างสิทธิ์ดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทยตามแผนที่อัตราส่วน 1:200,000 ก็ดี การปล่อยให้กัมพูชาเข้ามายึดครองดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทย โดยรู้เห็นเป็นใจสมยอมก็ดี การแสดงท่าทีว่าดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทยดังกล่าวเป็นดินแดนของกัมพูชาก็ดี การยอมรับให้กัมพูชามีอำนาจอธิปไตยทั้งในทางบริหารหรือในทางศาลเหนือดินแดน ก็ดีคือการกระทำให้เสียดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทย มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญาฐานกบฎในราชอาณาจักร ซึ่งมีโทษประหารชีวิต แต่รัฐบาลนี้ได้ลุแก่อำนาจ ทั้งกระทำเองและสนับสนุนให้ข้าราชการร่วมมือในการทำการทุกอย่างเพื่อให้ดิน แดนแห่งราชอาณาจักรไทยดังกล่าวตกเป็นของกัมพูชา </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> 2.3 รัฐบาลนี้มีหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญในการพิทักษ์รักษาเอกราชอธิปไตยและบูรณภาพ เหนือดินแดน ตลอดจนมีหน้าที่ในการปกป้องคุ้มครองประชาชนชาวไทยให้มีความปลอดภัยในชีวิต ร่างกายและทรัพย์สิน แต่รัฐบาลนี้ไม่กระทำหน้าที่ ไม่รักษาอธิปไตยและบูรณภาพเหนือดินแดนแห่งราชอาณาจักร ปล่อยปละละเลยและรู้เห็นเป็นใจ รวมทั้งคบคิดให้กัมพูชาเข้ามายึดครองดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทย และสร้างพยานหลักฐานเกื้อกูลให้กับกัมพูชาเพื่อให้ได้ไปซึ่งดินแดนแห่งราช อาณาจักรอย่างต่อเนื่องและย่ำยีประชาชนชาวไทยด้วยกันเอง ประหนึ่งว่าเป็นรัฐบาลหุ่นของกัมพูชาไปแล้ว </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ด้วยเหตุดังกล่าวนี้ การกระทำของรัฐบาลนี้จึงขัดต่อรัฐธรรมนูญ เป็นการตระบัดสัตย์ที่ได้ถวายไว้ต่อหน้าพระพักตร์และทรยศต่อประชาชาติไทย ทั้งมวล</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ข้อ 3. บรรดาข้าพระพุทธเจ้าชาวประชาชาติไทยโดยเฉพาะผู้ได้รับผลกระทบโดยตรง อาทิผู้มีสิทธิในที่ดิน ผู้ถูกจับเป็นผู้ต้องหาตลอดจน ผู้ที่ได้รับผลเสียหายจากการกระทำอันไม่ชอบธรรม ตั้งแต่หนักมากไปจนถึงเล็กน้อย อันประมาณมิได้ อีกทั้งชนชาวไทยทุกหมู่เหล่า แม้นจะไม่ได้ผลกระทบโดยตรง แต่เขาทั้งหลายล้วน “เทิดทูนบูชา สุดเกล้า สุดเศียร สุดรัก คือ ในหลวง” “สุดหวง คือ แผ่นดิน” นั้น ต่างอัดอั้นตันใจในความผิดพลาดและอยุติธรรม ซึ่งเกิดจากการประพฤติ ปฏิบัติของคณะรัฐบาลชุดนี้ จนสุดทนสุดที่แล้ว </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> การกระทำดังกล่าวของรัฐบาลได้ สร้างความทุกข์ร้อน ความร้อนอกร้อนใจแก่อาณาประชาราษฎรทั่วแผ่นดิน ทำให้ประชาชนตื่นตัวขึ้นปกปักรักษาอธิปไตย บูรณภาพเหนือดินแดนและสิทธิเสรีภาพของปวงชน แต่แทนที่รัฐบาลนี้จะสำนึกผิด กลับใช้กลไกอำนาจรัฐทั้งมวล ไม่ว่าสื่อของรัฐ กำลังเจ้าหน้าที่ของรัฐ เครือข่ายต่างๆ ของรัฐ รวมทั้งองค์กรต่างๆ ของรัฐ และการใช้งบประมาณของรัฐ เพื่อทำให้ประชาชนชาวไทยเข้าใจว่าดินแดนไทยเป็นดินแดนของกัมพูชา กระทั่งข้าราชการบางคนพูดว่าประเทศไทยทั้งประเทศก็เคยเป็นของเขมรมาก่อน อย่างไม่ละอายใจแม้แต่น้อย รวมทั้งการใช้งบประมาณไปจ้างวานสื่อและนักวิชาการเพื่อรณรงค์ให้คนไทยเห็นดี เห็นงามกับการยกดินแดนให้กับกัมพูชา </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ข้าพระพุทธเจ้าโดยเฉพาะองค์กร ในเครือข่ายประชาชนไทยหัวใจรักชาติ ได้พยายามหยุดยั้งการกระทำที่ผิดของรัฐบาลมาโดยลำดับ ไม่ว่าการร้องเรียนต่อคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ต่อคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน ต่อผู้ตรวจการแผ่นดิน และแม้แต่ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา แต่ไม่มีองค์กรใดดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมาย แม้ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาก็ยกคำร้อง โดยระบุว่ายังไม่มีกฎหมายบัญญัติ ทั้งๆ ที่กฎหมายได้บัญญัติชัดเจนว่าห้ามมิให้ศาลยกคดีโดยอ้างว่าไม่มีกฎหมาย และในกรณีที่ไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้โดยเฉพาะ กฎหมายก็บัญญัติว่าให้ปฏิบัติอย่างไรไว้ชัดเจนแล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ข้าพระพุทธเจ้าก็ไม่มีที่พึ่งอื่นใดที่จะทำให้รัฐบาลนี้ทำ หน้าที่ในการรักษาอธิปไตยและบูรณภาพเหนือดินแดน ตลอดจนปกป้องคุ้มครองประชาชนให้มีความปลอดภัยในชีวิต ร่างกายและทรัพย์สิน </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> อนึ่ง ในวันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ผ่านมาและในโอกาสขึ้นปีใหม่ ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทได้ทรงแนะนำให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ต้องทำหน้าที่และต้อง ทำหน้าที่ด้วยความไม่ประมาท มิฉะนั้นจะเกิดความเสียหาย ซึ่งบัดนี้ก็เป็นที่ประจักษ์ว่าความเดือดร้อนของอาณาประชาราษฎรจากการไม่ทำ หน้าที่ของ</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> รัฐบาลนี้ยังคงดำเนินต่อไป กระบวนการในการยกดินแดนแห่งราชอาณาจักรไทยให้กัมพูชาก็ดี ในการปล่อยให้ทหารกัมพูชารุกราน ยึดครอง ทำร้าย ลักพาตัวก็ดี ยังคงดำเนินต่อไป พฤติกรรมอันเป็นกบฎในราชอาณาจักรยังคงดำเนินต่อไป รัฐบาลนี้จึงไม่มีความชอบธรรมอันใดที่จะเป็นรัฐบาลในพระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัว และที่จะทำหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้อีกต่อไปแล้ว </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> ด้วยเหตุดังกราบบังคมทูลมา ข้าพระพุทธเจ้าจึงจำเป็นต้องขอพึ่งพระบารมีกราบบังคมทูลถวายฎีกาเพื่อทรงพระ กรุณาพระราชทานคำแนะนำให้รัฐบาลพ้นจากตำแหน่ง เพื่อดำเนินการต่อไปตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติ</span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> </span><br style="color: black;" /><span style="color: black;"> <b>ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ”</b></span><b><br style="color: black;" /></b> <div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><a href="http://www.manager.co.th/Politics/ViewNews.aspx?NewsID=9540000007117">ขอบคุณข้อมูลจากผู้จัดการออนไลน์ </a></div><div style="color: black;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-8596576639732572354?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-84959329269366864262011-01-05T01:21:00.000-08:002011-01-05T01:21:09.934-08:00เด็กวันนี้ต้องใฝ่ดีในวันหน้า"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/SXGrc3XizBI/AAAAAAAAB5Q/YLnJTkrfoYU/s1600/P1030539.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/SXGrc3XizBI/AAAAAAAAB5Q/YLnJTkrfoYU/s400/P1030539.JPG" width="400" /></a></div><br /><br /> เสียงจักจั่นร้องระงมไปทั่วแนวป่าประสานเสียง นกน้อย ที่โผบินออกหาอาหาร ราชสีห์เจ้าป่า ไล่ล่ากวางน้อยได้ และกัดกิน จนอิ่มหนำ แล้วเอนตัวลงนอนทับพงหญ้า ที่อ่อนนุ่มกลางป่าโปร่ง มันไม่ใส่ใจไยดีเสียงนก เสียงกา ที่ขับขาน อยู่บนแมกไม้ หมู่แมลงวัน ที่พากันบินมาตอม กลิ่นคาวเลือด ในกรงเล็บ และตามขน ริมปาก ของมันนั้นต่างหาก ที่เจ้าป่ารำคาญ เป็นที่สุด แต่มันก็จำนน ทำได้แต่สะบัด หนังและขน ให้สั่นไหวไปมา พร้อมเอาขาไปพาดปิดหน้าไว้ มันหลับได้ไม่นาน ก็สะดุ้งตื่น เมื่อรู้สึกว่า มีอะไรยุกยิกอยู่บนลำตัว มองไปเห็น เจ้าหนูน้อย กำลังไต่อยู่ จึงตะปบทันที แล้วคำราม ด้วยความโกรธเคืองว่า "เจ้าหนูสกปรก ทำไมเจ้าถึงบังอาจ ขึ้นมาไต่ อยู่บนตัวของข้า ข้าจะส่งเจ้าไปนรกเดียวนี้แหละ" เจ้าหนูน้อย ตัวสั่นงันงก ด้วยความกลัว ละล่ำละลักว่า "อย่าพึ่งฆ่าฉันเลย ท่านราชสีห์ผู้เป็นเจ้าแห่งป่า ฉันขออภัย ที่ซุกซน ซุ่มซ่าม ไปวิ่งอยู่บน หลังของท่าน ขอได้โปรดเมตตาไว้ชีวิตฉันเถิด วันหน้าหากว่าท่านตกระกำลำบาก ฉันอาจจะช่วย ท่านได้" ราชสีห์เจ้าป่า คำรามลั่น "ข้าเป็นเจ้าป่ามี พละกำลัง ที่สามารถ จะล้มวัวควายก็ได้ ส่วนเจ้า ก็แค่หนูสกปรก ตัวกระจ้อยร่อย จะมีปัญญาอะไร มาช่วยข้าได้ ไปเสียเถอะก่อนข้าจะเปลี่ยนใจ ข้าไม่อยาก ให้เลือดสกปรกของเจ้า มาแปดเปื้อน กรงเล็บของข้า" เจ้าหนูน้อยลนลานหนีตาย ออกไปทันที<br /><br /><br />ฤดูแล้งผ่านไป ย่างเข้าฤดูฝน ใกล้ค่ำ หลังจากราชสีห์เจ้าป่า ออกล่าเหยื่อกิน จนอิ่มหนำแล้ว ก็กลับที่พัก มันเดินอย่าง ไม่ระวังอะไร เพราะทระนง ในพละกำลัง อันแกร่งกล้า ทันใดนั้นบ่วงเชือกกับดัก ของนายพราน ก็กระตุกรัด ที่กลางลำตัว ดีดดึงขึ้นไป จนสองขาหน้า ลอยขึ้นพ้นจากพื้น ยิ่งดิ้นบ่วงก็ยิ่งรัดแน่นเข้าๆ ความรู้สึก กลัวตาย เกิดขึ้นอย่างไม่เคยมี มาก่อน ความยโสโอหัง หดหายไปสิ้น ราชสีห์ร้องเสียงหลง ด้วยความตกใจ "ช่วยข้าด้วย ช่วยข้าที" เจ้าหนูน้อยได้ยิน และจำได้ว่า เป็นเสียงของ พระยาราชสีห์เจ้าป่า จึงวิ่งตามเสียงไป จนพบราชสีห์ ที่เคยไว้ชีวิตตน ตกอยู่ในอันตราย หนูน้อยไม่รอช้า รีบไต่ขึ้นไปกัดแทะ เชือกเส้นใหญ่ ที่กำลังรัดตัวของราชสีห์ออก จนเชือกขาด ราชสีห์เจ้าจึงรอดพ้น จากความตาย เพราะหนูตัวน้อยๆ ได้ช่วยเอาไว้<br /><br /> นักเรียนชั้น ป.๓ ต่างเงียบฟังคุณครู ครูสุภัคเล่านิทานเสริม ในช่วงสอน วิชาศีลธรรม จบเรื่อง และคิดให้นักเรียน ช่วยสรุป นิทานด้วย<br /><br />"เด็กชายนที ช่วยสรุปนิทานเรื่องนี้ว่า สอนให้รู้ว่าอย่างไร ให้พวกเพื่อนๆ ฟังหน่อยสิคะ" เด็กชายนทีหน้าแดง ด้วยความตื่นเต้น "นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คนที่มีร่างกายโตใหญ่ อย่าไปดูถูกคนที่ตัวเล็กกว่า ว่าเขาไม่มีค่ากับตน บางที คนตัวเล็ก เขาอาจมีความเก่ง ความสามารถมากมาย ที่เราไม่รู้ก็ได้ครับ" เพื่อนนักเรียนปรบมือ กราวใหญ่ "มีนักเรียนคนไหน จะลุกขึ้นมา สรุปให้เพื่อนๆ ได้ฟังอีกคะ" ครูสุภัคถามหา คนเก่งอีกสักคน นักเรียนต่างพากันอมยิ้ม เงียบกันทั้งห้อง <br /><br />"เมื่อไม่มีใครสรุปต่อ ครูก็จะสรุปขยายให้ฟัง ราชสีห์นั้น เพราะมีเขี้ยวเล็บ พร้อมกำลังแข็งแรง จึงหลงตัวเองว่า ตัวเองเก่ง ฉลาดเหนือสัตว์อื่น หลงว่าตัวมีอำนาจ ภัยใดๆ ไม่อาจกล้ำกรายได้ ราชสีห์ลำพองใจว่า น้ำหน้าแค่ หนูน้อยสกปรก<br /><br />นั้นจะไม่มีวัน มาช่วยอะไรมันได้เลย หากเปรียบเป็นในสังคมคน ราชสีห์นั่นคือคนที่ร่ำรวย มียศมีอำนาจ แล้วหลงตนเองว่า แสนฉลาด ครบพร้อม ทั้งทรัพย์สิน และปัญญา แล้วลืมคุณค่า ชาวนาจนๆ ที่เป็นผู้ผลิตข้าว ขายไปให้คน ผู้หลงตนนั้น ได้กินข้าว จนอิ่มอยู่ทุกวัน ราชสีห์จึงเป็นแบบอย่าง ของความไม่ดี เป็นคนหลงตน <br /><br />"ส่วนเจ้าหนูน้อยนั้น ก็เปรียบได้ดั่งคน ที่ไม่เจียมตน ประมาทเลินเล่อ ไม่คิดมองการณ์ไกล ดั่งคนที่มีฐานะ ยากจน แล้วไม่รู้จัก ประมาณให้พอเหมาะพอดี ในการจับจ่ายใช้สอย หลายคนเมื่อรับเงินค่าแรง ที่รับจ้างมาได้ ก็หลงไปติด การพนัน ติดเหล้าบุหรี่ ติดเที่ยวเตร่เฮฮา เสมือนดั่งเจ้าหนูน้อย เดินไต่ไปไม่ดูตาม้าตาเรือ หลงขึ้นไปไต่อยู่บนหลัง ของราชสีห์ อย่างไม่รู้ตัว ซึ่งจะเป็นอันตราย อันใหญ่หลวง ต่อชีวิตและทรัพย์ <br /><br /><br />"นักเรียนจะไม่เป็นเหมือนราชสีห์ หรือไม่เป็นเหมือนเจ้าหนูน้อยนั้นได้ จะต้องหมั่น ทำความดี และขยัน ทำการงาน แล้วจะเกิดปัญญา ฉลาดรู้อาชีพการงานต่างๆ รู้จักการอดออม รู้จักมารยาท วางตัวที่เหมาะสม และรู้จักเท่าทัน เภทภัย จากคนเกเร ที่จะมาชักชวน นำพาให้ไปหลงติด ยาเสพติด หรือสิ่งเลวร้าย"<br /><br />นักเรียนตั้งใจฟัง ครูสุภัคจึงเริ่มนิทานเรื่องใหม่ "เรื่อง เหยี่ยวเจ้าเล่ห์" <br /><br /> ณ หนองน้ำเล็กๆ กลางป่า ซึ่งมีปลาหมอปลาช่อนปลาดุก และปูนาอย่างละตัว เหยี่ยวเจ้าเล่ห์ บินผ่านมาเห็น เลยแวะ ลงมายืน อยู่ริมหนอง แล้วทักขึ้นว่า "สวัสดีพวกสหาย เราบินมาได้มองเห็น หนองน้ำใหญ่ อยู่ฟากป่านี้เอง เราจะช่วย นำพวกเจ้า ไปสู่ที่ปลอดภัยเอาไหม เพราะอีกไม่นาน น้ำในหนองนี้ ก็จะแห้งขอด พวกสูเจ้าจะต้องตาย หมดแน่ๆ เราจะช่วย ท่านเอาบุญ กระโดดขึ้นมาสิ เราจะคาบไปส่ง" พวกปลาปูต่างประชุมว่า จะเอาอย่างไร ไม่นานก็ตกลงกันได้ แล้วพูดว่า "พวกเราไม่แน่ใจว่า ท่านพูดจริง พวกเราจะไปดูก่อน ว่าหนองน้ำใหญ่นั้นมีจริงๆ" ว่าแล้วปลาหมอ ก็กระโดด ขึ้นมาจากน้ำ เหยี่ยวเจ้าเล่ห์ รีบคาบไปที่หนองน้ำใหญ่ทันที ปลาหมอแหวกว่าย ในหนองน้ำกว้างใหญ่ จนพอใจ จึงกระโดดขึ้นมา ให้เหยี่ยวคาบกลับ มายังหนองน้ำกลางป่าที่เดิม เพื่อยืนยันว่า หนองน้ำใหญ่นั้นมีจริง แล้วปลาทั้งสาม ก็ทยอยกระโดด ขึ้นมาให้เหยี่ยวคาบ เอาไปกินเป็นอาหารจนหมด แต่เหยี่ยวยังไม่อิ่ม บินกลับมาหา เจ้าปูนาอีกรอบ ปูนาไต่ขึ้นมาที่ริมหนอง แล้วยื่นก้ามข้างที่เล็ก ให้เหยี่ยวคาบ ส่วนก้ามใหญ่ ก็หนีบคอของเหยี่ยวเอาไว้ เหยี่ยวบินไป ห่างหนองน้ำ แค่สิบเมตร ก็พาปูนาลงพื้นพร้อมพูดว่า "เจ้าปูหน้าโง่ ปลาพวกนั้น ข้ากินหมดแล้ว ต่อไปก็จะเป็นตัวของเจ้า" ปูนาเลยใช้ก้าม หนีบคอของเหยี่ยว ตายอยู่ตรงนั้นแล<br /><br /><br />"นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คนที่ยกตัวเองว่ายิ่งใหญ่เหนือฟ้า เมื่อฆ่าเขาตาย ตัวเองก็จะถูกฆ่าตาย ตามกรรมเช่นกัน" ในยุค บ้านเมือง กำลังวิกฤต แต่นักเรียนที่โชคดี ก็จะได้ฟังนิทานคติธรรมจากครู ผู้มีอุดมการณ์<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/SXGuYCe-pzI/AAAAAAAAB6c/SskM-rjUhxI/s1600/P1030548.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/SXGuYCe-pzI/AAAAAAAAB6c/SskM-rjUhxI/s400/P1030548.JPG" width="400" /></a></div><br /><br /><br /> (เราคิดอะไร ฉบับที่ ๑๔๔ กรกฎาคม ๒๕๔๕)<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-8495932926936686426?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-2368485046296836012011-01-05T01:07:00.000-08:002011-01-05T01:07:21.191-08:00รวยอะไร จนอะไร"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/SZKQl1ap3RI/AAAAAAAADCc/d6eBGq1YySE/s1600/Picture+037.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/SZKQl1ap3RI/AAAAAAAADCc/d6eBGq1YySE/s400/Picture+037.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />"คนรวยอวดรวย อาจจน<br /><br /><br />คนจนอวดรวย ยิ่งจน<br /><br />คนรวยทำจน ยิ่งรวย<br /><br />คนจนทำจน อาจรวย"<br /><br /><br /> รวยล้นโลกียทรัพย์ลาภยศสรรเสริญสุข<br /><br />แต่จนปัญญาหยั่งรู้เล็งเห็นกุศล-อกุศล<br /><br />ร่านร้อนทุรนทุรายทั้งยามหลับแลตื่น<br /><br />มืดบอดสนิทด้วยม่านประโยชน์ทับซ้อนปิดบังตา <br /><br />ระเริงหลงปานว่าวเหินหาวเหลิงลมบน<br /><br />ยิ่งสูงยิ่งลมแรงยิ่งปั่นป่วนผวนผันทุกขณะ<br /><br />วันใดที่สุดสายป่านและสุดทานแรงลมกล้า<br /><br />วันนั้นสายป่านขาดผึง...ว่าวขาดลอยหลงฟ้า<br /><br />ลอยลับดังกระแสน้ำมิไหลกลับ<br /><br />ถึงกาลอวสานของคนรวย...ไร้แผ่นดินซุกหัว<br /><br />จนยากเงินทองทรัพย์นอกตัวนอกตน<br /><br />แต่อุดมด้วยโลกุตรทรัพย์...ทรัพย์ในตน<br /><br />รู้โลกรู้ธรรม ไม่หน่ายโลกหนีโลก...เหนือโลก<br /><br />สุขสมสงบเย็นกลางสังคมร้อนแรงแผดเผา<br /><br />มีตาในสว่างไสวตานอกทอดแววเอื้อไออุ่น<br /><br />ด้วยสองมือที่หยิบยื่นให้พร้อมใจที่จาคะสละออก<br /><br />เมตตาธรรมค้ำจุนโลก โลภร้ายทำลายโลก <br /><br />ใครรวยอะไร ใครจนอะไร ก็แล้วแต่ใครก่อเกิดสั่งสม<br /><br />กรรมนี้มีผลผูกพันผู้ก่อกรรมดังเงาติดตามตัว<br /><br />กรรมชั่วมิอาจปกปิดซ่อนเร้น ย้กย้ายแบ่งเบากันได้<br /><br />กรรมดีมิอาจอุทิศ ถ่ายเท จัดสรร แบ่งปันกันได้<br /><br />ของใครของมันไม่ตกหล่นรั่วไหลแม้แต่น้อย<br /><br />คนเลวอวดดีเพราะไม่มีดีแท้<br /><br />คนเลวไม่อวดดีอาจมีดีบ้าง<br /><br />คนดีอวดดีเพราะมีดี<br /><br />คนดีไม่อวดดีมีดียิ่ง <br /><br />คนเลวอวดดียิ่งเลว<br />คนดีไม่อวดดียิ่งดี<br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/SSOayTMzEjI/AAAAAAAAB2M/q1Ro1RC_QYY/s1600/P1030528.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/SSOayTMzEjI/AAAAAAAAB2M/q1Ro1RC_QYY/s400/P1030528.JPG" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-236848504629683601?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-78402808118904365882011-01-01T04:54:00.000-08:002011-01-01T04:54:27.447-08:00เงา...."มหาจำลอง"<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TR8iv6xVdPI/AAAAAAAAbKI/BwipXhA4rCo/s1600/26797_371360779821_343554799821_3680892_8378221_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TR8iv6xVdPI/AAAAAAAAbKI/BwipXhA4rCo/s320/26797_371360779821_343554799821_3680892_8378221_n.jpg" width="320" /></a></div> <br /> คุณแซมดิน เลิศบุศย์ (เสื้อขาว)<br /><br /><div class="style8"><br /></div><div class="style8"><span class="style1"> <b> นิยามความเป็นนาย <span class="style2">.....</span> </b></span><b><span class="style3">คอลัมน์: ข้างหลังเซียน</span></b></div><div class="style11"><br /></div><div class="style11"> บุคคลทางการเมืองที่ถูกบันทึกลงบนหน้าประวัติศาสตร์ผู้มีบุคลิกชอบไว้ผมทรงลานบิน สั้นเกรียน ใส่เสื้อ ม่อฮ่อม ยึดมั่นในหลักธรรม สมถะ ซื่อสัตย์ ประหยัด อาบน้ำ ๕ ขัน กินข้าวมื้อเดียว </div><div class="style11">จะเป็นใครไม่ได้นอกจาก <span class="style12">พล.ต.จำลอง ศรีเมือง </span>หรือ <span class="style12">"มหาจำลอง"</span> เจ้าของฉายา <span class="style12">"กระบี่มื้อเดียว" </span>และ <span class="style12">"วีรบุรุษภูผาที"</span> บุคคลที่ผ่านสมรภูมิการเมืองมาอย่างโชกโชน </div><div class="style11">และในทุกก้าวย่างที่ "มหาจำลอง" เดินในถนนการเมือง มักจะปรากฏเงาข้างกาย ที่มีบุคลิกคล้ายๆ กัน บุคคลผู้นั้น จะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากคนชื่อ <span class="style12">ร.ต.แซมดิน เลิศบุศย์ </span>ผู้ประสานงาน กองทัพธรรม และนายทหารคนสนิท ที่ซื่อสัตย์ภักดีต่อนาย มากว่า ๒๐ ปี </div><div class="style11">เงาข้างกาย <span class="style12">"พล.ต.จำลอง"</span> ผู้นี้ถอดแบบวัตรปฏิบัติมาจากนายแทบทุกกระเบียดนิ้ว แม้แต่ทรงผม การใส่เสื้อม่อฮ่อม ยังเหมือนกัน จนสามารถเรียกใช้เป็น<span class="style12"> "สแตนด์อิน"</span> แทน <span class="style12">"พล.ต.จำลอง" </span>ในบางโอกาส ก็ยังได้ </div><div class="style11">ย้อนกลับไปเมื่อวันวานก่อนที่ <span class="style12">"แซมดิน"</span> จะรู้จักนายผู้เป็นที่รักนั้น </div><div class="style11">เดิมที <span class="style12">"แซมดิน" </span>เคยเป็นนายทหารเรือ ทำงานอยู่ที่กรมสรรพาวุธ กองทัพเรือ ด้วยความที่เป็น นายทหารเรือ มักจะมีนิสัย ชอบขี้เหล้าเมายา และเที่ยวเตร่ </div><div class="style11">แต่แล้วในวันที่ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๒๔ ก็ทำให้เป็นจุดพลิกผันของชีวิตครั้งสำคัญ<span class="style5"> "ในวันนั้น ผมจำได้ว่า ผมเมามาก เพิ่งกลับมาจากฝั่งธนฯ ก็เลยลงรถเมล์ไปสวนลุมด้วยความเมา เพราะต้องการ อากาศบริสุทธิ์ ในตอนเช้า เมื่อลงไปก็เจอซุ้มหนังสือเขาชวนให้ซื้อหนังสือธรรมะ ทั้งที่เดิมที ผมไม่ได้สนใจ และไม่คิดจะซื้อ แต่ถูก คะยั้นคะยอให้ซื้อ เมื่อซื้อแล้วไปก็นั่งอ่านบนเตียง เพื่อนก็บอกว่า ถ้าสนใจธรรมะให้มาสันติอโศก ผมจึงมา ที่แห่งนี้ และเมื่อมาเห็นพฤติกรรม ของนักปฏิบัติธรรม ก็เลยเกิดศรัทธา" </span></div><div class="style11">จนเมื่อปี ๒๕๒๘ ภายหลัง พล.ต.จำลองได้รับการเลือกตั้งให้เป็นผู้ว่าฯ กทม. สมัยแรก </div><div class="style11">ในปีนั้น <span class="style12">"แซมดิน" </span>ถูกเพื่อนชักชวนให้มาเป็นวิทยากรอบรมด้านคุณภาพชีวิตของกทม. เป็นผลให้ <span class="style12">"พล.ต.จำลอง"</span> ทำหนังสือถึง ผู้บังคับบัญชาการ ทหารเรือ ขณะนั้น เพื่อให้ "แซมดิน" มาเป็นวิทยากร ทุกรุ่น </div><div class="style11">ตั้งแต่นั้นมา <span class="style12">"แซมดิน" </span>ต้องกลาย เป็นคนติดตามใกล้ชิด พล.ต.จำลอง เพราะผู้ว่าฯ กทม. คนนี้ ขาดคนติดตาม จึงทำให้เขา ได้เป็นเงา ตามตัวตลอดมา ต้องทำงานเป็นเลขาฯ ส่วนตัวหรือคนรับใช้ และยัง ต้องใส่เสื้อม่อฮ่อม เหมือนผู้เป็นนายด้วย </div><div class="style11"><span class="style12">"พล.ต.จำลอง" </span>เป็นผู้ว่าฯ กทม.สมัยแรกอยู่ครบวาระ ๔ ปี สร้างความประทับใจให้แก่คนกรุง เป็นอย่างมาก เป็นผลให้วง "คาราบาว" ต้องแต่งเพลง <span class="style12">"มหาจำลองรุ่น ๗"</span> โดยชนะเลือกตั้ง ผู้ว่าฯ กทม. สมัยแรก ๔๐๘,๒๓๓ คะแนน </div><div class="style11">และในปี ๒๕๓๓ พล.ต.จำลองจึงลงสมัครผู้ว่าฯ กทม. อีกสมัย และสามารถชนะคู่แข่งอย่าง ท่วมท้น ๗๐๓,๖๗๑ คะแนน </div><div class="style11"><span class="style12">"แซมดิน"</span> บอกถึงจุดที่ทำให้คนกรุงเทคะแนนอย่างถล่มทลายจนเกิดกระแส<span class="style12"> "จำลองฟีเวอร์" </span>ว่า บุคลิกของ พล.ต.จำลอง ขัดกับบุคลิก ของผู้ว่าฯ กทม. คนก่อนๆ </div><div class="style11">ฉะนั้นการหาเสียงของ พล.ต.จำลอง จะสมถะลงทุนน้อย </div><div class="style6">"แทนที่ท่านจะไปจ้างคนรถออกตระเวนหาเสียง แต่กลับมีประชาชนมาช่วยกัน โดยเฉพาะญาติธรรม มาช่วยท่านหาเสียง ซึ่งต่างจาก ที่พรรคการเมืองหาเสียง ขนาดป้ายหาเสียง ยังใช้ฝาเข่ง ทำให้คน กทม. มีความหวังว่า ถ้าได้คนที่มีความฉลาด ประหยัด ซื่อสัตย์ เสียสละ และ จุดขายของ พล.ต. จำลองก็คือ เป็นคนมีธรรมะ เชื่อว่างบประมาณกทม. ไม่ถูกโกง ให้เสียหายไปกับ โครงการต่างๆ ทำให้คนกทม. ทุ่มคะแนน ให้ท่านจำนวนมาก"</div><div class="style11">กระทั่งในปี ๒๕๓๑ พล.ต.จำลอง จึงรวมพลังกับสมัครพรรคพวกก่อตั้ง <span class="style12">"พรรคพลังธรรม" </span>ภายใต้สโลแกน <span class="style12">"คุณธรรมนำการเมือง"</span> ถือเป็นการตัดสินใจ เบนเข็มเข้าสู่การเมืองระดับชาติ กระแส "จำลองฟีเวอร์" เห็นได้ ในการเลือกตั้ง เมื่อวันที่ ๒๒ มีนาคม ๒๕๓๕ พรรคพลังธรรม กวาด ส.ส.ใน กทม.ไปถึง ๓๒ คน จาก ๓๕ ที่นั่ง </div><div class="style11">จุดที่ทำให้ <span class="style12">"แซมดิน"</span> เกิดความประทับใจในความเป็นนายของ "พล.ต.จำลอง" อย่างยิ่ง คือ เหตุการณ์ พฤษภาทมิฬ ๒๕๓๕</div><div class="style11">เพราะ <span class="style12">"พล.ต.จำลอง"</span> เป็นผู้นำมวลชนต่อต้านรัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร นายกรัฐมนตรี คนที่ ๑๙ ในครั้งนั้น </div><div class="style11">โดยครั้งนั้น <span class="style12">"แซมดิน"</span> อยู่ใกล้ชิดเกาะติดทุกฝีก้าวนายของเขา ในสนามรบราชดำเนินครานั้น </div><div class="style11">แม้กระทั่งวินาทีที่ <span class="style12">"พล.ต.จำลอง" </span>ถูกสารวัตรทหาร (สห.) หิ้วปีกล็อคกุญแจมือ</div><div class="style11"><span class="style9">"พล.ต.จำลองอยู่กลางถนนตอน นั้นทหารยิงเคลียร์มาเรื่อยๆ ท่านก็ตะโกนว่า ผมอยู่ตรงนี้ อย่ายิงประชาชน คือเหมือนกับเอาตัวเองไปรับว่าอย่ายิง ไอ้เราก็กลัวถูกยิงก็ดึงมือท่านลงมา ผมก็บอกว่า ไม่ต้องบอกเขาหรอก เขารู้แล้วว่า เราอยู่ตรงนี้ ผมก็โหมตัวไปคร่อมท่าน ตอนนั้น ทหารก็ยิงเข้ามา และทหารก็เห็นท่าน ทำให้ผมและ พล.ต.จำลอง ถูกจับกุม"</span> แซมดินเล่า ภาพนาทีระทึก อย่างออกรส</div><div class="style11"> นอกจากนี้ <span class="style12">"แซมดิน"</span> ยังเสียใจไม่น้อย เมื่อครั้งที่ พล.ต.จำลอง อดอาหาร ประกาศจะยอมตาย เคียงข้าง <span class="style12">เรืออากาศตรี ฉลาด วรฉัตร </span>หน้าสภา </div><div class="style11">ครั้งนั้นท่านพุทธทาสมีหนังสือมาถึงว่า <span class="style12">"อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ ท่านเตือนมา บอกว่าตายไป ก็ไม่ทำ ให้อะไรดีขึ้น" </span>ทำให้มหาจำลองเลิกอดข้าว<span class="style12"> "ผมรู้สึกผิดหวัง จึงหนีไปเลย เพราะผมก็อด ด้วยเหมือนกับ พล.ต.จำลอง อดจนจะหมดแรง ผมตัดสินใจ เดินกลับไปบางกระบือ พอถึง บางกระบือ ก็บอกตัวเองว่า เดินกลับไป แล้วจะได้ประโยชน์อะไร กลับมาช่วยกันใหม่ดีกว่า ที่ท่านกิน เพราะจะ ต้องนำ"</span> </div><div class="style11">หลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬกระแสจำลองเริ่มตกต่ำลง การเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม. ๒๕๓๙ ครั้งนั้น<span class="style12"> "พล.ต.จำลอง" </span>กลับลำ ลงสนามทวง คืนเก้าอี้ผู้ว่าฯ เมืองกรุงอีกครั้ง แต่พ่ายแพ้ อย่างหมดรูปให้กับ <span class="style12">พิจิตต รัตตกุล</span> เพียงแค่ การหาเสียงโปรยยาหอมให้คนกรุงว่า จะทำรถราง เลียบคลองแสนแสบได้ คนกรุงจึงเทคะแนน ให้นายพิจิตต แต่ พล.ต.จำลองบอกทันทีว่า ไม่มีทางทำได้ </div><div class="style11"><span class="style12">"คนที่โกหกเพื่อหาเสียงเขา จะพูดได้หมด ใครทำไม่ได้เขาทำได้ จะเห็นได้ว่าสังคมเอาตัวรอด พอได้แล้ว ทำไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร คน กทม. ก็ลืม ถ้าลืมบ่อยๆ เราจะได้มนุษย์แบบโกหก มาเรื่อยๆ ดังนั้น เราต้องจำไว้ สังคม กทม. ถ้ายังตามกระแส ผมเห็นว่า เป็นปัญหาเหมือนกัน" </span>แซมดินแจง ด้วยน้ำเสียงจริงจัง </div><div class="style11">จนถึงช่วงที่ <span class="style12">"พล.ต.จำลอง" </span>ตัดสินใจชักนำ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เข้าสู่การเมือง ต้องถือว่า "พล.ต. จำลอง" คือ ผู้ทำคลอด และยังทำแท้ง "ทักษิณ" ในทางการเมือง </div><div class="style4">"ท่านรักคุณทักษิณมากบอกเสมอว่าน้องผม ผมเป็นคนชวนมา ซึ่งก่อนออกมาขับไล่ ท่านก็ขอ ข้อมูลต่างๆ เยอะมาก จนมาถึงจุดที่คุณทักษิณไม่เสียภาษีแม้แต่บาทเดียว ทำให้ถึงเวลา ที่จะต้อง ออกมาต่อต้าน จากมติ ที่หารือกัน ภายในกองทัพธรรม และสันติอโศก ครั้งนั้นท่านคิดหนักมาก เพราะเป็นผู้พาคุณทักษิณ เข้าการเมือง" </div><div class="style4">"แซมดิน" ย้ำว่า "มองศัตรูหรือมองมิตรต้องมองให้ลึกซึ้ง การต้านไม่ให้คนทำไม่ดี นี่คือมิตรแท้ การห้ามเรา ไม่ให้โดดลงเหว นี่คือเพื่อน" </div><div class="style4">แต่ พ.ต.ท.ทักษิณ ไม่เคยฟัง พล.ต.จำลอง ? </div><div class="style4">"เพราะว่าคุณทักษิณไม่เข้าใจธรรมะ พล.ต.จำลองไม่ได้โกรธคุณทักษิณ แต้ถ้าทำผิดต่อแผ่นดิน ขนาดนี้ เราก็ต้องให้ออกไป"</div><div class="style11">โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่ต่อเนื่องก่อนถึง ๗ ตุลาคม ๒๕๕๑ ที่มีการสลายการชุมนุมคนเสื้อเหลือง หน้ารัฐสภา ซึ่งก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน <span class="style10">"พล.ต.จำลอง"</span> ต้องถูกจับกุมในข้อหา <span class="style10">"กบฏ"</span> เข้าไปนอน ในเรือนจำอีกครั้ง เพราะได้ออกไป ใช้สิทธิเลือกตั้ง ผู้ว่าฯ กทม.ในวันที่ ๕ ตุลาคม ๒๕๕๑ </div><div class="style11">"แซมดิน" ปฏิเสธทันทีว่าไม่ใช่แผนการใดๆ หรือน้ำผึ้งหยดเดียว </div><div class="style11">แต่เป็นเพราะ พล.ต.จำลองเคยเป็นผู้ว่าฯ กทม.มาก่อน สนับสนุนการใช้สิทธิเลือกตั้ง มาโดยตลอด จึงต้องออกจาก ทำเนียบรัฐบาล และทิ้งจดหมายสั่งลาไว้ </div><div class="style11">"แซมดิน" โต้ทันทีเมื่อถูกย้ำถึงข้อหาคนดื้อและหัวรั้นของ "พล.ต.จำลอง" </div><div class="style4">"เป็นธรรมดาสำหรับคนมีระเบียบวินัย บางคนจะมองเป็นอย่างนั้น แต่ไม่ได้ทำผิด กินมื้อเดียว ไม่ได้ทำผิดศีล ดังนั้น คนหัวรั้น จะให้มากินสองมื้อ ตามใจเขา ก็ทำไม่ได้ ท่านก็ดื้อพอสมควร หากเห็นว่า ถูกต้อง ไม่งั้น ถ้าไม่แข็งจุดนี้ ก็จะเป๋ตามประชาชน อย่างที่เขาอยากให้เป็น แต่ถ้าดื้อ แล้วเอาผลประโยชน์ ให้ประชาชน จะเอาไหมล่ะ" </div><div class="style11">ทั้งนี้ เขายังปฏิเสธแทนนายที่มักปราศรัยบนเวทีพันธมิตรเสมือนเชื้อเชิญให้ทหาร ออกมา รัฐประหาร </div><div class="style4">"ที่จริงเป็นหน้าที่ของทหารนะ ชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ประชาชน ความที่เห็นประชาชนเรือนแสน ถูกยิง ทุกวัน มันถึงเวลา ที่ทหารเข้ามาดูแล รักษาความสงบเรียบร้อย ทำให้ประชาชน ปลอดภัยหรือยัง หรือ จะปล่อย ให้ประชาชน ต้องตายไปอีกเรื่อยๆ แต่การเข้ามายึดอำนาจ ไม่อยู่ในหัวท่านหรอก" </div><div class="style11">แม้บุคลิกของ "พล.ต.จำลอง" เป็นคนดื้อพอสมควร แต่หากเอ่ยถึงหลังบ้านอย่าง <span class="style10">ศิริลักษณ์ ศรีเมือง</span> ศรีภรรยา ผู้ร่วมทุกข์ ร่วมสุขมาโดยตลอดนั้น </div><div class="style11">คนนี้คือคนที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จและเคียงข้าง "พล.ต.จำลอง" อยู่เสมอ </div><div class="style11">"แซมดิน" เล่าว่า คุณศิริลักษณ์คือหลังบ้านตัวจริงของ พล.ต.จำลอง ถ้าหลังบ้าน เอาประโยชน์ จากประชาชน ก็จะมีปัญหาด้วย แต่เผอิญ คุณศิริลักษณ์ เป็นคนที่ชอบทำบุญ และรับประทาน มังสวิรัติ ปฏิบัติธรรมเหมือนกัน ทำให้ พล.ต.จำลอง ก็มักทำตาม คุณศิริลักษณ์บ้าง </div><div class="style11">ส่วนฉายา <span class="style10">"มหา ๕ ขัน"</span> นั้นยังเหมือนเดิมหรือไม่? </div><div class="style4">"พล.ต.จำลองอาบน้ำเหลือ ๓ ขันแล้ว โดยใช้ผ้าชุบเช็ดเอา เพราะท่านเห็นความสำคัญของน้ำ ที่เหลือน้อย ยิ่งโลกร้อนขึ้น คนเราจะฟุ่มเฟือย จะอาบน้ำมากขึ้น นักปฏิบัติธรรม ก็จะฝึกแบบนี้ กินน้อยใช้น้อย ทำงานมาก ที่เหลือ จุนเจือสังคม เป็นคำนิยามท่าน" เขาเล่าอย่างยิ้มแย้ม </div><div class="style4">"ผมไม่ผิดหวังที่เราอยู่กับผู้นำที่มีความกล้าหาญ กล้าต่อสู้เพื่อประชาชน เพื่อผลประโยชน์ ประชาชน ท่านเป็นแบบนี้มา ตั้งแต่พฤษภาทมิฬ จนมาถึง การชุมนุม ๑๙๓ วันของกลุ่มพันธมิตร และท่านก็ยัง เป็นเหมือนเดิม สมถะ เรียบง่าย จนบางที ผมก็หงุดหงิด" </div><div class="style6">นี่คือ "นิยาม" ความเป็น "มหาจำลอง" ที่มิแปรเปลี่ยนจากอดีต จนถึงปัจจุบัน ที่การันตีได้ จากเงา ข้างกาย "ชายหัวเกรียน" ผู้ภักดี "แซมดิน เลิศบุศย์" </div><div class="style13">จากหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน วันอาทิตย์ที่ ๒๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๕๓ หน้า ๑๑ <br />การเมือง politics@matichon.co.th </div><div align="center" class="style7"><br /></div><div align="center" class="style7"><b>(สารอโศก เดือน มีนา-พฤษภา ๕๓ อันดับ ๓๑๗ หน้า ๒๓-๒๗ ) </b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-7840280811890436588?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-83326114241306457662010-12-24T03:28:00.000-08:002010-12-24T03:28:43.032-08:00ลงแขก ณ.ผืนนาวัดป่าสวนธรรมร่วมใจ"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/01.jpg" width="400" /></div><strong> ก</strong>ารลงแขกเกี่ยวข้าวหรืออื่นๆ เป็นการเมืองภาคประชาชนที่กินได้<br /> <strong>ล</strong>งแขกมิได้หมายความว่าการโทรมหญิงสาวแต่อย่างใด ซึ่งหมายถึงชาวบ้านช่วยกันร่วมแรงทำงานอย่างใดอย่างหนึ่ง <strong>เพื่อเกื้อกูลกันและกันภายในชุมชน</strong> เป็นกิจกรรมที่สนุกสนานมาก เพราะประเพณีการลงแขกเกี่ยวข้าว เริ่มจะเลือนหายไปจากประเทศไทยทุกที ฉะนั้นแล้วชุมชนของเราจึงได้<strong>อนุรักษ์รักษาประเพณีดีๆ</strong>เหล่านี้เอาไว้ เพื่ออนาคตที่<strong>ลูกหลานของเรา</strong>จะได้เห็นเป็นตัวอย่างในวันต่อๆไปของเขา<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/03.jpg" width="400" /></div><strong> </strong><br /><strong> </strong><strong>เ</strong><strong>มื่อชุมชน</strong>ของเราร่วมแรงลงแขกอะไรก็ตาม ในงานนั้นจะ<strong>ปลอดอบายมุข</strong>ทุกอย่าง แม้แต่อาหารการกินก็เป็นไปเพื่อสบายไม่เป็นไปเพื่ออบาย เช่น <strong>น้ำขาว </strong> ก็เป็น น้ำมะพร้าวของเราที่ปลูกเอง หรือ ก็น้ำเปล่าๆ แม้แต่ น้ำสีก็เช่นกัน จะมี<strong>น้ำเขียว น้ำแดง</strong> เราก็ใช้พืชสมุนไพรของเราที่มีอยู่ มาทำเลี้ยงกันจะเป็น น้ำเขียวใบย่านาง น้ำเขียวใบหญ้าม้า น้ำแดงกระเจี๊ยบ น้ำแดงมะตูม เป็นต้น<br /> <strong>ไม่</strong>ต้องไป<strong>เสียดุลการค้าให้นายทุน</strong> ไม่ต้องเสียเงินให้หมอเพราะสุขภาพไม่ดี ไม่เสียแม้แต่ค่ารถเกี่ยวข้าว เพระเราช่วยกันเกี่ยวอยู่แล้ว เมื่อชุมชนพึ่งตนเองได้อย่างนี้ <strong>มวลรวมของความสุข</strong>ก็เกิดขึ้นแก่ประเทศ ความสุขมีใน<strong>ประชากรของประเทศ</strong> ประเทศก็<strong>สงบสันติ</strong>ไม่ต้องหางบประมาณมาบำบัดทุกข์ มีแต่บำรุงสุขสืบไป ซึ่งก็ใช้งบประมาณไม่มากมายแต่อย่างใด<br /><strong> ก</strong><strong>ารลงแขกจึงเป็นประเพณีที่ควรอนุรักษ์ไว้อย่างยิ่ง</strong> เพราะการลงแขกช่วยกันทำงานของคนในชุมชน เป็นที่มาของการพูดคุยอย่างเอื้ออาทร ทำให้<strong>ปัญหา</strong>เรื่องราวได้<strong>ถูกแก้ไข</strong> ปัญหาที่มีอยู่นั้นส่วนมากไม่ได้รับการพูดคุยอย่างเป็นกันเอง มีแต่จะเอาชนะกัน ซึ่งจะแก้ปัญหาได้ยากมาก แต่การลงแขกจะเต็มไปด้วยความสนุกสนาน มีนิทานเรื่องสั้นมาเล่าสู่กันฟังด้วยท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนแต่<strong>ทุกคนก็ยิ้มได้อย่างมีความสุขตลอดทั้งวัน</strong><br /><strong> </strong> คุณพร้อมที่จะมีความสุขกับธรรมชาติที่เขามีไว้ให้กับเราแล้วหรือยัง<br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/05.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/16.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/24.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/21.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/22.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/28.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/32.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/39.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/41.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/52.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/58.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/62.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img border="0" height="300" src="http://www.moralrice.net/images/65.jpg" width="400" /></div><div style="text-align: center;">ติดตามงานพระพุทธศาสนาของวัดป่าสวนธรรมร่วมใจ</div><div style="text-align: center;">ได้ที่<a href="http://www.moralrice.net/">www.moralrice.net</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-8332611424130645766?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-75367696501184636632010-12-20T05:33:00.001-08:002010-12-21T00:04:27.564-08:00เดินตามรอยเท้าพ่อ"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><br /><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link><smallfrac m:val="off"><dispdef><lmargin m:val="0"><rmargin m:val="0"><defjc m:val="centerGroup"><wrapindent m:val="1440"><intlim m:val="subSup"><narylim m:val="undOvr"></narylim></intlim></wrapindent><style>
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cordia New";
panose-1:2 11 3 4 2 2 2 2 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;}
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:1;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-format:other;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
margin-top:0cm;
margin-right:0cm;
margin-bottom:10.0pt;
margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
mso-bidi-font-size:14.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Cordia New";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:Calibri;
mso-fareast-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:"Cordia New";
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
margin-bottom:10.0pt;
line-height:115%;}
@page Section1
{size:595.3pt 841.9pt;
margin:72.0pt 72.0pt 72.0pt 72.0pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style></defjc></rmargin></lmargin></dispdef></smallfrac><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TQ9aQ_R9r2I/AAAAAAAAbGQ/ZJPOfzAqcto/s1600/4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" src="http://2.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TQ9aQ_R9r2I/AAAAAAAAbGQ/ZJPOfzAqcto/s400/4.jpg" width="400" /></a></div><div class="MsoNormal"><b><span lang="TH" style="font-family: "Cordia New", "sans-serif"; font-size: 14pt; line-height: 115%;"><br /></span></b><b><span style="font-size: 14pt; line-height: 115%;"></span></b></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: large;"><b><span lang="TH" style="font-family: "Cordia New", "sans-serif"; line-height: 115%;"> พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี</span></b><b><span style="line-height: 115%;"></span></b></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: large;"><span lang="TH" style="font-family: "Cordia New", "sans-serif"; line-height: 115%;"> <span style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: small;">ฉันเดินตามรอยเท้าอันรวดเร็วของพ่อโดยไม่หยุด</span></span><span style="line-height: 115%;"></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: small; line-height: 115%;">ผ่านเข้าไปในป่าใหญ่ น่ากลัว ทึบ แผ่ไปโดยไม่สิ้นสุด มืดและกว้าง</span><span style="line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="font-size: small;"><span lang="TH" style="line-height: 115%;">มีต้นไม้ใหญ่เหมือนหอคอยที่เข้มแข็ง พ่อจ๋า</span><span style="line-height: 115%;">..</span><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ลุกหิวจะตายและเหนื่อยด้วย ดูซิจ๊ะ</span><span style="line-height: 115%;">..</span><span lang="TH" style="line-height: 115%;">เลือดไหลออกมาจากเท้าทั้งสอง</span><span style="line-height: 115%;"></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="font-size: small;"><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ที่บาดเจ็บของลูก ลูกกลัวงู เสือ และหมาป่า </span><span lang="TH" style="line-height: 115%;"> </span><span lang="TH" style="line-height: 115%;">พ่อจ๋า</span><span style="line-height: 115%;">..</span><span lang="TH" style="line-height: 115%;">เราจะถึงจุดหมายปลายทางไหม</span><span style="line-height: 115%;">..</span><span lang="TH" style="line-height: 115%;">?</span><span style="line-height: 115%;"></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: small; line-height: 115%;"> พ่อเห็นแล้วว่า หนามตำเนื้ออ่อนๆของเจ้า เลือดของเจ้าเปรียบดั่งทับทิมบนใบหญ้าใกล้น้ำ</span><span style="line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="font-size: small;"><span lang="TH" style="line-height: 115%;">น้ำตาของเจ้าที่ไหลต้องพุ่มไม้สีเขียว เปรียบดังเพชรมรกต ที่แสดงความงามเต็มที่ ลูกเอ๋ย</span><span style="line-height: 115%;">..</span><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ในโลกนี้ไม่มีที่ไหนดอกที่มี</span><span style="line-height: 115%;"></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="TH" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: small; line-height: 115%;">ความรื่นรมย์ และความสบายสำหรับเจ้า ทางของเรามิได้ปูด้วยดอกไม้สวยๆ จงไปเถิด แม้มันจะเป็นสิ่งบีบคั้นหัวใจเจ้า</span><span style="line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span lang="TH" style="line-height: 115%;">เพื่อมนุษยชาติ</span></b><span lang="TH" style="line-height: 115%;"> จงอย่าละความกล้า เมื่อเผชิญกับความทุกข์ ให้อดทนสุขุม และจงมีความสุข ที่ได้ยึดอุดมการณ์ที่มีค่า</span><span style="line-height: 115%;"></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="font-size: small;"><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ไปเถิด</span><span style="line-height: 115%;">..</span><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ถ้าเจ้าต้องการ</span><span style="line-height: 115%;">..</span><span lang="TH" style="line-height: 115%;">เดินตามรอยเท้าพ่อ</span><span style="line-height: 115%;"></span></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><br /><span style="font-size: small;"></span></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: Verdana, sans-serif;"><span style="font-size: small;"><b><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ขอบคุณข้อมูลจากหนังสือ ดอกบัวน้อย อันดับที่๑๓๓</span></b><b><span lang="TH" style="line-height: 115%;"> </span></b><b><span style="line-height: 115%;">:</span></b><b><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ส</span></b><b><span style="line-height: 115%;">.</span></b><b><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ค</span></b><b><span style="line-height: 115%;">.-</span></b><b><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ธ</span></b><b><span style="line-height: 115%;">.</span></b><b><span lang="TH" style="line-height: 115%;">ค</span></b><b><span style="line-height: 115%;">.</span></b><b><span lang="TH" style="line-height: 115%;">๕๒</span></b></span></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-7536769650118463663?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-45950847176364415562010-12-19T06:42:00.000-08:002010-12-19T06:42:32.637-08:00ชีวิตคือการเดินทาง"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TQ4YjNF4sEI/AAAAAAAAbF8/t2ijHJantXQ/s1600/63668_1410157707190_1629918609_865990_1659938_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TQ4YjNF4sEI/AAAAAAAAbF8/t2ijHJantXQ/s400/63668_1410157707190_1629918609_865990_1659938_n.jpg" width="238" /></a></div><br /> <b><span style="color: purple;">ต้นดอกลำดวน</span></b><br /><br /><b> ชีวิต</b> ของคนเราทุกคน เหมือนเดินทางกลางป่ากลางเขา น้อยคนที่จะสบายเหมือนเดินอยู่บนถนนหลวง ทางเดินในชีวิตส่วนใหญ่มักจะขรุขระมีหลุมมีบ่อ และพงหนาม มีทั้งขึ้นเขา เข้าถ้ำและลงห้วย ผลัดเปลี่ยนกันไป มีความลำบากมากบ้างน้อยบ้าง สุขบ้างทุกข์บ้างสลับกันไป ในแต่ละวัน<br /><br />ชีวิต ของเรานั้น นอกจากจะเดินทางลำบากแล้วยังต้องเดินทางอย่างโดดเดี่ยวอีกด้วย ที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะ ชีวิตคือการเดินทางคนเดียวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เรียกว่าเราเกิดมาตามกรรมของเราเอง อยู่ใช้กรรมเก่าและสร้างกรรมใหม่ แล้วก็ตายไปตามกรรมของเราเอง เป็นไปอย่างนี้ ไม่ว่าจะเกิดมากี่ครั้งหรือว่าตายไปกี่หนก็ตาม<br /><br /> การที่เราทุกคนกลัวความเหงานั้น อาจจะต้องเข้าใจเสียใหม่ว่า อันที่จริงแล้วความเหงานั่นแหละคือชีวิตที่แท้จริงของเรานั่นเอง เพราะไม่ว่าพ่อแม่ พี่น้อง ญาติ เพื่อนฝูง สามีภรรยา และลูก ถึงแม้ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมทางแต่ก็เป็นเพื่อนร่วมทางที่ไม่ถาวร เพราะความสัมพันธ์กับคนใกล้ชิดนั้นล้วนเป็นสิ่งสมมุติทั้งนั้น สมมุติเป็นพ่อแม่พี่น้องกัน และบทบาทที่แสดงต่อกันด้วยความผูกพันและหน้าที่ ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปในช่วงชีวิตหนึ่งเท่านั้น เรามาคนเดียวแล้วเราก็ไปคนเดียว จะไปทีเดียวกันหลาย ๆ คนไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นลูก เป็นสามี เป็นภรรยา พ่อแม่พี่น้องก็ไม่มีใครสักคนที่ตามเราไปได้<br /><br />ต่าง คนต่างมา ต่างคนต่างไป ต่างคนต่างเกิด เป็นอย่างนี้ ไม่มีอะไรสักอย่างที่จะเอาไปได้แม้แต่เงินบาทเดียว ต้องปล่อยทิ้งไว้ทั้งหมด ไม่ว่าอะไร ไม่มีอะไรเป็นที่ยึดถือ เรือกสวนไร่นา ตึกรามบ้านช่อง ก่อนที่เราจะเกิดเขาก็มีอยู่อย่างนี้ ชายหญิงเขาก็มีกันอยู่อย่างนี้ ตอนเราเกิดก็มีอยู่อย่างนี้ เราตายไปแล้วมันก็มีอยู่อย่างนี้ เพราะฉะนั้นเราจะกลัวความเหงากันไปทำไม ทั้ง ๆที่ชีวิตคือการเดินทางคนเดียวอยู่แล้ว<br /><br />คน ที่อยู่คนเดียวไม่ได้ ต้องหาเพื่อนแก้เหงาตลอดเวลา หรืออยู่ไม่ได้ถ้าขาดคนอื่น คนนั้นคือ..ผู้หลงทาง เพราะหารู้ไม่ว่า ยิ่งเราอยู่ในวงล้อมของคนอื่นมากเท่าไร เ ราจะยิ่งค้นหาตัวเองไม่เจอเท่านั้น เพราะเรามักจะยุ่งกับเรื่องของคนอื่นตลอดเวลา คอยแต่จะดูว่าคนนั้นดี..คนนี้ชั่ว..คนนั้นถูก..คนนี้ผิด..นั่นเรามองเห็นแต่ คนอื่น เรามองออกไปข้างนอก มองรอบตัวแต่เราไม่ เคยมองเห็นตัวของเราเองเลย นี่คือเราไม่รู้จักตัวเองดีพอ<br /><br /> ผู้ฉลาดย่อมเห็นคุณค่าของการอยู่คนเดียว ผู้มีปัญญาย่อมจะแสวงหาความวิเวก แสวงหาความสงบ เพื่อทำความรู้จักกับตัวเอง รู้ใจตัวเอง เมื่อใจไม่วุ่นวาย ใจเกิดความสงบ ใจเกิดความสว่างเย็น แล้วเราก็จะเป็นสุข เราต้องดำเนินชีวิตด้วยตัวของเราเอง เลือกดีเลือกชั่วด้วยตัวของเราเอง จะถูกทางหรือหลงทางก็ด้วยปัญญาของเราเอง เหมือนดังที่พูดกันว่าตนเป็นที่พึ่งแห่งตน หมายถึงพุทธศาสนาเป็นเพียงแผนที่บอกทางให้เท่านั้น ส่วนการเลือกเส้นทางเดินไปทางไหนอย่างไร ก็อยู่ที่ตัวเราคนเดียว<br /><br />เมื่อ รู้ว่าต้องเดินทางคนเดียวก็อย่าทำตัวเป็นคนเห็นแก่ตัว ให้รู้จักช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น ทำกรรมดี อยู่ในศีลในธรรม นั่นเป็นหนทางที่จะไปสู่จุดหมายปลายทางของการหลุดพ้นได้เร็วขึ้น เมื่อ เราเกิดเป็นมนุษย์แล้วก็เท่ากับว่าเราโชคดีแล้ว และได้มาอยู่ในเส้นทางที่มีปลายทาง ที่มีทั้งแสงสว่างและความมืดมัวให้เราเลือก คราวนี้อยู่ที่ตัวของเราเองว่า จะเดินทางช้า เดินทางเร็ว หรือจะเดินหลงทางเท่านั้น<br /><br /> <b> ชีวิต</b>คนเรานั้นแท้จริงแล้วก็คือการเดินทาง และยังคงเป็นการเดินทางเรื่อยไปอยู่นั่นเอง ก็ย่อมมีความระหกระเหินบอบช้ำเป็นธรรมดา ชีวิตที่ต้องการเดินทางไปสู่นิพพาน หรือการดับทุกข์ขั้นเด็ดขาดนี้ จะถึงช้าหรือเร็ว ก็ขึ้นอยู่กับปัญญาของแต่ละคน แต่การเดินทางนี้ ไม่ใช่เดินด้วยร่างกาย เพราะนิพพานไม่ใช่สถานที่ หากแต่ว่า เป็นภาวะอันบรมสุขของจิตใจ การเดินทางนี้จึงเป็นการเดินทางของจิตใจ จากสภาพที่มัวหมอง ไปสู่ความสะอาดสดใสที่ไม่มีกิเลส ตัวเราเองเดินทางทุกวัน เดินทางด้วยพาหนะชั้นดี มีเครื่องปรับอากาศเย็นสบาย พาให้เราไปสู่จุดหมายนับร้อยนับพันแห่ง แต่ใจของเราเดินทางด้วยหรือเปล่า ความสวยงามของโลก อาจจะทำให้ใจของเรา ซัดส่ายไปมา ซ้ำซากวนเวียนอยู่กับสุขเดิม ๆ ทุกข์เดิม ๆ อยู่นั่นแหละ ไม่เคยแสวงหาสภาวะที่สุขจริง สุขแท้กว่านั้นเลย ชีวิตของเราชาติหนึ่ง ๆ ก็จบสิ้นไปโดยไม่ได้พัฒนา ไม่มีอะไรเป็นแก่นสาร เป็นการเสียชาติเกิด เสียเวลาเปล่าๆ<br /><br /><b>ที่มา : หนังสือทางพ้นกรรม ผู้เขียน คุณพัชราภา</b><br /><b>ขออนุโมทนาขอบคุณ คุณฉัตรชญา ในเมือง</b><br /><b>ที่เอื้อเฟื้อข้อมูลและพิมพ์เรื่องเพื่อเผยแพร่</b><br /><br /><br /><div style="color: purple;"><b>ขอบคุณ Fw mail โดย..pro_arting@yahoo.com</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-4595084717636441556?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-20741630519534698962010-12-11T04:56:00.001-08:002010-12-11T04:56:24.747-08:00ความดีเด่นของกาลามสูตร"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TQNvhjf2_dI/AAAAAAAAbFY/KHdzxxg2C1I/s1600/Dsc02647.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TQNvhjf2_dI/AAAAAAAAbFY/KHdzxxg2C1I/s320/Dsc02647.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div style="font-family: Tahoma, 'Lucida Grande', Loma, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 19px;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">กาลามสูตร เป็นพระสูตรสำคัญสูตรหนึ่งในพระพุทธศาสนา ได้รับความสนใจมากเป็นพิเศษ จากนักวิชาการและนักวิทยาศาสตร์ในยุคปัจจุบัน แท้ที่จริง ในพระไตรปิฎก ชื่อกาลามสูตรไม่ได้มีปรากฏอยู่ หากมีแต่ชื่อว่า เกสปุตตสูตร ทั้งนี้ก็เพราะว่า พระพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้แก่ชาวกาลามะ ซึ่งอยู่ในเกสปุตตนิคม เพราะฉะนั้น จึงตั้งชื่อพระสูตรนี้ตามชื่อของนิคมนี้ว่า เกสปุตตสูตร แต่คนที่อยู่ในนิคมหรือ ตำบลนี้เป็นเชื้อสาย หรือมีสกุลเดียวกัน คือ สกุลกาลามะ เขาจึงเรียกประชาชนเหล่านี้ว่ากาลามชน ซึ่งมีโคตรอันเดียวกัน สกุลเดียวกัน คือ กาลามโคตร เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกพระสูตรนี้ว่า เกสปุตตสูตร แต่ชาวโลกทั่วไป มักจะเรียกพระสูตรนี้ว่า กาลามสูตร เพราะรู้สึกว่าจะเรียกได้ง่ายกว่า</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระสูตรนี้เป็นพระสูตรที่ไม่ยาว แต่มีใจความลึกซึ้งน่าคิดประกอบด้วยหตุผล ซึ่งผู้นับถือ พระพุทธศาสนาหรือผู้ศึกษาพระพุทธศาสนาควรจะได้ศึกษาเป็นอย่างยิ่ง เพราะเป็นการใช้เหตุผลตามหลัก วิทยาศาสตร์ สอดคล้องกับกฎทางวิทยาศาสตร์</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระสูตรนี้มีความเป็นมาโดยย่อว่า ในสมัยหนึ่งพระพุทธเจ้าได้เสด็จไปยัง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">เกสปุตตนิคม อันเป็นที่ อยู่ของพวกชาวกาลามโคตรหรือกาลามชน ชาวกาลามชนในเกสปุตตนิคมทราบข่าวมาก่อนแล้วว่า พระพุทธเจ้ามีชื่อเสียงโด่งดังอย่างไรก่อนที่พระองค์จะได้เสด็จมายังหมู่บ้านของพวกเขา จึงต่างก็พากันไปเฝ้าเป็น จำนวนมาก เพราะชื่อเสียงของพระพุทธเจ้าดังก้องไปว่า</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">อิติปิ โส ภควา อรหัง สัมมาสัมพุทธโธ" เป็นต้น ดังที่เราสวดสรรเสริญกันในบทสวดมนต์ ซึ่งปรากฏมากในพระสูตรต่าง ๆว่า"แม้เพราะเหตุนี้ พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น เป็นพระอรหันต์, เป็นผู้ตรัสรู้ เองโดยชอบ, เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ, เสด็จไปดีแ ล้ว,เป็นผู้รู้แจ้งโลก,เป็นผู้ฝึกคนที่ควรฝึก ไม่มีผู้อื่นยิ่งกว่า, เป็นผู้รู้ เป็นผู้เบิกบานเป็นผู้จำแนกธรรม เป็นต้น"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จไปประทับที่เกสปุตตนิคมนั้น มีประชาชนมาเฝ้ากันมากคนอินเดียมีเรื่อง แปลกอยู่อย่างหนึ่งคือไม่ว่าผู้นั้นจะเป็นนักบวชนับถือลัทธินิกายใด หรือว่าพวกเขาจะไม่นับถือศาสนาใดเลยก็ตามแต่พวกเขา ก็อยากจะฟังความรู้ความเข้าใจ และต้องการปัญญา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ดังนั้น พวกที่ไปเฝ้าพระพุทธเจ้าในครั้งนี้ เป็นพวกที่ไม่เชื่อบุญไม่เชื่อบาปก็มี พวกที่ไม่นับถือ พุทธศาสนาก็มีพวกที่สงสัยอยู่ก็มี พวกที่นับถือศาสนาใดศาสนาหนึ่งอยู่แล้วก็มี เพราะฉะนั้น ประชาชนที่ไปเฝ้า พระพุทธเจ้าในสมัยนั้นจึงมีลักษณะอาการที่ไปเฝ้าแตกต่างกัน ซึ่งอาการที่ไปเฝ้าของประชาชนเหล่านั้น มีลักษณะ ดังนี้</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">บางพวกเมื่อได้ทราบเสร็จแล้วก็นั่งนิ่ง ไม่พูดจาอะไร</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">บางพวกเป็นเพียงแต่แสดงความยินดีแล้วก็นั่งนิ่งอยู่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">บางพวกกล่าวชมเชยพระพุทธเจ้าแล้วก็นั่งนิ่งอยู่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">บางพวกประกาศชื่อและโคตรของตนว่า ตนเองชื่ออะไร</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">โคตรอะไรแล้วก็นั่งนิ่งอยู่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">บางพวกก็ไม่กล่าวอะไร ไม่แสดงอาการอะไร ได้แต่นั่งเฉย ๆ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">บางพวกเป็นเพียงแต่ประนมมือไหว้ แล้วก็นั่งเฉยอยู่</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">เพราะฉะนั้น ประชาชนที่มาเฝ้าพระพุทธเจ้านั้น ไม่ว่าเขาเหล่านั้นจะมีวรรณะใด ก็สามารถเข้าเฝ้า ได้อย่างใกล้ชิด เพราะพระพุทธเจ้ามิได้ทรงถือชั้นวรรณะ ทั้งๆ ที่พระองค์ทรงเป็นโอรสกษัตริย์ประสูติอยู่ใน วรรณะกษัตริย์ แต่พระองค์ถือว่าคนไม่ได้ประเสริฐเพราะสกุลกำเนิดแต่จะประเสริฐได้ก็เพราะการกระทำของ ตนเองดังนั้นจึงมีประชาชนไปเฝ้าพระองค์เป็นจำนวนมากและเข้าเฝ้าอย่างใกล้ชิด</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ประชาชนที่ไปเฝ้าพระพุทธเจ้านั้น ได้กราบทูลขึ้นว่า</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">"ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ในเกสปุตตนิคมนี้ มีสมณพราหมณ์คือนักบวชในศาสนาต่าง ๆ เดินทางเข้ามาเผยแพร่คำสอนศาสนาของตนอยู่เสมอๆและ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">สมณพราหมณ์ นักสอนศาสนาเหล่านั้นได้กล่าวยกย่อง คำสอนแห่งศาสนาของตน แต่ได้ติเตียนดูหมิ่น เหยียดหยาม คัดค้านศาสนาของคนอื่นแล้วสมณพราหมณ์นักสอน ศาสนาเหล่านี้ก็จากเกสปุตตนิคมไป</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ต่อมาไม่นาน ก็มีสมณพราหมณ์ นักสอนศาสนาพวกอื่นได้เข้ามายังนิคมนี้ แล้วก็กล่าวยกย่อง เชิดชูศาสนาของตนแต่ดูหมิ่น เหยียดหยาม ติเตียน คัดค้านศาสนาของคนอื่น</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกข้าพระองค์ก็มีความสงสัยเกิดขึ้นว่าบรรดาศาสดาหรือนักสอนศาสนาเหล่านั้น ใครเป็นคนพูดจริงใครเป็นคนพูดเท็จ ใครถูกใครผิดกันแน่"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าทรงแสดงความเห็นใจต่อประชาชนเหล่านั้นว่า"ชาวกาลามะทั้งหลาย น่าเห็นใจที่ ท่านทั้งหลายตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ พวกท่านทั้งหลายควรสงสัยในเรื่องที่ควรสงสัยเพราะท่านทั้งหลายตกอยู่ใน ฐานะที่ต้องสงสัย ตัดสินใจไม่ได้ แต่เราเองจะบอกให้ ชาวกาลามะทั้งหลาย"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> สิ่งที่ไม่ควรเชื่อ 10 ประการ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">พระพุทธเจ้าแทนที่จะตรัสเหมือนกับสมณพราหมณ์เหล่าอื่นที่เคยพูดมา แล้ว พระองค์ไม่ได้ทรงสรรเสริญคำสอนของพระองค์ และก็ไม่ทรงติเตียนคำสอนศาสนาของผู้อื่นแต่พระองค์กลับตรัสอีกแบบหนึ่ง การพูดแบบนี้เป็นลักษณะของวิทยาศาสตร์ปัจจุบัน คือ<strong>พระองค์ได้กล่าวถึงสิ่งที่ไม่ควรเชื่อ 10 ประการโดยตรัสว่า ท่านทั้งหลายจงฟัง</strong></span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา อนุสฺสวเนน อย่าเพิ่งเชื่อโดยฟังตามกันมา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา ปรมฺปราย อย่าเพิ่งเชื่อโดยถือว่าเป็นของเก่าเล่าสืบๆ กันมา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา อิติกิราย อย่าเพิ่งเชื่อเพราะข่าวเล่าลือ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา ปิฏกสมฺปทาเนน อย่าเพิ่งเชื่อโดยอ้างคัมภีร์หรือตำรา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา ตกฺกเหตุ อย่าเพิ่งเชื่อโดยคิดเดาเอาเอง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา นยเหตุ อย่าเพิ่งเชื่อโดยคิดคาดคะเนอนุมานเอา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา อาการปริวิตกฺเกน อย่าเพิ่งเชื่อโดยตรึกเอาตามอาการที่ปรากฏ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา ทิฎฐินิชฺฌานกฺขนฺติยา อย่าเพิ่งเชื่อเพราะเห็นว่าต้องกับความเห็นของตน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา ภพฺพรูปตา อย่าเพิ่งเชื่อว่าผู้พูดควรเชื่อได้</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">มา สมโณ โน ครูติ อย่าเพิ่งเชื่อว่าผู้พูดนั้นเป็นครูของเรา</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">สรุปแล้ว พระพุทธเจ้าตรัสว่าอย่าเพิ่งเชื่อ เพราะเหตุ 10 ประการนี้</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ข้อความประเภทนี้ตรงกับกฎทางวิทยาศาสตร์ เพราะนักวิทยาศาสตร์จะไม่เชื่อถ้าเขายังไม่ได้ ทดสอบหรือพิจารณาเหตุผลให้ปรากฏก่อน และข้อความเช่นนี้ไปตรงกันได้อย่างไรในข้อที่ไม่ให้เชื่อเพราะเหตุ เหล่านี้ ถ้าเช่นนั้นแล้ว เราควรจะเชื่อแบบใดเมื่อปฏิเสธไปหมดเลยทั้ง 10 ข้อ และเราควรจะเชื่ออะไรได้บ้าง</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาของเหตุและผล ไม่โจมตีศาสนา ไม่โจมตีผู้ใด</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ชี้แต่เหตุและผลที่ยกขึ้นมา อธิบายเท่านั้น</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">พระพุทธวจนะทั้ง 10 ประการข้างต้นนั้น ท่านทั้งหลายฟังดูแล้วอาจคิดว่า ถ้าใครถือตามแบบ นี้ทั้งหมดก็มองดูว่าน่าจะเป็นมิจฉาทิฎฐิ คือ ไม่เชื่ออะไรเลย แม้แต่ครูของตนเอง แม้แต่พระไตรปิฎกก็ไม่ให้เชื่อ พิจารณาดูแล้ว น่าจะเป็นมิจฉาทิฎฐิ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">แต่ก็ไม่ใช่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> คำว่า "มา" อันเป็นคำบาลีในพระสูตรนี้ เป็นการปฏิเสธมีความหมายเท่ากับNoหรือนะคืออย่า แต่โบราณาจารย์กล่าวว่า ถ้าแปลว่า อย่าเชื่อ เป็นการแปลที่ค่อนข้างจะแข็งไปควรแปลว่า"อย่าเพิ่งเชื่อ" คือให้ ฟังไว้ก่อน สำนวนนี้ ได้แก่สำนวนแปลของสมเด็จพระพุทธโฆสาจารย์ (เจริญ) วัดเทพศิรินทราวาส นักปราชญ์ รูปหนึ่งในยุครัตนโกสินทร์ แต่บางอาจารย์ให้แปลว่า"อย่าเพิ่งปลงในเชื่อ" แต่บางท่านแปลตามศัพท์ว่า "อย่าเชื่อ" ดังนั้น การแปลในปัจจุบันนี้จึงมีอยู่ 3 แบบคือ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 1. อย่าเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 2. อย่าเพิ่งเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 3. อย่าเพิ่งปลงใจเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> การแปลว่า "อย่าเชื่อ" นั้น เป็นการแปลที่ค่อนข้างจะแข็งเป็นการไม่ค่อยยอมกัน ส่วนการ แปลอีก 2 อย่างนั้น คือ "อย่าเพิ่งเชื่อ" และ "อย่าเพิ่งปลงใจเชื่อ" นั้นก็มีความหมายเหมือนกันแต่คำว่า "อย่าเพิ่งปลงใจเชื่อ" นั้นเป็นสำนวนแปล</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ที่ค่อนข้างยาว ดังนั้น คำว่า "อย่าเพิ่งเชื่อ" เป็นสำนวนที่สั้นกว่า ง่ายกว่าและเข้าใจได้ดีกว่า ฉะนั้น การที่จะแปลให้ฟังง่ายและเหมาะสมก็ต้องแปลว่า "อย่าเพิ่งเชื่อ"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> เพราะฉะนั้น พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า ใครจะพูดก็พูดไปเราก็ฟังไป อย่าไปว่าหรือค้านเขา แต่อย่าเพิ่งเชื่อ ต้องพิจารณาดูก่อนว่าถูกหรือผิด เป็นประโยชน์หรือไม่เป็นประโยชน์ เป็นบุญหรือเป็นบาป เป็นไปเพื่อประโยชน์หรือไม่เป็นประโยชน์</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> นอกจากนั้น พระพุทธเจ้ายังได้ตรัสอีกมากในพระสูตรนี้แต่ในที่นี้จะขออธิบายความหมายของ ข้อแนะนำทั้ง 10 ประการเสียก่อน เพราะเป็นส่วนที่มีความสำคัญมากของพระสูตรนี้ และได้รับการแปลออกเป็น ภาษาต่างๆ หลายภาษา เพราะเขาถือว่าเป็นกฏทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งไม่คาดคิดเลยว่าจะมีกล่าวไว้ในครั้งสมัยเมื่อ ประมาณ 2,600ปีมาแล้ว ที่ใช้ความคิดแบบอิสระอย่างนี้ เป็นความคิดที่มีเหตุผล 10 ประการ คือ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 1. อย่าเพิ่งเชื่อโดยฟังตามกันมา บางคนเมื่อฟังตามกันมาก็เกิดความเชื่อ เมื่อคนนั้นว่าอย่างนั้น คนนี้ว่าอย่างนี้ ก็เชื่อตามกันไป โดยบอกว่า "เขาว่า"ปัจจุบันนี้การเชื่อตามเขาว่านี้ ถ้า ไปเป็นพยานในศาลจะไม่เป็นที่ยอมรับ เพราะการที่ "เขาว่า" นั้น มันไม่แน่การฟังตามกันมาก็เชื่อตามกันมา ฉะนั้นสุภาษิตปักษ์ใต้จึงมีอยู่บทหนึ่งว่า</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> "กาเช็ดปาก คนว่ากาเจ็ดปาก ปากคนมากกว่าปากกาเป็นไหนๆ"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> สุภาษิตนี้หมายความว่า ชายคนหนึ่งเห็นกากินเนื้อแล้วเช็ดปากที่กิ่งไม้ ก็มาเล่าให้เพื่อนฟังว่า "ฉันเห็นกาเช็ดปาก"เพื่อนคนนั้นฟังไม่ชัด กลายเป็นว่า"ฉันเห็นกาเจ็ดปาก" ก็ไปเล่าต่อว่า คนโน้นเล่าให้ฟัง เมื่อวันก่อนว่าเขาเห็นกาเจ็ดปาก ก็เล่าต่อกันมาเรื่อย ๆ ว่า กามีเจ็ดปาก นี่เป็นการเชื่อตามคำเขาว่า ซึ่งบางคนก็ฟัง มาไม่ชัดเพราะฉะนั้น ก็อาจฟังผิดได้ การที่เขาว่าจึงอาจจะถูกหรือผิดได้ เช่น บัตรสนเท่ห์</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">เขาว่าอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วก็ว่าตามที่เขาว่านั้น ซึ่งมีจริงบ้างไม่จริงบ้าง ปนกันอยู่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">เพราะฉะนั้น อย่าเพิ่งเชื่อตามที่เขาว่า แต่ให้ฟังไว้ก่อนชาวพุทธจะไม่ปฏิเสธการที่เขาว่า แต่จะฟังไว้ ก่อน โดยยังไม่เชื่อทีเดียว บางทีก็ฟังตามกันมาตั้งแต่โบราณ เช่น สมมุติว่าฝนแล้งก็ต้องแห่นางแมวแล้วฝนจะตก เราจะเชื่อได้อย่างไรว่าแห่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">นางแมวแล้วฝนจะตก บ้างก็ว่าเป็นเรื่องที่เขาเล่ากันมาอย่างนี้ คือเชื่อตามเขาว่า ซึ่งก็ อาจจะไม่เป็นจริงตามเขาว่าก็ได้ ดังนั้น เราต้องเชื่อตามเหตุผล อย่าเชื่อตามเขาว่า</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">2. อย่าเพิ่งเชื่อโดยคิดว่าเป็นของเก่า เล่าสืบๆ กันมา บางคนบอกว่าเป็นของเก่า เป็นความเชื่อ ตั้งแต่สมัยโบราณเราควรจะเชื่อ เพราะเป็นของเก่า ถ้าไม่เชื่อ เขาก็หาว่าจะทำลายของเก่า บางคนเห็นผีพุ่งไต้ ก็บอกว่านั่นแหละวิญญาณจะลงมาเกิด อย่าไปทัก เพราะเป็นความเชื่อกันมาตั้งแต่โบราณ เมื่อมีแผ่นดินไหว คนโบราณจะพูดว่าปลาอานนท์พลิกตัว หรือเวลามีฟ้าผ่าก็บอกว่ารามสูรขว้างขวาน ฟ้าแลบก็คือนางเมขลา ล่อแก้วเข้าตารามสูร รามสูรโกรธ จึงขว้างขวานลงมาเป็นฟ้าผ่า</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ความเชื่อเช่นดังกล่าวมานี้เป็นความเชื่อของคนในสมัยโบราณซึ่งไม่ได้ตั้งอยู่บนหลักของเหตุผล ดังนั้นความเชื่อของคนโบราณนั้นไม่ใช่ว่าจะถูกหรือดีเสมอไป แต่เป็นความเชื่อปรัมปรา เราจึงไม่ควรจะเชื่อ ถ้ายังไม่แน่ใจถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องนำสืบๆกันมา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 3. อย่าเพิ่งเชื่อเพราะเป็นข่าวเล่าลือ หรือตื่นข่าว เรื่องข่าวนั้นมีมาก ไม่ว่าจะเป็นข่าวทันโลก ข่าวช่วงเช้า ข่าวช่วงเย็น ข่าวเขาว่า ซึ่งมีอยู่มากมาย ถ้าเราไปเชื่อตามข่าว เราก็อาจจะเป็นคนโง่ได้ เช่น บางคน อ่านข่าวจากหน้าหนังสือพิมพ์ก็คิดว่าเป็นเรื่องจริงแน่แล้ว แต่ข่าวจากหนังสือพิมพ์นั้น บางทีลงข่าวตรงกันข้าม จากข่าวจริง ๆ เลยก็มี หรือมีจริงอยู่บ้างเพียงบางส่วนก็มี เราจึงควรพิจารณาให้ดีเสียก่อน เพราะข่าวบางข่าวนั้น หนังสือพิมพ์ฉบับนั้นต้องมาลงขอขมากันภายหลังที่ลงข่าวผิด ๆ ไปแล้วก็มี ดังนั้น ข่าวลือจึงมีมาก เช่น ลือว่าจะมีการปฏิวัติ ลือว่าจะมีการปรับคณะรัฐมนตรี ซึ่งบางทีก็จริง บางทีก็ไม่จริง หรือลือกันว่าคนเกิดวันนั้นวันนี้ จะตายในปีหน้า ต้องรีบทำบุญเสีย ก็เลยพากันเฮมาทำบุญกัน นี้ก็เพราะฟังเขาลือกันมา บางคนก็ลือกันแบบ กระต่ายตื่นตูมเป็นข่าวเขาว่าไม่ใช่ข่าวเราว่า เพราะฉะนั้นก็อย่าเพิ่งเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 4. อย่าเพิ่งเชื่อโดยอ้างคัมภีร์หรือตำรา ถ้าใครเอาตำรามาอ้างให้เราฟัง เราก็อย่าเพิ่งเชื่อ เพราะตำราก็อาจจะผิดได้บางคนอาจจะค้านว่า "ที่เราพูดถึงกาลามสูตรนี้ ไม่ใช่ตำราหรอกหรือ" จริงอยู่ เราก็อ้าง กาลามสูตรซึ่งเป็นตำราเหมือนกัน แต่ท่านว่า อย่าเพิ่งเชื่อ เพราะอาจจะผิดได้ ดังนั้น ไม่ว่าใครจะเอาตำราอะไรก็ตามมาอ้างเราก็ต้องอย่าเพิ่งเชื่อ พระพุทธเจ้าตรัสว่าให้พิจารณาดูก่อน บางคนกล่าวยืนยันว่าตนเอง อ้างตามตำรา ซึ่งแท้จริงแล้วเขาไม่ได้อ่านตำรานั้นเลย แต่ว่าเอามาอ้างขึ้นเอง บางคนก็ต้องการ โดยการอ้างตำรา ดังมีเรื่องเล่ากันมาว่า</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> "อุบาสก 2 คนเถียงกัน ระหว่างสัตว์น้ำกับสัตว์บกอย่างไหนมีมากกว่ากัน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> อุบาสกคนหนึ่งบอกว่า สัตว์บกมีมากกว่า เพราะบนบกนั้นมีสัตว์นานาชนิด เช่น มีแมลงต่างๆ มีมดต่างๆ มากมาย</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ส่วนอีกคนหนึ่งค้านว่า สัตว์น้ำมีมากมายหลายชนิดนับไม่ถ้วน แม้แต่กุ้ง ปลา ก็นับไม่ถ้วนเสียแล้ว สัตว์น้ำต้องมากกว่าสัตว์บกแน่นอน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ทั้งสองคนจึงไม่อาจตกลงกันได้</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> อุบาสกคนหนึ่งหัวไวได้ยกบาลีมาอ้างว่า "พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า สัตว์น้ำมีมากกว่าสัตว์บก ดังพระบาลีที่ว่านัตถิ เม สรณัง อัญญัง แปลว่า สัตว์น้ำมากกว่าสัตว์บก"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> อุบาสกอีกคนหนึ่งไม่กล้าค้านเพราะกลัวจะตกนรก</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> แท้ที่จริง คำว่า "นัตถิ เม สรณัง อัญญัง" นั้น ไม่ได้แปลว่า "สัตว์น้ำมากกว่าสัตว์บก" แต่แปลว่า "ที่พึ่งอย่างอื่นของข้าพเจ้าไม่มี" ผู้อ้างคิดแปล</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">เอาเองเพื่อให้คำพูดของตนมีหลักฐานการอ้างตำรา อย่างนี้จึงไม่ถูกต้องถ้าใครหลงเชื่อก็อาจถูกหลอกเอาได้</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> นอกจากนี้ ตำราบางอย่างก็อ้างกันมาผิด พวกที่ไม่รู้ภาษาบาลี เมื่อเห็นเขาอ้างก็คิดว่าจริง เช่น นักหนังสือพิมพ์ บางคนกล่าวว่า "ทุกขโต ทุกขถานัง ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นถึงตน" ซึ่งคำกล่าวนี้เป็นบาลีที่ไม่ถูกต้อง เป็น ประโยคที่ไม่มีประธาน ไม่มีกริยา เป็นภาลีที่แต่งผิด ซึ่งอาจารย์บางท่านเรียกบาลีเช่นนี้ว่า "เป็นบาลีริมโขง" แต่คนกลับคิดว่าเป็นคำพูดที่ซึ้งดี เพราะฟังดูเข้าที่ดี นี้ก็เป็นการอ้างตำราที่ผิด ถึงแม้ว่าตำรานั้นจะเขียนถูกแต่ถ้าหาก ว่าไม่มีเหตุผล เราก็ไม่ควรเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ปัจจุบันนี้ มีการโฆษณาหนังสือยอดกัณฑ์พระไตรปิฎกว่า ถ้าถ้าใครสวดเป็นประจำก็จะร่ำรวยเป็น เศรษฐี ได้ทรัพย์สมบัติและจะปลอดภัย ปลอดโรคต่าง คนก็พากันสวดและพิมพ์แจกกันมาก ซึ่งข้าพเจ้าเองก็ไม่ ทราบว่าจะทำอย่างไรเมื่อมีผู้นำหนังสือนี้มาถวายให้ จะเผาทิ้งก็ติดที่มีคำบาลีอยู่ด้วย หนังสือนี้ได้พิมพ์ต่อเนื่องกัน มาผิด ๆ และไม่มีพระสงฆ์รูปใดสวดยอดกัณฑ์พระไตรปิฎก นอกจากในหมู่ฆราวาส</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">บางคนที่ไม่เข้าใจพระพุทธศาสนา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ดังนั้นใครอ้างบาลี เราก็จงอย่าเพิ่งเชื่อต้องพิจารณาดูให้ดีว่ามีอะไรถูกหรือผิดบ้างเสียก่อน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 5. อย่าเพิ่งเชื่อโดยคิดเดาเอาเอง ท่านใช้คำว่า ตักกเหตุ คือ การตรึก หรือการคิด ตรรกวิทยาเป็นวิชา แสดงเรื่องความคิดเห็น อ้างหาเหตุผล แต่พระพุทธเจ้าทรงกล้าค้านตรรกวิทยาได้ว่า การอ้างหาเหตุผลโดยการ คาดคะเนนั้นอาจจะผิดก็ได้การอ้างหาเหตุผลนั้นไม่ใช่ว่าจะถูกไปเสียทุกอย่าง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> การนึกคาดคะเนหรือการเดาเอาของคนเรานั้นผิดได้ เช่นหลักตรรกวิทยากล่าวว่า "ที่ใดมีควัน ที่นั้นมีไฟ" ซึ่งก็ไม่ แน่เสมอไป เดี๋ยวนี้ที่ใดมีควัน ที่นั้นอาจจะไม่มีไฟก็ได้ เช่น เขาฉีดสารเคมี พ่นยาฆ่าแมลง ก็มองดูว่าเป็นควันออกมา แต่หามีไฟไม่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> หรือบางคนก็คิดเดาเอาเองว่าคงจะเป็นอย่างนั้น คงจะเป็นอย่างนี้ คำว่า คงจะ นั้น มันไม่แน่ เพราะฉะนั้น เราก็อย่าเพิ่งตัดสินว่าเรื่องนี้ถูกแน่นอนแล้ว คำว่า คงจะ นั้นเป็นการนึกเดาเอา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 6. อย่าเพิ่งเชื่อโดยการคิดคาดคะเนหรืออนุมานเอา ตัวอย่างเช่น เราคิดว่าเราจะแซงรถคันหน้าพันถ้าเรา ขับรถเร็วกว่านี้ ซึ่งเป็นการคาดคะเนเอา บางทีเราคาดคะเนความเร็วไม่ถูก ก็อาจจะชนรถคันหน้าที่วิ่งสวนมา โครมเข้าไปเลยก็ได้ การคาดคะเนหรืออนุมานเอาอย่างนี้ ทำให้คนตายมามากแล้ว การอนุมานเอานี้มันไม่แน่</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> บางคนคิดว่าฝนคงจะตกแน่เพราะเห็นเมฆดำก่อตัวขึ้นมาก็เป็นการอนุมานเอาว่าฝนคงจะตก แต่บางที ลมก็จะพัดเอาเมฆนี้ลอยพ้นไปเลยก็ได้ ซึ่งก็ไม่แน่เพราะอนุมานเอา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ดังนั้น พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า แม้อนุมานเอาก็อย่าเพิ่งเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 7. อย่าเพิ่งเชื่อโดยตรึกเอาตามอาการที่ปรากฏ คือเห็นอาการที่ปรากฏแล้วก็คิดว่าใช่แน่นอน เช่น เห็นคนท้องโตก็คิดว่าเขาจะมีลูก ซึ่งก็ไม่แน่ บางคนแต่งตัวภูมิฐานก็คิดว่าคนนี้เป็นคนใหญ่โต ร่ำรวย ซึ่งก็ไม่แน่ อีกบางทีก็เป็นขโมย แต่งตัวเรียบร้อยมาหาเรา บางคนทำตัวเหมือนเป็นคนบ้าคนใบ้มานั่งใกล้กุฏิพระ คนก็ไม่สนใจนึกว่าเป็นคนบ้า แต่พอพระเผลอก็ขโมยของของพระไป ดังนั้น เราจะดูอาการที่ปรากฏก็ไม่ได้ บางคนปวดหัว ก็คิดว่าเป็นโรคอะไรที่หัว แต่ก็ไม่แน่ สาเหตุอาจจะเป็นที่อื่นแล้วทำให้เราปวดหัวก็ได้ เช่น ท้องผูก เป็นต้นหรือเราขับรถมาถึงสะพานซึ่งมองดูแล้วคิดว่าสะพานนี้น่าจะมั่นคงพอจะขับข้ามไปได้ แต่ก็ไม่แน่ สะพานอาจจะพังลงมาก็ได้</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 8. อย่าเพิ่งเชื่อว่าต้องกับลัทธิของตน คือ เข้ากับความเชื่อของตน เพราะตนเชื่ออย่างนี้อยู่แล้ว เมื่อใครพูดอย่างนี้ให้ฟัง ก็ยอมรับว่าใช่และถูกต้อง ซึ่งก็ไม่แน่เสมอไป เพราะสิ่งที่เราเชื่อมาก่อนนั้นอาจผิดก็มี บางทีคนอื่นก็มาหลอกเรา เพราะเห็นว่าเราเชื่ออยู่ก่อนแล้ว จึงอาศัยความเชื่อของเรา เป็นเหตุมันจึงไม่แน่เสมอไป</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> บางคน เมื่อมีใครมาพูดตรงกับความคิดเห็นของตนก็เชื่อแล้ว ตัวอย่างเช่น เราไม่ชอบใครอยู่สักคนหนึ่ง พอใครมาบอกเราว่าคน ๆ นั้นไม่ดี ก็เชื่อว่าเป็นคนชั่วแน่ เพราะตนเองก็ไม่ชอบหน้าเขาอยู่แล้ว เรื่องอย่างนี้ก็ไม่ แน่เสมอไป เพราะคนที่เราไม่ชอบอาจจะเป็นคนดีก็ได้ แต่ว่ามีคนอื่นมาพูดยุยงให้เราเข้าใจไปอย่างนั้น เราจึง มองผิดไปได้</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> หรือคนที่เชื่อเรื่องพระเจ้าสร้างโลก หรือเรื่องเครื่องลางของขลัง พอมีใครมาพูดเรื่องเช่นนี้ก็เชื่อสนิท เพราะไปตรงกับความเชื่อของตน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> เพราะฉะนั้น จงอย่าเพิ่งเชื่อ แม้ในกรณีดังกล่าวมานี้</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 9. อย่าเพิ่งเชื่อว่าผู้พูดควรเชื่อได้ คือ เห็นว่าคนที่เป็นคนใหญ่คนโตนั้น พูดจาควรเชื่อถือได้ เช่น เป็น ถึงชั้นเจ้า หรือตำแหน่งสูง เราก็ควรจะเชื่อคำพูดของเขา แต่มันก็ไม่แน่ แม้แต่พระสงฆ์ก็ไม่แน่ เราจึงต้องฟังดูให้ ดีเสียก่อน แม้แต่คณะรัฐมนตรีเองก็ไม่แน่ อย่าเพิ่งไปเชื่อคำพูดของท่านเหล่านั้นทั้งร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ได้ว่าผู้พูด มียศมีตำแหน่งอย่างนี้แล้ว จะพูดเรื่องน่าเชื่อถือได้เสมอไป เราควรจะฟังหูไว้หู ฟังให้ดีเสียก่อน มิฉะนั้นแล้วจะ ถูกหลอกได้ง่าย</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> อย่าเพิ่งเชื่อในที่นี้ มิได้หมายความว่าไม่ให้เชื่อ แต่ควรจะพิจารณาดูก่อนแล้วถึงจะเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">10. อย่าเพิ่งเชื่อเพราะเห็นว่าผู้พูดเป็นครูของเรา ข้อนี้แรงมาก คือ แม้แต่ครูของตนก็ไม่ให้เชื่อ ทั้งนี้ เพราะครูของเราก็อาจจะพูดผิดหรือทำผิดได้ เพราะฉะนั้น เราจึงต้องฟังให้ดี</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ไม่มีศาสนาใดสอนเราไม่ให้เชื่อครูของตน แท้จริงแล้วพระพุทธเจ้ามิได้ทรงสอนว่าไม่ให้เชื่อ แต่ ทรงสอนว่าอย่าเพิ่งเชื่อต้องพิจารณาดูเสียก่อนแล้วจึงค่อยเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">พระพุทธเจ้าตรัสถึงเหตุผลในข้อที่อย่าเพิ่งเชื่อดังกล่าวมาดังนี้ โดยตรัสว่า " ดูก่อนชาวกาลามะทั้งหลาย เมื่อท่านทั้งหลายรู้ได้ด้วยตนเองว่า ธรรมทั้งหลายเหล่านี้เป็นอกุศล มีโทษ ก่อความทุกข์ เดือดร้อน วิญญูชนติเตียน ถ้าประพฤติเข้าแล้วเป็นไปเพื่อความทุกข์เดือดร้อน ท่านทั้งหลายจงละทิ้งสิ่งเหล่านี้เสีย " พระองค์ไม่ได้ตรัสว่าดีหรือไม่ดี แต่ให้พิจารณาดูว่าถ้าไม่ดีก็ทิ้งเสีย</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้ายังได้ตรัสต่อไปว่า " ชาวกาลามะทั้งหลายท่านจะสำคัญความข้อนี้เป็นไฉน ความโลภ ซึ่งเกิดขึ้นในใจของคนเราแล้ว เมื่อเกิดขึ้นแล้ว ความโลภเป็นไปเพื่อประโยชน์หรือไม่ใช่ประโยชน์ "</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะก็ทูลตอบว่า "ไม่เป็นเพื่อประโยชน์ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">"เมื่อความโลภเกิดขึ้นแล้ว ทำให้คนฆ่าสัตว์บ้าง ลักทรัพย์บ้าง ประพฤติผิดในกามบ้าง และสิ่งใดที่ ไม่เป็นประโยชน์เขาจะชักนำให้ทำสิ่งนั้น ข้อนี้จริงหรือไม่จริง" พระพุทธเจ้าตรัสถามต่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะก็ทูลตอบว่า "จริง พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">พระพุทธเจ้าตรัสถามอีกว่า "แต่ถ้าจริงแล้ว ท่านทั้งหลายจะสำคัญความนี้เป็นไฉน เมื่อความโลภเกิด ขึ้นในใจของคนแล้ว เป็นเหตุให้เขาฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกามและชักชวนให้คนทำชั่วแล้ว ความ โลภนี้เป็นไปเพื่อประโยชน์หรือไม่เป็นประโยชน์"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ไม่เป็นประโยชน์ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "แล้วมีโทษหรือไม่มี"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "มีโทษ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามต่อว่า "วิญญูชนติเตียนหรือสรรเสริญ"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ติเตียน พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "เป็นไปเพื่อความสุขหรือเป็นไปเพื่อความทุกข์"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นไปเพื่อความทุกข์ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระสูตรนี้มีลักษณะของการถามตอบ คือให้ผู้ที่ถูกถามคิดเอาเอง ไม่ได้ยัดเยียดความคิดให้ หรือ บังคับให้ตอบ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ต่อจากนั้น พระพุทธองค์ได้ตรัสถามเกี่ยวกับความโกรธบ้างว่า "ท่านทั้งหลายจะสำคัญความข้อนี้ เป็นไฉน คนที่ถูกความโกรธครอบงำเข้าแล้ว อาจจะฆ่าคนก็ได้ ลักทรัพย์ก็ได้ประพฤติผิดในกามก็ได้ สิ่งใด ที่มีโทษ เขาก็ชักชวน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">แนะนำให้คนอื่นทำสิ่งนั้นก็ได้ ดังนั้น ความโกรธนี้ดีหรือไม่ดี"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ไม่ดี พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระองค์ตรัสถามว่า"แล้วคนที่ความโกรธเข้าครอบงำแล้วนั้นความโกรธเป็นกุศลหรืออกุศล"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นอกุศล พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระองค์ตรัสถามว่า"มีโทษ หรือไม่มีโทษ"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า"มีโทษ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระองค์ตรัสถามว่า"วิญญูชนติเตียนหรือไม่"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ติเตียน พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระองค์ตรัสถามว่า "แล้วเป็นไปเพื่อความทุกข์หรือความสุข"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นไปเพื่อความทุกข์ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ต่อไป พระพุทธเจ้าก็ตรัสถามถึงความหลงต่อไปว่า"คนที่ถูกความหลงเข้าครอบงำนั้น ความหลง เป็นกุศลหรืออกุศล"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นอกุศล พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธองค์ตรัสถามว่า "คนที่ถูกความหลงเข้าครอบงำนั้น ทำดีหรือทำชั่ว"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ทำชั่ว พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธองค์ตรัสถามว่า "วิญญูชนติเตียนหรือไม่"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ติเตียน พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธองค์ตรัสถามว่า"แล้วเขาชักนำคนอื่นไปในทางดีหรือทางชั่ว"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ทางชั่ว พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า "ดูก่อน ชาวกาลามะทั้งหลาย ท่านจงอย่าเพิ่งเชื่อโดยฟังตามกันมา อย่าเพิ่งเชื่อ โดยฟังตามกันมา อย่าเพิ่งเชื่อโดยฟังพูดสืบ ๆ กันมา" จนกระทั่งถึงข้อสุดท้ายว่า "อย่าเพิ่งเชื่อเพราะว่าผู้พูดเป็น ครูของเรา" ซึ่งเป็นการตรัสย้ำครั้งที่สองในเรื่องของการเชื่อ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ดังนั้นก็เกิดคำถามว่า ถ้าเราไม่เชื่อดังเหตุผลประการต่าง ๆ นี้แล้ว เราจะเชื่อใครได้</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> คำตอบก็คือให้เชื่อตัวเอง โดยการพิจารณาไตร่ตรองให้รอบคอบเสียก่อน ว่าสิ่งที่เขาพูดกันนั้นดีหรือไม่ดี</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธองค์ได้ตรัสถามชาวกาลามะต่อไปอีกว่า</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> "ชาวกาลามะทั้งหลาย ท่านจะพิจารณาเห็นความข้อนี้เป็นไฉน ความไม่โลภนั้นดีหรือไม่ดี เป็นกุศล หรือเป็นอกุศลวิญญูชนติเตียนหรือสรรเสริญ เป็นไปเพื่อความสุขหรือความทุกข์ ผู้ที่ไม่โลภ ย่อมไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่ชักนำผู้อื่นไปในทางที่เสียหาย ดังนั้น ความไม่โลภนั้นจึงเป็นกุศลหรือ อกุศล"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นกุศล พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "มีโทษหรือไม่มีโทษ"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ไม่มีโทษ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "วิญญูชนสรรเสริญหรือติเตียน"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "สรรเสริญ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "เป็นไปเพื่อความสุขหรือความทุกข์"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นไปเพื่อความสุข พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าได้ตรัสถามต่อไปถึงความไม่โกรธ ความไม่หลง ในทำนองเดียวกันอีกว่า "คนที่ไม่โกรธ ไม่หลงนั้น จะไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ประพฤติผิดในกาม ไม่ชักนำคนอื่นไปในทางที่เสีย ชักนำคนอื่นไป ในทางที่ดี ก็ธรรมเหล่านี้เป็นกุศลหรืออกุศล"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นกุศล พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "มีโทษหรือไม่มีโทษ"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ไม่มีโทษ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "วิญญูชนสรรเสริญหรือติเตียน"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "สรรเสริญ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "เป็นไปเพื่อความสุขหรือความทุกข์"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นไปเพื่อความสุข พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าจึงได้สรุปต่อไปว่า "ชาวกาลามะทั้งหลายเพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงพิจารณาดูด้วย ตนเอง ท่านอย่าเชื่อโดยฟังตามกันมา อย่าเชื่อโดยพูดสืบๆ กันมา จนถึงข้อสุดท้ายว่า อย่าเชื่อเพราะว่าผู้พูดเป็น ครูของเรา"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าทรงสอนให้พิจารณาดูว่า "สิ่งเหล่านี้ดีหรือไม่ดี ถ้าไม่ดีก็ทิ้งเสีย ถ้าดีก็ทำตาม พระองค์ ไม่ได้บังคับให้เชื่อแต่ให้พิจารณาดูเอาเอง เหมือนคนที่ขายอาหาร หรือขายของโดยให้ผู้ซื้อได้เลือกซื้อหรือ พิจารณาเอาเอง แล้วก็ถามเรื่องความเห็นว่าดีหรือไม่ดี ชี้แจงเหตุผลให้ฟัง"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ในที่สุด พระพุทธเจ้าก็ทรงสรุปให้ฟังอีกครั้งหนึ่งว่า อย่าเชื่อโดยฟังตามกันมา อย่าเชื่อโดยนำสืบๆกันมา แล้ว จนกระทั่งอย่าเชื่อเพราะว่าผู้พูดเป็นครูของเรา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ข้อความที่กล่าวย้ำเช่นนี้ในกาลามสูตรมีถึง 4 ครั้ง เฉพาะ 10 ข้อนี้ และในที่สุด พระพุทธเจ้าตรัสว่า</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> "ดูก่อนชาวกาลามะทั้งหลาย อริยสาวกในศาสนานี้ มีเมตตาจิต ไม่โกรธ ไม่พยาบาทใคร แผ่เมตตา ไปทิศเบื้องหน้า เบื้องหลัง เบื้องต่ำ เบื้องสูง เบื้องขวาง ไม่มีที่สุด ไม่มีประมาณ ไม่มีเวร ไม่มีภัย การแผ่เมตตา อย่างนี้มีโทษหรือไม่มีโทษ"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "ไม่มีโทษ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "เป็นกุศลหรืออกุศล"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นกุศล พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "วิญญูชนสรรเสริญหรือติเตียน"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "สรรเสริญ พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า "เป็นไปเพื่อความสุขหรือความทุกข์"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ชาวกาลามะทูลตอบว่า "เป็นไปเพื่อความสุข พระเจ้าข้า"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> พระพุทธเจ้าตรัสเช่นเดียวกันถึงเรื่อง กรุณา มุทิตา และอุเบกขา หรือพรหมวิหารทั้ง 4 ที่แผ่ไปยัง คนอื่น สัตว์อื่นและตรัสถามว่า เมื่อประกอบด้วยความไม่มีเวรเช่นนี้ มีความไม่เศร้าหมองอย่างนี้มีจิตใจหมดจดอย่างนี้ ก็ย่อมจะได้ความอุ่นใจ 4 ประการคือ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 1. ถ้าหากว่าชาติหน้ามีจริง บาปบุญที่ทำไว้มีจริง ก็เมื่อเราทำแต่ดี ไม่ทำชั่ว เราจะชื่นใจว่าเราจะไป เกิดในสุคติโลกสวรรค์แน่นอน นี้เป็นความอุ่นใจข้อที่หนึ่ง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 2. ถ้าหากว่าชาติหน้าไม่มีจริงบาปบุญที่คนทำไว้ไม่มีจริงก็เมื่อเราไม่ทำชั่ว ทำแต่ดีชาตินี้เราก็สุข แม้ชาติหน้าจะไม่มีก็ตามนี้เป็นความอุ่นใจข้อที่สอง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 3. ถ้าหากว่าบาปที่คนทำไว้ ชื่อว่าเป็นอันทำ คือได้รับผลของบาป ก็เมื่อเราไม่ทำบาปแล้ว เราจะได้ รับผลของบาปที่ไหน นี้เป็นความอุ่นใจข้อที่สาม</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> 4. ถ้าหากว่าบาปที่คนทำแล้วไม่ได้เป็นบาปอันใดเลยหรือไม่เป็นอันทำ ก็เมื่อเราไม่ได้ทำบาป เราก็ พิจารณาตนว่าบริสุทธิ์ทั้งสองส่วน คือ ส่วนที่เราไม่ได้ทำชั่ว และในส่วนที่เราทำดี เราก็มีความสุขในปัจจุบัน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> เพราะฉะนั้น คนที่ไม่ได้ทำชั่ว นรกสวรรค์จะมีหรือไม่มีบาปบุญจะมีหรือไม่มี เขาก็ได้ดีทั้งขึ้นทั้งล่อง แต่คนที่ทำชั่วนรกสวรรค์จะมีหรือไม่มี บาปบุญจะมีหรือไม่มี เขาก็เดือดร้อนทั้งขึ้นทั้งล่อง ถ้าหากว่าสวรรค์มีจริง เขาก็ไม่ได้ขึ้นสวรรค์ ถ้านรกมีจริง เขาก็ต้องลงนรก ถ้าหากว่าสิ่งเหล่านี้ไม่มีจริง เราก็ไม่ต้องเดือดร้อน เพราะ เราไม่ได้ทำชั่วในปัจจุบัน และเราก็มีความสุขในปัจจุบัน เพราะเราทำดี การให้พิจารณาอย่างนี้ เป็นการพิจารณา ที่สร้างเหตุสร้างผลขึ้น</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ท่านทั้งหลายจงพิจารณาข้อความนี้ดูว่า ในกาลามสูตรนี้ถ้าหากคณาจารย์อื่น ๆ มาพบชาวกาละมะเข้า อาจจะพูดเหมือนบรรดาอาจารย์อื่น ๆ ที่เคยผ่านมา คือ พูด ติเตียนศาสนาอื่นแล้วยกย่องศาสนาของตนเอง แต่พระพุทธเจ้ามิได้ทรงกระทำเช่นนั้นคือ ไม่โจมตีศาสนาอื่นเลย แม้แต่สักคำเดียว พระองค์เพียงแต่บอกว่าอย่าเพิ่งเชื่อถ้าใครพูดชักนำมา ทรงเตือนว่าอย่าเพิ่งเชื่อและให้พิจารณา ด้วยตนเองเท่านั้น เมื่อได้พิจารณาด้วยตนเองแล้วเห็นว่าเป็นกุศล ก็ให้ทำตาม แต่ถ้าเป็นอกุศลก็ให้ละเสีย</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ยกตัวอย่างเช่น โลภ โกรธ หลง นั้นเป็นอกุศล ไม่ดี มีโทษ วิญญูชนติเตียน เป็นไปเพื่อทุกข์ พระพุทธเจ้าก็ตรัสให้ละเสีย แต่ถ้าหากเห็นว่า ความไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลงนั้นเป็นกุศลไม่มีโทษ วิญญูชน สรรเสริญ เป็นไปเพื่อความสุข พระพุทธเจ้าทรงสอนให้บำเพ็ญ โดยให้ชาวกาลามะพิจารณาเห็นด้วยตนเอง จากการที่พระองค์ทรงตั้งคำถามให้ชาวกาลามะ คิดพิจารณาเอาเอง โดยไม่ให้งมงาย คือ พระองค์มิได้ทรงบอก ว่าท่านต้องเชื่อหรือบอกว่าถ้าท่านไม่เชื่อท่านต้องตกนรกหมกไหม้หรือว่าท่านต้องเชื่อแล้วท่านจะได้ขึ้นสวรรค์ พระพุทธเจ้ามิได้ตรัสอย่างนี้แต่ตรัสบอกให้พิจารณาเอาเอง</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ในที่สุด พระพุทธเจ้าก็ตรัสว่า ถ้าเราทำดีโดยการมีเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขาแล้ว เราจะมี ความอุ่นใจถึง4 อย่าง ซึ่งคนทำชั่วนั้นจะไม่มีความอุ่นใจดังกล่าวเลย</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> การพิจารณาอย่างนี้เป็นข้อความสำคัญในกาลามสูตร แท้ที่จริง ยังมีข้อความอื่นอีกในพระสูตรนี้ แต่เป็นข้อปลีกย่อย จึงไม่ได้นำมากล่าวไว้ในที่นี้</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ในปัจจุบันนี้นักวิทยาศาสตร์ นักคิดชาวตะวันตก ได้สรรเสริญพระพุทธศาสนาในแง่ของการมีเหตุผล ไว้มาก เพราะเป็นคำสอนอันมีเหตุผลและสอดคล้องกับหลักวิทยาศาสตร์ของพระพุทธศาสนา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ดังนั้น กาลามสูตรจึงเป็นพระสูตรที่ให้อิสระในด้านความคิด แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ให้เราเชื่อ แต่ให้พิจารณาให้ดีเสียก่อน แล้วจึงค่อยเชื่อ อย่าเชื่อโดยฟังตามกันมา แม้แต่พระคัมภีร์ก็อย่าเพิ่งเชื่อ ให้พิจารณา ดูเสียก่อน ถ้าทำได้อย่างนี้ ถือว่าสมกับการเป็นชาวพุทธ ไม่เชื่ออะไรอย่างไร้เหตุผล โดยไม่พิจารณาว่าควรเชื่อ หรือไม่เพียงไร</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> เราจึงควรภูมิใจที่เราได้นับถือพระพุทธศาสนา อันเป็นศาสนาที่มีเหตุผล สอดคล้องกับวิทยาศาสตร์ ในโลกปัจจุบันไม่เป็นไปเพื่อเบียดเบียนตนและผู้อื่น แต่เป็นไปเพื่อประโยชน์ตนและผู้อื่น และเป็นไปเพื่อความ สิ้นทุกข์ในที่สุด แม้ทุกข์ยังไม่หมด แต่ก็มีความสงบสุขในชีวิตเพิ่มขึ้น เมื่อเราได้ปฏิบัติได้ถูกต้องตามพุทธธรรม ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"> ที่มา :หนังสือความดีเด่นของกาลามสูตร และ คำสดุดีพระพุทธศาสนาของนักปราชญ์ชาวตะวันตก โดย พระธรรมวิสุทธิกวี วัดโสมนัสวิหาร กรุงเทพมหานคร</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TQNzSQBNXcI/AAAAAAAAbFg/WxhRF06jkzw/s1600/150837_1411901390781_1629918609_868409_4999237_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><img border="0" height="191" src="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TQNzSQBNXcI/AAAAAAAAbFg/WxhRF06jkzw/s320/150837_1411901390781_1629918609_868409_4999237_n.jpg" width="320" /></span></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-2074163051953469896?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-14510728175000492872010-11-29T04:37:00.000-08:002010-11-29T04:37:40.920-08:00ปราสาทพระวิหารกับการสูญเสียดินแดนไทย<b>โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 พฤศจิกายน 2553 16:09 น<br /><br />1. สถานการณ์</b><br /> <br /> <span style="font-size: small;"> - พ.ศ. 2543 (สมัยรัฐบาล นายชวน หลีกภัย) ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร รมช.กต. ได้ลงนามบันทึกความเข้าใจระหว่างไทย-กัมพูชา ว่าด้วยการสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนทางบก (MOU 2543) โดยมีการลงนามอนุมัติการใช้แผนที่1 : 200,000 ของนายชวน หลีกภัย ในหนังสือลง 12 มิ.ย. 2543 โดยเข้าใจว่าเป็นแผนที่สยามอินโดจีน ทั้งที่ไทยไม่เคยยอมรับแผนที่นี้มาก่อนเพราะมีความผิดพลาดทางภูมิศาสตร์ และไม่ยึดหลักสันปันน้ำ ซึ่งแผนที่ฉบับนี้จะทำให้ไทยสุ่มเสี่ยงต่อการสูญเสียดินแดนประมาณ 1,800,000 ไร่ (จว.อ.บ. จว.ศ.ก., จว.ส.ร., จว.บ.ร., จว.ส.ก., จว.จ.บ., จว.ต.ร.)<br /> <br /> - พ.ศ. 2544 (สมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร) นายสุรเกียรติ์ เสถียรไทย รมว.กต. ได้ลงนามบันทึกความเข้าใจระหว่างไทย - กัมพูชา ว่าด้วยพื้นที่ที่ไทยและกัมพูชาอ้างสิทธิในไหล่ทวีปทับซ้อนกัน (MOU 2544) โดยที่ก่อนหน้านั้นฝ่ายไทยไม่เคยยอมรับการอ้างสิทธิของกัมพูชา ซึ่งทำให้ไทยสุ่มเสี่ยงที่จะสูญเสียทรัพยากรทางทะเล (น้ำมันปิโตรเลียม) มูลค่ามหาศาล นอกจากนี้ยังมีแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา 2544 ลงนามโดย พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ( JC 2544) รับรอง MOU 2544 ด้วย<br /> <br /> - พ.ศ. 2546 (สมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร) จาก (MOU 2543) ทำให้คณะกรรมาธิการเขตแดนร่วมไทย - กัมพูชา (JBC) ได้มีการจัดทำแผนแม่บท (TOR 2546) เร่งการสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนทางบก รวมทั้งทำแผนที่ระหว่างไทย-กัมพูชา<br /> <br /> - พ.ศ. 2551 (สมัยรัฐบาล นายสมัคร สุนทรเวช) นายนพดล ปัทมะ รมว.กต.ได้มีแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา ว่า ไทยสนับสนุนให้กัมพูชาขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกแต่เพียงฝ่าย เดียว ซึ่งทำให้ไทยต้องสูญเสียดินแดนรอบปราสาทพระวิหารกว่า 2,875 ไร่ (และเป็นการยอมรับแผนที่ 1:200,000) ต่อมาศาลปกครองกลางได้มีคำสั่งให้เพิกถอนแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา เพราะขัดรัฐธรรมนูญปี 2550มาตรา 190<br /> <br /> - พ.ศ. 2551 (สมัยรัฐบาล นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์) ได้มีการเสนอให้มี กรอบการเจรจาสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนทางบกไทย-กัมพูชาตลอดแนว โดยเสนอเอกสาร MOU 2543 และ TOR 2546 เป็นเอกสารประกอบการประชุมร่วมรัฐสภาในการประชุมสมัยสามัญนิติบัญญัติ ครั้งที่ 5 (ทั้งที่ MOU 2543 สิ้นผลไปแล้ว และ TOR 2546 มิได้ผ่านการรับรองจากรัฐสภา ตามมาตรา 224 มาก่อน) ผลปรากฏว่า สมาชิกรัฐสภามีมติเห็นชอบกรอบการเจรจาดังกล่าว ด้วยคะแนนเสียง 409 : 7 แม้จะผ่านมติเสียงข้างมาก แต่ขัดรัฐธรรนูญ มาตรา 1<br /> <br /> - พ.ศ. 2552-2553 (สมัยรัฐบาล นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) ได้ พยายามเสนอบันทึกการประชุมคณะกรรมาธิการเขตแดนร่วมไทย-กัมพูชา (JBC) และรายงานการประชุมคณะกรรมการชายแดนทั่วไปไทย-กัมพูชา (GBC) เข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภาเพื่อขอความเห็นชอบตามรัฐธรรมนูญ ปี 2550 มาตรา 190 (เท่ากับเป็นการยืนยัน แผนที่ 1:200,000 และยอมรับผลการดำเนินการตาม MOU 2543 และ TOR 2546 ซึ่งยึดแผนที่ 1:200,000 เป็นหลัก แม้ว่า MOU 2543 ได้สิ้นผลไปแล้วตั้งแต่สมัยรัฐบาล นายชวน หลีกภัย และทั้ง TOR 2546 มิได้ผ่านการรับรองของรัฐสภาในฐานะเป็นกรอบการเจรจา)<br /> <br /> 1.1 ศาลโลกกับคดีปราสาทพระวิหาร<br /> <br /> เมื่อ 6 ต.ค. 2502 กัมพูชาเป็นโจทก์ยื่นคำร้องฝ่ายเดียวเพื่อฟ้องไทยเป็นจำเลย ขอให้ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศวินิจฉัยว่า พื้นที่ที่ปราสาทพระวิหารตั้งอยู่นั้น อยู่ในอำนาจอธิปไตยของกัมพูชารวม 5 ประเด็น คือ 1) สถานภาพของแผนที่ผนวก 1 แนบท้ายคำฟ้อง 2) ความถูกต้องของเขตแดนที่ปรากฏบนแผนที่ผนวก 1 3) ชี้ขาดว่าพื้นที่ที่ปราสาทพระวิหารตั้งอยู่นั้นอยู่ภายใต้อธิปไตยของกัมพูชา 4) ให้ไทยถอนกำลังจากตัวปราสาทและบริเวณที่ตั้งปราสาท 5) ให้ไทยคืนวัตถุโบราณที่หายไปจากปราสาทพระวิหาร<br /> <br /> เมื่อ 15 มิ.ย. 2505 ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศได้พิพากษาเฉพาะ ข้อ 3 ข้อ 4 ข้อ 5 โดยไม่รวม ข้อ 1 ข้อ 2<br /> <br /> เนื่องจากปราสาทพระวิหารตั้งอยู่บนเขาพระวิหารซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ เทือกเขาดงรัก (หรือเขาบรรทัด) ในเขตไทยซึ่งต่อกับเขตแดนกัมพูชา โดยไทยยึดสันปันน้ำเป็นเส้นแบ่งเขตแดนตามสนธิสัญญาทวิภาคีกับฝรั่งเศสลง 13 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 122 (ค.ศ. 1904) ต่อมา เมื่อ ค.ศ.1905- 1907 คณะกรรมการปักปันเขตแดนผสมสยาม-ฝรั่งเศส ได้ไปตรวจสอบ ลงความเห็นว่า การกำหนดเขตแดนบริเวณทิวเขาดงรักโดยใช้สันปันน้ำเป็นหลักตามสนธิสัญญา ค.ศ. 1904 นั้นชัดเจนอยู่แล้ว เส้นสันปันน้ำจึงเป็นเส้นกำหนดเขตไทย-กัมพูชา ซึ่งเป็นที่ยอมรับมาโดยตลอดและไม่มีการเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขตั้งแต่ ค.ศ. 1904 โดยไม่เคยมีผู้ใดโต้แย้งหรือให้ความเห็นเป็นอย่างอื่น และไม่มีการเปลี่ยนแปลงเป็นอื่นไปได้นอกจากได้รับความยินยอมเห็นชอบจากภาคี คู่สัญญา<br /> <br /> สำหรับคดีปราสาทพระวิหารแม้ เสียงผู้พิพากษาข้างมากจะตัดสินให้ปราสาทพระวิหารอยู่ภายใต้อำนาจอธิปไตยของ กัมพูชา แต่ศาลไม่ได้วินิจฉัยเกี่ยวกับสถานภาพของแผนที่ผนวก 1 มาตราส่วน 1:200,000 หรือความถูกต้องของเส้นเขตแดนที่ปรากฏบนแผนที่ดังกล่าวตามที่กัมพูชาขอให้ ศาลพิจารณา นอกจากนี้ยังมีผู้พิพากษาอีกหลายท่านที่เขียนคำพิพากษาแย้งไว้ว่า ปราสาทพระวิหารนั้นอยู่บนดินแดนภายใต้เขตอำนาจอธิปไตยของไทยตามหลักสันปัน น้ำที่กำหนดไว้ในสนธิสัญญา ค.ศ. 1904 และยืนยันใน ค.ศ. 1907 ดังนั้นแผนที่ทั้งหมดที่กัมพูชานำมาอ้างประกอบคำฟ้องฯ เป็นสิ่งที่ทำขึ้นโดยฝรั่งเศส/หรือกัมพูชา โดยไทยไม่มีส่วนร่วมด้วยเลยแม้แต่ฉบับเดียว แผนที่ทุกฉบับที่คัดลอกมาจากแผนที่ผนวก 1 จึงมีความผิดพลาดโดยอำนวยประโยชน์ให้ผู้จัดทำ และนำความเสียหายมาสู่ประเทศไทย<br /> <br /> 1.2 การขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก<br /> <br /> หลังจากการลงนาม MOU 2543 ในปี พ.ศ. 2544 (สมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร) นาย สุรเกียรติ์ เสถียรไทย รมว.กต. ได้ลงนามบันทึกความเข้าใจระหว่างไทย-กัมพูชา ว่าด้วยพื้นที่ที่ไทยและกัมพูชาอ้างสิทธิในไหล่ทวีปทับซ้อนกัน (MOU 2544) และ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้ลงนามใน JC 2544 ยืนยันการตกลงใน MOU 2543 และสนับสนุน MOU 2544 พร้อมทั้งระบุในการประชุมคณะกรรมการฝ่ายเทคนิค ซึ่งตั้งโดยอำนาจ MOU 2544 ว่าเมื่อกระทำเรื่องที่คั่งค้าง คือ การสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนทางบกแล้ว จึงจะดำเนินการเจรจาเรื่องผลประโยชน์ในทะเล<br /> <br /> ต่อมา นายนพดล ปัทมะได้แถลงโครงการสำคัญ คือ การพัฒนาและใช้ประโยชน์ในพื้นที่พัฒนาร่วม ( JDA) เพื่อหาก๊าซธรรมชาติและน้ำมันปิโตรเลียมในพื้นที่ไหล่ทวีปที่ทั้งสองฝ่าย อ้างสิทธิทับซ้อนกัน 26,000 ตร.กม. และเร่งเจรจากรณีการขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก นอกจากนี้ยังสนับสนุนการพัฒนาเส้นทางหมายเลข 48 เกาะกง-สแรอัมเบิล ในกัมพูชา (โดย ครม.สมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้มีมติอนุมัติใช้งบประมาณในรูปแบบความช่วยเหลือพัฒนาเส้นทางดังกล่าว)<br /> <br /> นอกจากนี้ ผู้อำนวยการ Cambodian National Petroleum Authority ยังเปิดเผยข้อมูลว่า พ.ต.ท.ทักษิณจะนำบริษัท เพิร์ล ออยล์ (ที่มีกลุ่มทุนเทมาเส็กของสิงคโปร์ถือหุ้น) และ บริษัท ปตท.สผ. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) (ซึ่ง พ.ต.ท.ทักษิณ ถือหุ้นใหญ่) ไปร่วมทุนกับบริษัทกัมพูชาเพื่อขอรับสัมปทานในการขุดเจาะน้ำมันและก๊าซ ธรรมชาติที่บล็อก B ส่วนเอกชนที่เข้าไปลงทุนในกัมพูชา ได้แก่ บริษัท ชินคอร์ปอเรชั่น ทำธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมผ่านบริษัท Shenington Invesments Pte.Ltd.โดยมีบริษัท กัมพูชา ชินวัตร เป็นผู้รับอนุญาตให้ดำเนินธุรกิจด้านโทรคมนาคมในกัมพูชา ได้เป็นเวลา 35 ปี และบริษัท กัมพูชา ชินวัตร ได้รับมอบหมายให้ติดตั้งอุปกรณ์รับส่งสัญญาณ/ ให้บริการไอพีสตาร์ ส่วนบริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล บรอดคาสติ้ง คอร์ปอเรชั่น ของ นพ.พรหมมินทร์ เลิศสุริย์เดช ดำเนินธุรกิจ ไอบีซีเคเบิลทีวี เป็นต้น<br /> <br /> เมื่อปี พ.ศ. 2549 กัมพูชาได้เสนอให้องค์การยูเนสโกแห่งสหประชาชาติ พิจารณาปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ในการนี้กัมพูชาพยายามยึดครองพื้นที่ 4.6 ตร.กม. ของไทยเพื่อใช้เป็นเขตกันชนรอบตัวปราสาทตามเงื่อนไขในการขึ้นทะเบียนมรดกโลก โดยกัมพูชาได้ออกพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตคุ้มครองปราสาท ซึ่งแสดงเส้นเขตแดนไทย-กัมพูชา และกำหนดอำนาจหน้าที่ของรัฐเหนือเขตคุ้มครองตามแผนที่แนบท้าย (แผนที่ 1:200,000)<br /> <br /> ต่อมาเมื่อ 18 มิ.ย. พ.ศ. 2551 (สมัยรัฐบาล นายสมัคร สุนทรเวช) นาย นพดล ปัทมะ รมว.กต. ได้มีแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา ว่าไทยสนับสนุนให้กัมพูชาขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกแต่เพียงฝ่าย เดียว ซึ่งศาลปกครองมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว ไม่ให้รัฐบาลนำแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา และมติ ครม. เมื่อ 17 มิ.ย. 2551 ไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินการขึ้นทะเบียนมรดกโลก และศาล รธน.วินิจฉัยว่า รัฐบาลทำเกินบทบาท/ อำนาจฝ่ายบริหารต่อเรื่องอธิปไตยและดินแดน รวมทั้งเป็นการทำโดยพลการ/ ไม่ผ่านการรับฟังความคิดเห็นของประชาชน ตลอดจนไม่นำเรื่องนี้ผ่านรัฐสภา จึงเป็นการละเมิด รธน.ปี 2550 มาตรา 190 เนื่องจากแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชามีสถานะเป็น “สนธิสัญญา” จึงก่อให้เกิดพันธะผูกพันต่อรัฐบาลทั้งสองฝ่าย และก่อให้เกิดผลกระทบต่อไทยโดย ข้อ 1 ระบุว่า ไทยสนับสนุนการขอขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกตามแผนที่ที่จัด เตรียมโดยกัมพูชา ซึ่งมีเนื้อที่รวมทั้ง “ตัวปราสาท” และ “บริเวณพื้นที่โดยรอบ” ทางทิศตะวันออกและทิศใต้ เป็นการแสดงว่าไทยยอมรับอำนาจอธิปไตยของกัมพูชาเหนือปราสาทพระวิหาร อันเป็นพื้นที่ทับซ้อนระหว่างไทย-กัมพูชา<br /> <br /> ข้อเท็จจริง คดีปราสาทพระวิหารศาลยุติธรรมระหว่างประเทศได้ตัดสินให้กัมพูชามีอำนาจ อธิปไตยเหนือพื้นที่ที่ปราสาทพระวิหารตั้งอยู่เท่านั้น ซึ่งไทยได้ยื่นประท้วงคำพิพากษาและตั้งข้อสงวนไว้ โดย ถือว่า ปราสาทพระวิหารยังอยู่ในอำนาจอธิปไตยของไทยและไทยจะกลับไปครอบครองอีกครั้ง ข้อสงวนของไทยครอบคลุมถึงสิทธิของไทยในขณะนั้นและ/หรือจะพึงมีในอนาคต แต่เนื้อหาข้อ 1 ในแถลงการณ์ร่วม เป็น การเพิกถอนคำคัดค้านและข้อสงวนสิทธิของไทย จึงเป็นการหยิบยื่น “ปราสาทพระวิหาร” รวมถึง “พื้นที่รอบปราสาท” ตามที่ระบุไว้ในแผนที่แนบท้ายแถลงการณ์ร่วม ให้อยู่ภายใต้อำนาจอธิปไตยของกัมพูชาโดยปราศจากเงื่อนไข<br /> <br /> นอกจากนี้เนื้อหาในข้อ 4 ยังระบุว่า ไทยกับกัมพูชาจะร่วมกันทำแผนบริหารจัดการ “พื้นที่ด้านทิศเหนือ” และ “ทิศตะวันตก” ของปราสาทพระวิหาร โดยแผนบริหารจัดการนั้นจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนบริหารจัดการปราสาทและพื้นที่ โดยรอบซึ่งจะนำเสนอคณะกรรมการมรดกโลก ทั้งนี้ ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกครั้งที่ 32 ระบุ ให้มีองค์กร/ ประเทศ 7 องค์กร/ ประเทศ เข้ามาทำแผนบริหารจัดการพื้นที่ด้วย โดยไทยจะเป็นเพียง 1 ใน 7 องค์กร/ ประเทศที่จะบริหารจัดการมรดกอันเป็นของไทยเท่านั้น<br /> <br /> คณะกรรมการมรดกโลกได้ประชุมไปแล้ว 3 ครั้ง โดยการประชุมคณะกรรมการมรดกโลก ครั้งที่ 31 ที่เมืองไครสต์เชิร์ช นิวซีแลนด์ ได้มีการเสนอขอขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก ต่อมา ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลก ครั้งที่ 32 ที่ควิเบก เมื่อ 7 ก.ค. 2551 ที่ประชุมรับพิจารณาปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก แต่การขึ้นทะเบียนจะบรรลุผลผสมบูรณ์ต่อเมื่อกัมพูชาส่งแผนที่/ แผนผังฉบับสมบูรณ์ ประกอบด้วย Buffer Zone, Development Zone และแผนบริหารจัดการพื้นที่เรียบร้อยแล้ว นอกจากนี้การประชุมคณะกรรมการมรดกโลก ครั้งที่ 33 ที่สเปน ยังระบุว่า บันทึกการประชุมทั้ง 3 ฉบับ ที่ลงนามแล้วนั้น ยังไม่มีผลจนกว่าทั้งสองฝ่ายจะต้องยืนยันผ่านช่องทางการทูตว่า ได้มีการดำเนินการตามกระบวนการทางกฎหมายภายในประเทศครบถ้วนแล้ว<br /> <br /> ส่วนการประชุมคณะกรรมการมรดกโลก ครั้งที่ 34 ที่บราซิล เมื่อ 25 ก.ค. 2553 กัมพูชายังไม่สามารถปฏิบัติตามกรอบดังกล่าวข้างต้นได้อย่างสมบูรณ์ ที่ประชุม จึงได้มีมติให้เลื่อนกรณีการขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกไปพิจารณา ในปี 2554<br /> <br /> 1.3 บันทึกความเข้าใจระหว่างไทย-กัมพูชา ว่าด้วยการสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนทางบก (Memorandum of Understanding : MOU)<br /> <br /> เมื่อ 14 มิ.ย. 2543 (สมัยรัฐบาล นายชวน หลีกภัย) ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร รมช.กต. ได้ลงนามใน MOU 25432 โดยมีข้อความที่สุ่มเสี่ยงต่อการสูญเสียดินแดน คือ ข้อ (ค) การสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนทางบกให้เป็นตามแผนที่ที่จัดทำขึ้นตามผลงานการ ปักปันเขตแดนของคณะกรรมการปักปันเขตแดนระหว่างสยามกับอินโดจีน ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามอนุสัญญาฉบับปี ค.ศ.1904 และสนธิสัญญาฉบับปี ค.ศ. 1907 (ซึ่งหนังสืออนุมัติของ นายชวน หลีกภัย ลง 12 มิ.ย.2543 ระบุไว้ชัดเจนว่า หมายถึงแผนที่มาตราส่วน 1:200,000 ที่ฝรั่งเศสจัดทำขึ้นทั้งที่ไม่มีการรับรองจาก คณะกรรมการปักปันผสม สยาม-ฝรั่งเศส) เนื่องจากคณะกรรมการดังกล่าวได้ยุบเลิกไป ในเดือน มี.ค.1907 ส่วนแผนที่ฉบับนี้ (1:200,000) ถูกตีพิมพ์ที่กรุงปารีส ในปี ค.ศ. 1908 คณะกรรมการปักปันผสมฯ จึงไม่มีส่วนรับรู้/ จัดทำแผนที่ดังกล่าว และไม่อาจกล่าวได้ว่าแผนที่ 1: ๒๐๐,๐๐๐ เป็นแผนที่ซึ่งจัดทำโดย คณะกรรมการปักปันผสม สยาม - ฝรั่งเศส แต่กลับถูกรับรองโดย นายชวน หลีกภัย<br /> <br /> ที่สำคัญ MOU 2543 ยังไม่ได้ผ่านการเห็นชอบจากรัฐสภา ตาม รัฐธรรมนูญปี 2540 มาตรา 224 และสิ้นผลไปแล้ว เนื่องจากเป็นเพียงข้อตกลงระหว่างประเทศของฝ่ายบริหารในขณะนั้น ย่อมไม่ผูกพันต่อมา<br /> <br /> 1.4 คณะกรรมาธิการเขตแดนร่วมไทย-กัมพูชา (Joint Boundary Committee : JBC)<br /> <br /> JBC เป็นคณะทำงานที่ตั้งขึ้นตามบันทึกความเข้าใจระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักร ไทย กับรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา (MOU 2543) เมื่อ 14 มิ.ย. 2543 ให้ทำการสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนทางบกตลอดแนว โดยมี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศเป็นประธาน ผู้อำนวยการกองเขตแดน (กต.) เป็นกรรมการและเลขานุการ ส่วนกรรมการอื่นๆ ประกอบด้วย เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ ผู้แทนผู้บัญชาการกองทัพไทย เจ้ากรมแผนที่ทหาร เจ้ากรมอุทกศาสตร์ทหารเรือ ผู้แทนกระทรวงมหาดไทย ผู้บัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน อธิบดีกรมสนธิสัญญาทางกฎหมาย (กต.) เอกอัครราชทูต ณ กรุงพนมเปญ เป็นต้น ต่อมา เมื่อ 21 ต.ค. 2551 (สมัยรัฐบาล นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์) ครม. มีมติเห็นชอบแต่งตั้ง นายวศิน ธีรเวชญาณ (อดีต เอกอัครราชทูต ณ กรุงโซล/อดีตอธิบดีกรมสนธิสัญญา ทางกฎหมาย (กต.) ปี พ.ศ. 2543/ที่ปรึกษาด้านกฎหมายของ กต. ตั้งแต่สมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ถึงปัจจุบัน) เป็นประธาน JBC<br /> <br /> สำหรับอำนาจหน้าที่ของ JBC ในการสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนทางบกนั้น กต. อ้างว่าการปักปันเขตแดนยังไม่แล้วเสร็จ แต่ข้อเท็จจริง การปักปันเขตแดนระหว่างไทยกับกัมพูชานั้นทำเสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้ว ตามสนธิสัญญาสยาม-ฝรั่งเศส ค.ศ. 1904 (ร.ศ. 122) และ ค.ศ. 1907 ใน สมัยรัชกาลที่ 5 ไทยได้มีการปักปันเขตแดนกับประเทศเพื่อนบ้านทั้งสี่ด้านร่วมกับประเทศมหา อำนาจผู้ครองอาณานิคมโดยด้านไทย-กัมพูชา ทำกับฝรั่งเศส ทั้งสองฝ่ายได้จัดทำหลักฐานแสดงแนวเขตแดนไว้ เช่น สนธิสัญญา, อนุสัญญา, แผนที่ปักปัน หลักเขตแดน ทั้งนี้หลักฐานดังกล่าวยังคงมีผลบังคับใช้มาจนถึงปัจจุบันและสืบสิทธิมายัง ประเทศเพื่อนบ้านภายหลังได้รับเอกราช โดยการทำสนธิสัญญาสยาม-ฝรั่งเศส ค.ศ. 1907 ได้มีการจัดทำหลักเขตแดนไว้เป็นหลักฐาน จากช่องเกล (หรือช่องสะงำ) มาทางทิศตะวันตก จำนวน 73 หลัก (หลักที่ 1 ที่ช่องสะงำ อ.ภูสิงห์ จว.ศ.ก. ถึงหลักที่ 73 ที่ บ.หาดเล็ก อ.คลองใหญ่ จว.ต.ร.) ส่วนเขตแดนที่เหลือ จากช่องเกลไปทางทิศตะวันออกถึงช่องบก จว.อ.บ.นั้น ให้ยึดถือสันปันน้ำ ตามสนธิสัญญา ค.ศ. 1904 โดยไม่มีการจัดทำหลักเขตแดน เมื่อเป็นเช่นนี้ JBC จึงได้ทำเกินขอบเขตอำนาจหน้าที่ที่จะสำรวจในพื้นที่จากหลักเขตแดนที่ 1-73 แต่กลับหาวิธีเข้าไปในพื้นที่จากหลักเขตแดนที่ 1 ขึ้นไปสำรวจปราสาทพระวิหารด้วย<br /> <br /> เมื่อ 28 ต.ค. 2551 รัฐสภาได้เห็นชอบกรอบการสำรวจและจัดทำ หลักเขตแดนทางบกตลอดแนว ไทย-กัมพูชา ด้วยคะแนนเสียง 409:7 สำหรับการสำรวจและจัดทำหลักเขตแดนมีความคืบหน้ามากในการประชุม JBC เมื่อ 6-7 เม.ย. 2552 ทั้งสองฝ่ายสามารถตกลงกันได้เกือบทุกประเด็นโดยเฉพาะประเด็นการจัดตั้ง “ชุดทหารติดตามสถานการณ์ชั่วคราว” (Temporary Military Monitoring Task Force) เพื่อดำเนินการเกี่ยวกับการปรับกำลังทหาร และจัดตั้ง “ชุดประสานงานชั่วคราว” (Temporary Coordinating Task Force) เพื่อพิจารณาปัญหาที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่พิพาทบริเวณเขาพระวิหาร เมื่อ ข้อตกลงชั่วคราวไทย-กัมพูชาฯ มีผลบังคับใช้พื้นที่ปราสาทพระวิหารจะปราศจากกำลังทหารของไทย แต่จะมีชุดทหารติดตามสถานการณ์ชั่วคราว และชุดประสานงานชั่วคราวปฏิบัติหน้าที่แทนโดยทำงานร่วมกับฝ่ายกัมพูชา ตรงตามเงื่อนไขของการขึ้นทะเบียนมรดกโลก เรื่อง ไม่ให้มีกำลังทหารในทรัพย์สินมรดกโลกอย่างเด็ดขาด<br /> <br /> บันทึกการประชุม JBC จำนวน 3 ฉบับ ได้แก่<br /> <br /> 1) บันทึกการประชุม JBC สมัยวิสามัญที่เมืองเสียมราษฎร์ วันที่ 10-12 พ.ย. 2551<br /> <br /> ข้อสังเกต นายวศิน ธีรเวชญาณ ประธาน JBC ไทย ได้เร่งรัดประเด็นทางกฎหมายเกี่ยวกับพื้นที่รอบปราสาทพระวิหาร และกล่าวถึงข้อตกลงชั่วคราวซึ่งจะทำให้ JBC มีอำนาจตัดสินใจเรื่อง การเตรียมพื้นที่รอบปราสาทให้อยู่ในสภาพพร้อมสำหรับการสำรวจเขตแดน ส่วน นายวาร์ คิม ฮง ประธาน JBC กัมพูชา กล่าวว่า “ไทยได้ส่งกำลังทหารเข้ามาในพื้นที่ชายแดนและบางโอกาสกำลังเหล่านี้ได้ รุกล้ำเข้ามาในดินแดนกัมพูชา” ขณะที่ นายวศิน ธีรเวชญาณ ไม่ทักท้วง ปล่อยให้นายวาร์ คิม ฮง บันทึกไว้ในการประชุม (ทั้งที่ความจริงการรบกันบริเวณ ภูมะเขือ นั้นอยู่ในเขตไทย)<br /> <br /> 2) บันทึกการประชุม JBC ครั้งที่ 4 ที่กรุงเทพฯ วันที่ 3-4 ก.พ. 2552<br /> <br /> ข้อสังเกต ประธาน JBC ไทย ยังเร่งรัดการจัดทำหลักเขตแดน ส่วนประธาน JBC กัมพูชา ยังคงต้องการบันทึกถ้อยคำของฝ่ายกัมพูชาไว้ในบันทึกการประชุมว่า ฝ่ายไทยรุกล้ำอธิปไตยกัมพูชา<br /> <br /> 3) บันทึกการประชุม JBC สมัยวิสามัญ ที่กรุงพนมเปญ วันที่ 6-7 เม.ย. 2552<br /> <br /> ข้อสังเกต บันทึกการประชุมฉบับนี้อาจถือเป็นบทสรุปของการประชุมที่ผ่านมา โดย JBC ทั้งสองฝ่ายพยายามรวบรัดการพิจารณาเรื่องต่างๆ ( กต.ไทยไม่ยอมแปลเอกสารตรงตามข้อความ) และ ประธาน JBC ไทย ไม่ปฏิเสธข้อกล่าวหาของกัมพูชา ซึ่งเท่ากับยอมรับว่าไทยรุกล้ำอธิปไตยของกัมพูชา หาก มีการนำกรณีดังกล่าวฟ้องร้องต่อศาลโลก ไทยได้แสดงให้เห็นถึงความไม่หวงกันสิทธิและดินแดนของตน ซึ่งไทยอาจเข้าข่าย “กฎหมายปิดปาก” อีกครั้งก็เป็นได้ ปัจจุบันกัมพูชาประสบความสำเร็จทางพฤตินัยในการรุกล้ำอธิปไตยของไทย ด้วยการตั้งชุมชนรอบปราสาทพระวิหารซึ่งในทางกฎหมายระหว่างประเทศ การบุกรุกยึดครองของกองกำลังต่างชาติถือว่าเป็นขั้นแรกของการเสียดินแดนแล้ว เมื่อกระบวนการขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลก เสร็จสมบูรณ์กัมพูชาก็จะประสบความสำเร็จทางนิตินัย โดยมี “สนธิสัญญา” เป็นพันธะผูกพันรัฐบาลทั้งสองฝ่ายและเป็นที่ยอมรับของนานาชาติ แม้ว่ากองทัพไทยจะมีอำนาจกำลังรบเหนือกัมพูชา แต่กองทัพก็อาจถูกปิดกั้นการใช้กำลังทหารในการรักษาอธิปไตยของชาติด้วย “สนธิสัญญา” ที่กระทำขึ้นโดยฉ้อฉลและเป็นการกระทำผิดร่วมกันของนักการเมืองที่เป็นฝ่าย บริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ<br /> <br /> เมื่อ 28 ส.ค. 2552 และ 2 ก.ย. 2552 (สมัยรัฐบาล นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) ได้มีความพยายามเสนอบันทึกการประชุม JBC และร่างข้อตกลงชั่วคราวไทย-กัมพูชา เข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภา เพื่อขอความเห็นชอบตามรัฐธรรมนูญ ปี 2550 มาตรา 190 (ได้มีการเลื่อนวาระดังกล่าวออกไป) ต่อ มาเมื่อ 28 ต.ค. 2553 ได้มีการเสนอบันทึกการประชุม JBC และร่างข้อตกลงชั่วคราวไทย-กัมพูชา เข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภาเพื่อลงมติเห็นชอบใน 2 พ.ย. 53 แต่ภาค ประชาชนได้ออกมาชุมนุมคัดค้านการลงมติดังกล่าว ในที่สุดรัฐสภาได้มีมติให้ตั้งคณะกรรมาธิการขึ้นมาศึกษาบันทึกการประชุมทั้ง 3 ฉบับ ภายใน 30 วัน ก่อนจะนำเข้าสู่การพิจารณาอีกครั้ง<br /> <br /> ทั้งนี้ ภาคประชาชนภาคีเครือข่ายผู้ติดตามสถานการณ์ปราสาทพระวิหารและเครือข่าย ประชาชนไทยหัวใจรักชาติ ไม่เห็นด้วยกับการบรรจุวาระรายงานบันทึกการประชุม JBC และรายงานการประชุม GBC (General Border Committee) ซึ่งยึดหลัก MOU 2543 เข้าสู่การพิจารณาของรัฐสภา และไม่เห็นด้วยกับการตั้งคณะกรรมาธิการขึ้นมาศึกษาอีก ทั้งๆ ที่มีทางเลือกที่ดีกว่า คือ การยอมรับว่า MOU 2543 ที่ไปรับรอง แผนที่ 1:200,000 นั้น เป็นความผิดพลาด และไม่เป็นคุณต่อประเทศสมควรเร่งแก้ไข โดยเริ่มต้นจากการยอมรับความจริง<br /> <br /> เนื่องจาก JBC กำเนิดขึ้นตาม MOU 2543 ซึ่งยอมรับแผนที่ที่กัมพูชาใช้ (แผนที่มาตราส่วน 1: 200,000) เป็นพื้นฐานในการเจรจาและการดำเนินการทั้งปวง หาก รัฐสภามีมติเห็นชอบบันทึกการประชุม JBC ก็เท่ากับเป็นการยอมรับ MOU 2543 (ยอมรับแผนที่มาตราส่วน 1: 200,000) และข้อตกลงชั่วคราวฉบับดังกล่าวระบุว่า จะมีผลบังคับใช้ทันทีที่ผ่านกระบวนการตามกฎหมายสูงสุดภายในประเทศ<br /> <br /> การที่กัมพูชาขอขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกน่าจะเป็นเพียงจุด เริ่มต้น แต่เป้า หมายที่แท้จริง คือ การยึดครองพื้นที่ในไหล่ทวีปที่ไทยและกัมพูชาอ้างสิทธิทับซ้อนกันซึ่งอุดม ด้วยน้ำมันปิโตรเลียมมูลค่ามหาศาล รวมทั้งการรุกอาณาเขตไทยทางบกตลอดแนวชายแดน 7 จังหวัด โดยใช้การขอขึ้นทะเบียนปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกเป็นเครื่องมือในการจัดทำ สนธิสัญญาระหว่างประเทศขึ้นใหม่ เพื่อลบล้างข้อตกลงเดิมและเปิดโอกาสให้กัมพูชาสามารถกำหนดหลักเกณฑ์การปัก ปันเขตแดนใหม่ (ใช้แผนที่ 1:200,000)<br /> <br /> ปัจจุบันผู้ที่ได้รับความ เดือนร้อนที่สุด คือ ประชาชนตามแนวตะเข็บชายแดน ทั้งถูกปล้น ถูกลักพาตัว ถูกข่มขืน ถูกกระทำให้สูญเสียพื้นที่ทำกิน ทั้งๆ ที่ คนไทยยากจนและมีปัญหาไม่มีที่ดินทำกินมากพออยู่แล้ว มีหลักฐานว่า ราษฎรไทยต้องไปเช่าที่ดินกัมพูชาในที่ดินเดิมซึ่งตนทำมาหากิน (ภาคีเครือข่ายฯ มีหลักฐานการถูกกระทำเช่นนี้) ตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศ ถือว่า ฝ่ายทหารไทยและฝ่ายกัมพูชาช่วยกัน Genocide ราษฎรไทย ทั้งนี้ ราษฎรไทยใช้สิทธิเข้าไปตั้งบ้านเรือนเพื่อทวงคืนแผ่นดิน กองทัพควรเป็นที่พึ่งของประชาชนในยามนี้ อย่างน้อย ให้มีการผลักดันกองกำลังต่างชาติออกไปจากผืนแผ่นดินไทยตามแผนที่มาตราส่วน เดิมที่ไทยใช้อยู่ก่อนอันถูกต้องตามกฎหมาย<br /> <br /> 2. ข้อเสนอ<br /> <br /> 2.1 คัดค้านการรับรองบันทึกการประชุม JBC ทั้ง 3 ฉบับ และร่างข้อตกลง ชั่วคราวไทย-กัมพูชา ลง 6 เม.ย. 2552<br /> <br /> 2.2 รัฐบาลต้องยกเลิก MOU 2543, MOU 2544, JC 2544, TOR 2546 (เรื่องแผนที่ มาตราส่วน 1:200,000) รวมทั้งยกเลิก แถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา 2551 และทบทวนการปฏิบัติตามรายงาน GBC<br /> <br /> 2.3 สมควรให้ประชาชนไทยรับรู้ข้อมูลข่าวสารที่เป็นจริง และมีส่วนร่วมแสดงความคิดเห็นในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว<br /> <br /> 2.4 รัฐบาลควรทบทวนจุดยืนในเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับการรักษาอธิปไตยของชาติ<br /> <br /> 2.5 ดูแลและให้ความเป็นธรรมกับประชาชนที่ตั้งหมู่บ้านทวงคืนแผ่นดินตามตะเข็บชาย แดน และประชาชนที่ถูกทหารกัมพูชายึดที่ดินทำกิน รวมทั้งปลูกบ้านเรือนทับที่ดินของคนไทย<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-1451072817500049287?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-77804171925598680682010-11-25T03:52:00.000-08:002010-11-25T03:52:19.220-08:00เปิดรายละเอียด หนังสือพันธมิตรฯ ยื่น “มาร์ค”ถอน เจบีซี.- ม.190 พ้นสภา<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TO5L8gh5f6I/AAAAAAAAbEo/Q7raI7NGKCU/s1600/553000017685201.JPEG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TO5L8gh5f6I/AAAAAAAAbEo/Q7raI7NGKCU/s320/553000017685201.JPEG" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><a href="http://www.manager.co.th/Politics/ViewNews.aspx?NewsID=9530000166780">โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 พฤศจิกายน 2553 15:27 น</a><br /><br /><br /><strong>เปิดรายละเอียดหนังสือพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ยื่นต่อนายกฯ เมื่อเที่ยงที่ผ่านมา เรีนยกร้องให้ถอนร่างบันทึกผลการประชุมของคณะกรรมาธิการเขตแดนไทย-กัมพูชา และร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญมาตรา 190 ออกจากความเห็นชอบจากรัฐสภา</strong><br /> <br /> วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553<br /> <br /> <strong>เรื่อง ขอให้ถอนร่างบันทึกผลการประชุมของคณะกรรมาธิการเขตแดนไทย-กัมพูชา และร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญมาตรา 190 ออกจากความเห็นชอบจากรัฐสภา</strong><br /> <br /> <strong>กราบเรียน ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี</strong><br /> <br /> ตามที่พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ได้มาชุมนุมที่หน้ารัฐสภาเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เพื่อคัดค้านการรับรองผลบันทึกการประชุมของคณะกรรมาธิการเขตแดนไทย-กัมพูชา (JBC) โดยสมาชิกรัฐสภา ทั้งนี้เพราะได้เห็นเป็นทีประจักษ์ว่าผลบันทึกการประชุมดังกล่าวได้มีปัญหา ในเรื่องการกล่าวร้ายอันเป็นเท็จว่าประเทศไทยได้เป็นฝ่ายรุกล้ำฝ่ายกัมพูชา อีกทั้งยังแฝงเร้นการนำร่างข้อตกลงชั่วคราวที่ให้มีการรับรอง MOU 2543 และ TOR 2546 เข้าขอความเห็นชอบจากที่ประชุมรัฐสภาด้วย ซึ่งในร่างข้อตกลงชั่วคราวดังกล่าวยังระบุให้ทหารไทยและกัมพูชาต้องถอนออก จากพื้นที่ดินแดนไทยทั้งๆ ที่ไม่มีการกล่าวถึงการรุกล้ำและยึดครองดินแดนไทยโดยชุมชน วัด ตลาด และ สิ่งปลูกสร้างในดินแดนไทยในบริเวณเขาพระวิหารแต่ประการใด<br /> <br /> พื้นที่เขาพระวิหาร อยู่ในบริเวณ 195 กิโลเมตร จาก ช่องสะงำ จ.ศรีสะเกษ และ ช่องบก จ.อุบลราชธานี ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ได้สำรวจและปักปันเขตแดนเสร็จสิ้นไปเมื่อ 103 ปีที่แล้วโดยคณะกรรมการผสมสยามกับฝรั่งเศสซึ่งจัดตั้งขึ้นตามสนธิอนุสัญญา ระหว่างสยามกับฝรั่งเศส ค.ศ.1904 ได้กำหนดว่าเส้นเขตแดนบริเวณดังกล่าวใช้เส้นสันปันน้ำและแนวหน้าผาซึ่งมี ความชัดเจนเป็นเส้นเขตแดนระหว่างไทย-กัมพูชาโดยที่ไม่เคยต้องจัดทำหลักเขต แดนใดๆ ทั้งสิ้น<br /> <br /> ดังนั้นการที่จะให้รัฐสภารับรองผลบันทึกการประชุมของคณะกรรมาธิการ เขตแดนไทย-กัมพูชา ดำเนินการไปเจรจาเพื่อจัดทำหลักเขตแดนไทย-กัมพูชาในพื้นที่เขาพระวิหารซ้ำ อีกครั้ง ย่อมอาจถูกตีความจากนานาประเทศได้ว่าประเทศไทยได้สละหลักสันปันน้ำและแนว หน้าผาตามข้อบทในอนุสัญญา ค.ศ.1904 และรายงานผลงานการปักปันเขตแดนของคณะกรรมการสยามกับฝรั่งเศส ไปเป็นเส้นเขตแดนอย่างอื่นคือ เส้นเขตแดนตามแผนที่มาตราส่วน 1:200,000 ซึ่งจัดทำโดยฝรั่งเศสแต่เพียงฝ่ายเดียว และจะเป็นผลทำให้ไทยต้องเสียดินแดนในที่สุด อีกทั้งคณะกรรมการมรดกโลกก็ย่อมเข้าใจไปว่าการจัดทำหลักเขตแดนไม่แล้วเสร็จ ตาม MOU 2543 ย่อมหมายถึงการจัดทำเขตแดนไม่แล้วเสร็จตามเส้นเขตแดนที่กำหนดเอาไว้ในแผนที่ มาตราส่วน 1:200,000 ซึ่งไม่เป็นอุปสรรคหรือกระทบต่อแผนบริหารจัดการพื้นที่มรดกโลก บริเวณปราสาทพระวิหาร แต่ประการใด โดยมีหลักฐานปรากฏอย่างชัดเจนแล้วว่าองค์การยูเนสโกได้ให้เงินสนับสนุนจำนวน 50,000 เหรียญสหรัฐ เพื่อซ่อมสร้างตลาดชุมชนกัมพูชาในดินแดนไทย เพราะฝ่ายกัมพูชาได้อ้างว่าไทยรุกล้ำดินแดนกัมพูชาตามแผนที่มาตราส่วน 1:200,000 และเหตุผลที่นายฮุน เซน ต้องการกลับไปก่อนสภาพปี 2551 แท้ที่จริงก็คือต้องการตอกย้ำความเท็จให้ประชาคมโลกทราบว่าในปี 2551 ประเทศไทยได้เป็นฝ่ายปะทะพื้นที่บริเวณเขาพระวิหารรุกล้ำดินแดนกัมพูชาตาม แผนที่มาตราส่วน 1:200,000<br /> <br /> อีกทั้งปรากฏอย่างชัดเจนแล้วว่าการประชุมคณะกรรมาการมรดกโลกครั้งที่ ผ่านมา ฝ่ายกัมพูชาได้ส่งแผนที่เขาพระวิหารมาตราส่วน 1:200,000 ให้กับทุกประเทศ ยกเว้นประเทศไทย ย่อมหมายความว่าหากดำเนินการเช่นนี้ต่อไป การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกย่อมดำเนินการอนุมัติแผนบริหารจัดการของกัมพูชา โดยยึดเส้นเขตแดนตามแผนที่มาตราส่วน 1:200,000 ในการพิจารณาเขตบริหารจัดการมรดกโลกเขาพระวิหาร<br /> <br /> จากเหตุผลดังกล่าวหากรัฐบาลตัดสินใจยกเลิก MOU 2543 โดยอ้างการละเมิดและการกระทำผิดเงื่อนไขใน MOU 2543 ของกัมพูชา ประเทศไทยก็จะกลับไปใช้อนุสัญญา ค.ศ. 1904 รายงานบันทึกผลการประชุมระหว่างสยามกับฝรั่งเศสเมื่อ 103 ปีที่แล้ว เป็นเครื่องมือในการประกาศยึดแนวสันปันน้ำและมิให้ต่างชาติเข้ามาบริหาร จัดการมรดกโลกหรือมิให้กัมพูชารุกล้ำยึดครองดินแดนไทยในบริเวณเขาพระวิหาร ได้อย่างชัดเจนเสียยิ่งกว่า MOU 2543<br /> <br /> การแก้ไขปัญหานี้ของรัฐบาลโดยการตั้งคณะกรรมาธิการร่วมของสมาชิก รัฐสภา จะไม่สามารถแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้ สืบเนื่องมาจากเป็นวาระดังกล่าวเป็นการรับรองผลการประชุมของคณะกรรมาธิการ เขตแดนร่วมไทย-กัมพูชาที่เกิดขึ้นไปแล้ว ซึ่งการทำได้อย่างมากที่สุดก็คือการตั้งข้อสังเกต หรือนายกรัฐมนตรีแถลงจุดต่อรัฐสภา ซึ่งไม่ได้ผูกพันหรือการบังคับต่อการกระทำของคณะกรรมาธิการเขตแดน ไทย-กัมพูชา ของฝ่ายไทยแต่ประการใด เพราะนายกรัฐมนตรีมิได้อยู่ในฐานะหรือมีตำแหน่งใดๆในคณะกรรมาธิการเขตแดน ร่วมไทย-กัมพูชา ในขณะที่คณะกรรมาธิการเขตแดนไทย-กัมพูชา (ฝ่ายไทย) ก็จะปฏิบัติตามกรอบการเจรจาของคณะกรรมาธิการเขตแดนไทย-กัมพูชา (ฝ่ายไทย)ที่รัฐสภาไทยได้อนุมัติเอาไว้ตั้งแต่วันที่ 28 ตุลาคม 2551 ซึ่งให้สามารถดำเนินการตามแผนที่มาตราส่วน 1:200,000 ซึ่งจัดทำโดยฝรั่งเศสแต่เพียงฝ่ายเดียวได้ด้วย<br /> <br /> ยิ่งไปกว่านั้นการแก้ไขรัฐธรรมนูญของรัฐบาลมาตรา 190 เรื่องสัญญาระหว่างประเทศนั้น ได้ปรากฏว่ามีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาสาระอันสำคัญยิ่ง เป็นผลทำให้สัญญาที่มีการเปลี่ยนแปลงอาณาเขตนั้น แม้ว่าจะยังถูกบังคับให้ ต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาอยู่ แต่ก็ไม่ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขเดิมทั้ง 4 ประการ คือ 1. ไม่ต้องให้ข้อมูลและจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของประชาชน 2. ไม่ต้องชี้แจงต่อรัฐสภา และไม่ต้องเสนอกรอบการเจรจาต่อรัฐสภา 3. แสดงเจตนาให้สัญญาที่ลงนามมีผลผูกพันได้เลย ไม่ต้องให้ประชาชนสามารถเข้าถึงรายละเอียดของหนังสือสัญญานั้น 4. ในกรณีที่การปฏิบัติตามหนังสือสัญญานั้นก่อให้เกิดผลกระทบต่อประชาชนหรือผู้ ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม ก็ไม่ต้องดำเนินการแก้ไขหรือเยียวยาอย่างรวดเร็ว เหมาะสม และเป็นธรรม ถือเป็นการลดขั้นตอนการตรวจสอบจากประชาชนและสมาชิกรัฐสภาอย่างไม่โปร่งใส<br /> <br /> แม้ว่าเมื่อคืนวันพุธนที่ 24 พฤศจิกายน 2553 ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี จะได้กล่าวต่อที่ประชุมว่าจะแก้ไขข้อผิดพลาดในการแก้ไขรัฐธรรมนูญโดยการแปร ญัตติแก้ไขในชั้นกรรมาธิการ แต่ในความเป็นจริงก็หาได้มีหลักประกันใดๆ ไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่มีใครทราบว่าการผลคดียุบพรรคประชาธิปัตย์จะเป็นอย่างไร<br /> <br /> ดังนั้นการปล่อยให้วาระการรับรองผลบันทึกการประชุมของคณะกรรมาธิการ เขตแดนร่วมไทย-กัมพูชา (JBC)อยู่ในวาระต่อไป หรือปล่อยให้มีการพิจารณาผ่านร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญมาตรา 190 ที่มีข้อบกพร่องและอันตรายอย่างมาก อยู่ในวาระการพิจารณาจากที่ประชุมรัฐสภาต่อไป จึงย่อมถือเป็นอันตรายต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการตรวจสอบสัญญาเปลี่ยน แปลงอาณาเขตอย่างใหญ่หลวงได้ และอาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อเขตแดนไทย-กัมพูชาได้<br /> <br /> นับตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ได้แถลงการณ์และประกาศจุดยืนว่าจะจัดชุมนุมในวันที่ 11 ธันวาคม 2553 เป็นต้นไป โดยให้โอกาสรัฐบาลถึง 26 วันก่อนปิดสมัยประชุม ที่รัฐบาลจะสามารถถอนร่างบันทึกผลการประชุม JBC ที่มีความเสี่ยงและบกพร่องอยู่มากให้ออกจากวาระของที่ประชุมรัฐสภาได้ แต่ก็ยังไม่ได้ดำเนินการและไม่แม้กระทั่งเยียวยาข้อห่วงใยในปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยและภาคประชาชนแต่ประการใด ซ้ำร้ายยังพยายามผ่านร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญมาตรา 190 โดยมีเนื้อหาที่หมกเม็ดเจตนาลดขั้นตอนการตรวจสอบจากภาคประชาชนและสมาชิก รัฐสภาอีกด้วย<br /> <br /> เมื่อพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยได้ให้เวลารัฐบาลในการถอนร่าง บันทึกผลการประชุมของคณะกรรมาธิการเขตแดนร่วมไทยกัมพูชามาตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2553 อีกทั้งวันนี้เป็นวันสุดท้ายในการประชุมร่วมของ 2 รัฐสภาก่อนปิดสมัยประชุม พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยจึงขอให้ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรีนำเสนอที่ประชุมถอนบันทึกผลการประชุมของคณะกรรมาธิการเขตแดน ร่วมไทย-กัมพูชา (JBC) และ ถอนร่างรัฐธรรมนูญมาตรา 190 ของจากที่ประชุมรัฐสภาโดยทันที หากยังไม่ดำเนินการแก้ไขใดๆ พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยขอใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญมาตรา 63 ในการชุมนุมต่อเนื่อง โดยสงบและปราศจากอาวุธ ณ สะพานมัฆวานรังสรรค์ ตั้งแต่วันที่ 11 ธันวาคม 2553 เป็นต้นไป<br /> <br /> <b>จึงเรียนมาเพื่อทราบและโปรดพิจารณา<br /> <br /> ขอแสดงความนับถือ<br /> <br /> แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย</b><table border="0" cellpadding="4" cellspacing="0"><tbody><tr><td align="center" valign="middle"><br /></td><td align="center" valign="middle"><br /></td><td align="center" valign="middle"><br /></td><td align="center" valign="middle"><br /></td><td align="center" valign="middle"><br /></td> </tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-7780417192559868068?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-62026220127359119442010-11-16T01:32:00.000-08:002010-11-16T01:32:35.821-08:00“อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” และ “นางฟ้ากับซาตาน”ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง <br /><br />ศาสตราภิชาน มหาวิทยาลัยรังสิต<br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TOJPgd_bXLI/AAAAAAAAbDo/b_tJGDo7Xmk/s1600/553000017083401.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="186" px="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_3OAzmvxqsqg/TOJPgd_bXLI/AAAAAAAAbDo/b_tJGDo7Xmk/s400/553000017083401.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><br /> แทบจะทันทีที่ “อองซาน ซูจี” ผู้นำพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (เอ็นแอลดี) ได้รับการปล่อยตัว ภายหลังถูกกักขังอยู่ในบ้านพักเป็นระยะเวลายาวนาน “ทักษิณ ชินวัตร” ก็ฉวยโอกาส ออกแถลงการณ์ โยงกรณีของ “อองซาน ซูจี” เข้าสู่วาระทางการเมืองของตนเองอย่างไม่กระดากอาย<br /><br />สื่อมวลชนไทยบางสำนัก ถึงกับเรียกขานพฤติการณ์ของทักษิณในครั้งนี้ว่า “ซุกผ้านุ่ง ซูจี” <br /><br />คล้ายๆ กับ ที่ทักษิณและบริวารลูกจ้างของเขา เคยพยายามหยิบยกตัวเองขึ้นไปเปรียบเทียบกับ “อองซาน ซูจี” หลายครั้งหลายหน<br /><br />“ทักษิณ ชินวัตร” กับ “อองซาน ซูจี” เปรียบเทียบกันได้หรือไม่?<br /><br />ถ้าลองเปรียบเทียบกันแล้ว ควรจะได้เรียนรู้ความเหมือนหรือความต่างประการใด?<br /><br />1) “อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” เป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกัน<br /><br />“ซูจี” เกิดเมื่อปี พ.ศ.2488 ส่วน “ทักษิณ” เกิดปี 2492 แก่กว่ากันเพียง 4 ปี<br /><br />2) “อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” เป็น “นักเรียนนอก” เหมือนกัน<br /><br />แต่ “ซูจี” จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาปรัชญา การเมืองและเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอ็อกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร (มหาวิทยาลัยเดียวกันกับนายกฯ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) ส่วน “ทักษิณ” จบระดับปริญญาเอก ด้านอาชญวิทยา มหาวิทยาลัยแซมฮิวสตันสเตต สหรัฐอเมริกา (ใครรู้จักบ้าง ยกมือขึ้น)<br /><br />3) “อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” มีจุดกำเนิดทางการเมืองแตกต่างกัน<br /><br />เมื่อปี 2530 ประชาชนพม่าไม่พอใจ “ระบอบเนวิน” (อดีตผู้นำเผด็จการทหารพม่า) เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจ เกี่ยวกับเงินตรา ทำให้เกิดการประท้วงลุกลาม แผ่ขยายออกไป กระทั่งนายพลเนวินลาออกไปแล้ว ก็ยังมีการชุมนุมประท้วง ก่อนจะนำมาซึ่งการใช้กำลังเข่นฆ่าประชาชน มีคนล้มตายจำนวนมาก แล้ว “ซูจี” ก็แสดงบทบาท ยืนหยัดเคียงข้างประชาชน โดยเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมือครั้งแรก เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2531 ส่งจดหมายเปิดผนึกถึงรัฐบาล เรียกร้องให้มีการจัดตั้งคณะกรรมการอิสระเพื่อเตรียมการเลือกตั้งทั่วไป<br /><br /><br />“ซูจี” ขึ้นปราศรัยเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่วันที่ 26 สิงหาคม ต่อหน้าประชาชนกว่า 500,000 คน ที่มาชุมนุมกันที่เจดีย์ชเวดากอง ในย่างกุ้ง เรียกร้องประชาธิปไตย หลังจากนั้น ได้ร่วมจัดตั้งพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (National League for Democracy: NLD) และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคฯ<br /><br />ตรงกันข้ามกับทักษิณอย่างสิ้นเชิง<br /><br />ปี 2540 ประชาชนไทยเดือดร้อนจากการลอยตัวค่าเงินบาทโดยรัฐบาลพลเอกชวลิต ท่ามกลางครหาว่าทักษิณมีส่วนรับรู้ข้อมูลลับ ทำให้สามารถเอาตัวรอด หรือได้ผลประโยชน์ส่วนตัวบนความพินาศของเศรษฐกิจไทยในช่วงนั้น โดยไม่เคยแสดงบทบาทยืนหยัดเคียงข้างพี่น้องคนไทยเลยแม้แต่น้อย<br /><br />หลังจากนั้น 14 ก.ค.2541 “ทักษิณ” จึงได้จัดตั้งพรรคไทยรักไทย ใช้เงินเป็นเครื่องมือซื้อความจงรักภักดีจากนักการเมืองพรรคต่างๆ ดึงดูดเข้ามาสนับสนุนตนเองเป็นหัวหน้าพรรค และหลังจากนั้น ยังใช้อำนาจรัฐและอำนาจทุน บีบและซื้อพรรคการเมืองขนาดกลางและขนาดเล็กให้ยุบเข้ามารวมกับพรรคไทยรักไทย และสร้าง “ระบอบทักษิณ” ขึ้นมาครอบงำประชาธิปไตยไทย<br /><br />4) “อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” มีสถานะทางเศรษฐกิจแตกต่างกัน<br /><br />“ซูจี” ไม่มีธุรกิจส่วนตัว ไม่เคยวิ่งเต้นเข้าหาเผด็จการทหารพม่า เพื่อให้ตนเองได้รับสัมปทานผูกขาด เพื่อกอบโกยร่ำรวย แต่ “ทักษิณ” ถึงกับลาออกจากราชการตำรวจ เพื่อทำธุรกิจส่วนตัว โดยอาศัยเส้นสาย หากินกับหน่วยงานของรัฐ และวิ่งเต้นเข้าหาเผด็จการทหาร รสช. จนกระทั่งได้สัมปทานผูกขาดกิจการดาวเทียม<br /><br />และเมื่อมีการปราบปรามประชาชน พฤษภาทมิฬ 2535 ทักษิณก็ไม่เคยออกมาประท้วง หรือแสดงท่าทีต่อต้านเผด็จการ รสช.เลยแม้แต่น้อย<br /><br />สัมปทานผูกขาดในกิจการโทรคมนาคม ได้กลายเป็นฐานอำนาจทางธุรกิจ ทำให้ทักษิณสามารถกอบโกยผลประโยชน์ สั่งสมอำนาจทุน กลายเป็นมหาเศรษฐีอย่างรวดเร็ว แม้กระทั่งเมื่อได้อำนาจ เป้นนายกรัฐมนตรี ก็ยังใช้อำนาจรัฐเอื้อประโยชน์แก่ธุรกิจส่วนตัว จนกระทั่งถูกศาลฎีกาฯ พิพากษายึดทรัพย์อันได้มาโดยมิชอบให้ตกเป็นของแผ่นดิน<br /><br />5) “อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” มีสถานะทางการเมืองแตกต่างกัน<br /><br />“ซูจี” ไม่เคยเป็นนายกรัฐมนตรี ไม่เคยอยู่ในอำนาจรัฐ แต่เป็นพลเมืองพม่า ที่ยืนหยัดต่อสู้เพื่อความเป็นธรรม และเพื่อให้ชาวพม่าได้มีสิทธิเสรีภาพ มีส่วนร่วมในทางการเมือง<br /><br />การต่อสู้ของ “ซูจี” เป็นการเรียกร้องเพื่อชาวพม่าโดยส่วนรวมอย่างแท้จริง เพราะเหตุนี้ รัฐบาลเผด็จการทหารพม่าจึงไม่ต้องการให้ “ซูจี” อยู่ในประเทศพม่า ถึงกับเสนอให้หลบหนีออกไปอยู่ต่างแดน <br /><br />ตรงกันข้ามกับทักษิณ<br /><br />“ทักษิณ” เคยเข้าไปมีอำนาจรัฐ เป็นถึงนายกรัฐมนตรี ยึดกุมอำนาจรัฐแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด แต่งตั้งคนของตนเข้าไปยึดครองกลไกของรัฐไว้เกือบทั้งหมด แล้วใช้อำนาจแสวงหาผลประโยชน์เพื่อตนเองและพวกพ้อง ควบคู่ไปกับการใช้นโยบาย “ลดแลกแจกแถม” และการตลาดการโฆษณา สร้างภาพลักษณ์และบุญคุณทางการเมือง เพื่อให้ตนเองได้รับความนิยมในหมู่ประชาชน<br /><br />วันที่ 19 ก.ย. 2549 คณะรัฐประหาร คมช.ยึดอำนาจทักษิณ โดยประกาศเจตนาว่าต้องการหยุดยั้งระบอบทักษิณที่ทุจริตโกงกินและสร้างความเสียหายแก่สถาบันหลักของบ้านเมืองเท่านั้น มิได้จะยึดเอาอำนาจรัฐธาธิปัตย์มาเป็นของตัวอย่างถาวร คมช.จึงมิได้แทรกแซงอำนาจตุลาการศาลยุติธรรม และยังกุมอำนาจบริหารและนิติบัญญัติไว้เพียงไม่กี่วัน หลังจากนั้น ได้จัดให้มีรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ทำหน้าที่บริหาร มีสภานิติบัญญัติทำหน้าที่นิติบัญญัติ ส่วนอรรถคดีต่างๆ ก็ให้เป็นอำนาจของฝ่ายตุลาการต่อไปตามเดิม ด้วยเหตุนี้ สังคมส่วนใหญ่จึงไม่แสดงการต่อต้านการรัฐประหาร 19 ก.ย.2549 มีแต่คนมามอบดอกไม้ให้ทหาร<br /><br />คณะทหารของไทยไม่ได้ขับไล่ให้ทักษิณหนีไปอยู่ต่างประเทศ แต่ต้องการให้ทักษิณยืนหยัดต่อสู้คดีตามกระบวนการยุติธรรมและระบบศาลยุติธรรมของประเทศไทย ซึ่งบางคดีก็ปรากฏว่าทักษิณเป็นฝ่ายชนะคดี แต่บางคดีที่ศาลตัดสินให้มีความผิด ทักษิณกลับหลบหนีออกนอกประเทศไปเสียเอง<br /><br />ยิ่งรัฐบาลไทยปัจจุบัน ยิ่งไม่ต้องการให้ทักษิณหนีไปอยู่ต่างประเทศ แต่ต้องการให้กลับเข้ามาต่อสู้คดีเยี่ยงประชาชนคนไทยในประเทศ โดยพร้อมที่จะส่งคนไปรับ หรือให้มีกระบวนการส่งผู้ร้ายข้ามแดนด้วยซ้ำ<br /><br /><br />สถานะทางการเมืองของ “ซูจี” กับ “ทักษิณ” จึงแตกต่างกันคนละขั้ว<br /><br />“ซูจี” คือ ผู้ยืนหยัดต่อสู้เพื่อความถูกต้อง เพื่อคนพม่า แต่ “ทักษิณ” คือ ผู้หลบหนีความผิด เพื่อเอาตัวเองรอด<br /><br />6) “อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” มีสถานะทางกฎหมายแตกต่างกัน<br /><br />“ทักษิณ” อยู่ในฐานะผู้ร้ายหนีคำพิพากษาลงโทษจำคุกของศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของนักการเมือง อันเป็นระบบยุติธรรมปกติของไทย ที่มีมาตั้งแต่ก่อนทักษิณจะเป็นนายกรัฐมนตรี<br /><br />นอกจากนี้ ยังมีคดีอาญา ข้อหาโกงกินบ้านเมืองอีกหลายคดี ที่ทักษิณหลบหนี ไม่ยอมมาขึ้นศาล<br /><br />มิใช่ทักษิณไม่ยอมรับระบบยุติธรรมไทย เพราะได้ว่าจ้างทีมทนายให้ดำเนินการต่อสู้แก้ต่างอย่างเต็มที่ แต่กลัวแพ้คดี กลัวติดคุก จึงเอาตัวเองหลบหนีไปอยู่ต่างแดน<br /><br />ทักษิณชอบอ้างว่า ตนเองถูก “คดีการเมือง” ทั้งๆ ที่ คดีที่ทักษิณถูกตั้งข้อหา ถูกดำเนินคดี หรือถูกศาลพิพากษาไปแล้วนั้น เป็น “คดีเผาเมือง” - “คดีโกงกินบ้านเมือง” - “คดีอาญาแผ่นดิน” <br /><br />ต่างจาก “ซูจี” ที่ถูกเล่นงานด้วยข้อหาทางการเมือง หรือ “คดีการเมือง” ถึงกับขังไว้ในบ้านเฉยๆ<br /><br />ดังจะเห็นได้ว่า “ซูจี” ไม่เคยปลุกระดมคนพม่าให้ออกไปเผาบ้านเผาเมือง จัดตั้งกองกำลังติดอาวุธชุดดำ ก่อการร้าย ระเบิดเอ็ม 79 รวมถึงไม่เคยอยู่ในอำนาจรัฐ จึงไม่เคยทุจริตโกงกินบ้านเมือง<br /><br />7) “อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” มีสถานะทางสังคมแตกต่างกัน<br /><br />ขณะที่ “ซูจี” ถูกเผด็จการทหารพม่าคุมขังให้เป็นนักโทษทางการเมืองนั้น “ทักษิณ” ยังเป็นผู้นำในการออกกฎหมายที่มีลักษณะเผด็จการในประเทศไทย ใช้อำนาจรัฐละเมิดสิทธิและเสรีภาพของประชาชนในประเทศไทยอย่างกว้างขวาง ไม่ว่าจะเป็น ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ กรณีตากใบ กรือเซะ ฯลฯ กรณีฆาตกรรมประชาชนกว่า 2,500 ศพ ในสงครามยาเสพติด, เกิดการลอบสังหารผู้นำประชาชนจำนวนมาก รวมทั้งทนายสมชาย นีละไพจิตร ฯลฯ<br /><br />มิหนำซ้ำ ระหว่างที่เป็นนายกฯ ทักษิณก็บินไปพบปะสัมพันธ์ หาผลประโยชน์ร่วมกันกับผู้นำเผด็จการพม่าหลายครั้งหลายหน รวมถึงการบังคับให้เอ็กซิมแบงก์ปล่อยกู้ให้พม่าโดยมิชอบ เอื้อประโยชน์แก่ลูกชายของเผด็จการทหารพม่า และบริษัทในเครือของทักษิณเอง โดยไม่เคยแสดงท่าทีห่วงใยในสถานการณ์สิทธิและประชาธิปไตยในพม่า ตลอดจนชีวิตความเป็นอยู่ของ “ซูจี” เลยแม้แต่น้อย<br /><br /><br />จนถึงวันนี้ “ซูจี” ก็ยังถือสัญชาติพม่า และปักหลักเสี่ยงชีวิต เสี่ยงภัย ต่อสู้ทางการเมืองอยู่ในประเทศพม่ามาโดยตลอด แตกต่างจาก “ทักษิณ” ที่พร้อมจะเปลี่ยนสัญชาติตลอดเวลา เร่ร่อน หลบหนีไปเรื่อยๆ เพื่อ “เอาตัวรอด” โดยอาศัย “เงินจ้างผีโม่แป้ง” ใช้ทีมนักกฎหมาย นักเคลื่อนไหว นักการเมือง รับจ้างดำเนินการแทนตนเองที่คอยสั่งการจากต่างแดน ก่อให้เกิดความเสียหาย ทำให้ประเทศชาติบอบช้ำรุนแรง<br /><br />ระหว่างถูกกักขัง “ซูจี” ได้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ<br /><br /><br />ตรงข้ามกับ “ทักษิณ” ระหว่างหลบหนีความผิดส่วนตัว และดิ้นรนจะกลับมาอำนาจรัฐ ได้มีส่วนร่วม สนับสนุน สั่งการ ชักจูง หรือบงการ กระทั่งเกิดการใช้ความรุนแรงในสังคมไทย ถึงกับได้รับการจัดอันดับโดยสื่อสากลระดับโลก ให้ติดอันดับ “อดีตผู้นำที่เลว”<br /><br /><br />8) “อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” มีหัวจิตหัวใจที่แตกต่างกัน<br /><br />“ซูจี” เป็นผู้หญิงที่ใจเด็ดเดี่ยว เคยแยกทางกับสามีระยะหนึ่งก็เพื่อที่จะได้เดินตามอุดมคติของตนเอง ต่างจาก “ทักษิณ” เป็นผู้ชาย แต่ประกาศแยกทางกับภรรยา ก็เพื่อรักษาผลประโยชน์ในทางกฎหมาย<br /><br />“ซูจี” ยอมสูญเสียอิสรภาพของตนเอง ไม่หลบหนีออกนอกประเทศตามความต้องการของเผด็จการทหารพม่า เพื่อแลกกับโอกาสในการต่อสู้เพื่อสิทธิและเสรีภาพของชาวพม่าทุกคน แต่ “ทักษิณ” ทำให้ประเทศไทยและคนไทยทั้งประเทศตกอยู่ในความขัดแย้ง แตกแยก ติดหล่มความรุนแรง สูญเสียโอกาส เพื่อแลกกับการได้ต่อสู้เพื่อรักาผลประโยชน์ส่วนตัวของทักษิณ<br /><br />คนพม่ารักซูจี เพราะซูจีไม่ทิ้งพม่า<br /><br />ไม่ยอมออกไปรับรางวัลโนเบล และไม่ออกไปร่วมงานศพของสามีที่อังกฤษ เพราะกลัวจะไม่ได้กลับมาต่อสู้รว่มกับคนพม่า<br /><br />แต่คนเสื้อแดงหลงทักษิณ ทั้งๆ ที่ ทักษิณละทิ้งแผ่นดินไทย เอาตัวรอด<br /><br />ไม่ยอมกลับมาสู้คดีในศาลยุติธรรมเหมือนคนเสื้อแดง และไม่ยอมกลับเข้ามา แม้แต่ในโอกาสงานศพ<br />ของญาติสนิทตน เพราะกลัวจะติดคุก ไม่ได้ใช้เงิน<br /><br />“อองซาน ซูจี” กับ “ทักษิณ ชินวัตร” <br /><br />ใครคือ นางฟ้า และ ซาตาน ? <br /><br /><a href="http://www.manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9530000161118">ขอบคุณข้อมูลจากผู้จัดการออนไลน์</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6117843380783741881-6202622012735911944?l=arriyatum.blogspot.com' alt='' /></div>piyatumnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6117843380783741881.post-65326238089451027292010-11-10T18:25:00.000-08:002010-11-10T18:25:34.061-08:00ปลดปล่อยพันธนาการ<b>"เพื่อชีวิตจิตสำนึกที่ดีงาม"</b><br /><br /><br /><br /> <span style="font-size: small;"> เร้นหลุดจาก นรก ขุมไหนหนอ</span><span style="font-size: small;">พฤติกรรม ล้วนส่อ สันดานสถุล</span><br /><span style="font-size: small;">แม้ผู้ทรง พระมหา กรุณาธิคุณ</span><br /><span style="font-size: small;">ธ โอบเอื้อ เกื้อหนุน ปวงประชา</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> เธอเหิมเกริม จาบจ้วง ล่วงละเมิด</span><br /><span style="font-size: small;">แทนทูนเทิด กลับเอื้อมอาจ ห่ามหาญกล้า</span><br /><span style="font-size: small;">ไร้จงรัก ภักดี กตัญญุตา</span><br /><span style="font-size: small;">จึ่งสมควร ตราหน้า เนรคุณ</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ใช่แน่หรือ ใช่พสก &nb